Статья 37
действуетГосударства-участники обеспечивают, чтобы:
ни один ребенок не подлежит пыткам или другим жестоким, бесчеловечным или унижающим достоинство видам обращения или наказания. Ни смертная казнь, ни пожизненное тюремное заключение без возможности освобождения не назначаются за преступления, совершенные лицами моложе восемнадцати лет;
ни один ребенок не может быть лишен своей свободы незаконным или произвольным образом. Задержание, заключение под стражу или тюремное заключение ребенка осуществляются в соответствии с законом и применяются лишь в качестве крайней меры и на кратчайший подходящий срок;
каждый ребенок, лишенный свободы, пользуется гуманным обращением и уважением достоинства, присущего человеческой личности, с учетом потребностей лица соответствующего возраста. В частности, каждый ребенок, лишенный свободы, должен быть отделен от взрослых, если только не считается, что в интересах ребенка этого делать не следует, и каждый ребенок имеет право поддерживать связь со своей семьей посредством переписки и посещений, за исключением исключительных обстоятельств;
каждый ребенок, лишенный свободы, имеет право на незамедлительное получение юридической и иной соответствующей помощи, а также право оспаривать законность лишения его свободы перед судом (de rechtbank) или иным компетентным, независимым и беспристрастным органом и на незамедлительное принятие решения по такому обращению.
De Staten die partij zijn, waarborgen dat:
geen enkel kind wordt onderworpen aan foltering of aan een andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. Doodstraf noch levenslange gevangenisstraf zonder de mogelijkheid van vrijlating wordt opgelegd voor strafbare feiten gepleegd door personen jonger dan achttien jaar;
geen enkel kind op onwettige of willekeurige wijze van zijn of haar vrijheid wordt beroofd. De aanhouding, inhechtenisneming of gevangenneming van een kind geschiedt overeenkomstig de wet en wordt slechts gehanteerd als uiterste maatregel en voor de kortst mogelijke passende duur;
ieder kind dat van zijn of haar vrijheid is beroofd, wordt behandeld met menselijkheid en met eerbied voor de waardigheid inherent aan de menselijke persoon, en zodanig dat rekening wordt gehouden met de behoeften van een persoon van zijn of haar leeftijd. Met name wordt ieder kind dat van zijn of haar vrijheid is beroofd, gescheiden van volwassenen tenzij het in het belang van het kind wordt geacht dit niet te doen, en heeft ieder kind het recht contact met zijn of haar familie te onderhouden door middel van correspondentie en bezoeken, behalve in uitzonderlijke omstandigheden;
ieder kind dat van zijn of haar vrijheid is beroofd het recht heeft onverwijld te beschikken over juridische en andere passende bijstand, alsmede het recht de wettigheid van zijn vrijheidsberoving te betwisten ten overstaan van een rechter of een andere bevoegde, onafhankelijke en onpartijdige autoriteit, en op een onverwijlde beslissing ten aanzien van dat beroep.