Стаття 37
чиннаДержави-учасниці забезпечують, що:
жодна дитина не повинна піддаватися катуванням або іншому жорстокому, нелюдському або такому, що принижує гідність, поводженню чи покаранню. Ні смертна кара, ні довічне ув’язнення без можливості звільнення не призначаються за правопорушення, вчинені особами віком до вісімнадцяти років;
жодна дитина не може бути позбавлена свободи незаконним або свавільним чином. Затримання, взяття під варту або ув’язнення дитини здійснюється відповідно до закону та застосовується лише як крайній захід і протягом найкоротшого відповідного періоду часу;
кожна дитина, позбавлена своєї свободи, має отримувати поводження з гуманністю та з повагою до гідності, притаманної людській особистості, і таким чином, щоб враховувалися потреби особи її віку. Зокрема, кожна дитина, позбавлена своєї свободи, має бути відокремлена від дорослих, за винятком випадків, коли вважається, що це не відповідає інтересам дитини, і кожна дитина має право підтримувати зв’язок зі своєю сім’єю шляхом листування та відвідувань, за винятком надзвичайних обставин;
кожна дитина, позбавлена свободи, має право на невідкладне отримання юридичної та іншої відповідної допомоги, а також право на оспорювання законності позбавлення її свободи перед судом (de rechtbank) або іншим компетентним, незалежним і неупередженим органом та на невідкладне прийняття рішення щодо такої скарги.
De Staten die partij zijn, waarborgen dat:
geen enkel kind wordt onderworpen aan foltering of aan een andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. Doodstraf noch levenslange gevangenisstraf zonder de mogelijkheid van vrijlating wordt opgelegd voor strafbare feiten gepleegd door personen jonger dan achttien jaar;
geen enkel kind op onwettige of willekeurige wijze van zijn of haar vrijheid wordt beroofd. De aanhouding, inhechtenisneming of gevangenneming van een kind geschiedt overeenkomstig de wet en wordt slechts gehanteerd als uiterste maatregel en voor de kortst mogelijke passende duur;
ieder kind dat van zijn of haar vrijheid is beroofd, wordt behandeld met menselijkheid en met eerbied voor de waardigheid inherent aan de menselijke persoon, en zodanig dat rekening wordt gehouden met de behoeften van een persoon van zijn of haar leeftijd. Met name wordt ieder kind dat van zijn of haar vrijheid is beroofd, gescheiden van volwassenen tenzij het in het belang van het kind wordt geacht dit niet te doen, en heeft ieder kind het recht contact met zijn of haar familie te onderhouden door middel van correspondentie en bezoeken, behalve in uitzonderlijke omstandigheden;
ieder kind dat van zijn of haar vrijheid is beroofd het recht heeft onverwijld te beschikken over juridische en andere passende bijstand, alsmede het recht de wettigheid van zijn vrijheidsberoving te betwisten ten overstaan van een rechter of een andere bevoegde, onafhankelijke en onpartijdige autoriteit, en op een onverwijlde beslissing ten aanzien van dat beroep.