Стаття 40
чиннаВідповідальність · Відповідальність
Фізична особа, яка, самостійно або разом зі своїм партнером та своїми родичами по прямій лінії, або юридична особа, яка, самостійно або разом з однією чи кількома пов'язаними юридичними особами, як це визначено у статті 10a Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року, прямо чи опосередковано є акціонером, якому належить щонайменше одна третина розміщеного капіталу в товаристві, капітал якого повністю або частково поділений на акції і активи якого значною мірою складаються з інвестицій, включаючи грошові кошти, і яка відчужує такі акції або їх частину, несе відповідальність за частину податку на прибуток підприємств, що підлягає сплаті відповідним товариством на кінець року, в якому відбувається відчуження, та податку на прибуток підприємств, що підлягає сплаті протягом трьох наступних років у зв'язку з наявними на момент відчуження прихованими резервами та дозволеними в межах справляння податку на прибуток підприємств фіскальними резервами, якщо активи товариства зменшилися внаслідок обставин, відмінних від звичайної господарської діяльності товариства, протягом п'яти років, що передують року відчуження, у році відчуження або протягом трьох наступних років.
Особа, яка несе відповідальність на підставі першої частини, не несе відповідальності в тій мірі, в якій було надано забезпечення щодо частини корпоративного податку, зазначеної у першій частині.
Частина податку на прибуток підприємств, зазначена у першому пункті, щодо якої діє відповідальність, визначається відповідно до частки активів товариства, на яку можна було б претендувати на підставі відчужених акцій у разі, якби на момент відчуження товариство було ліквідоване.
Перший — третій абзаци застосовуються відповідним чином щодо відчужувача частки або її частини в юридичній особі, капітал якої не поділений на акції. Для цілей застосування першого речення під часткою розуміється право на отримання, прямо чи опосередковано, принаймні однієї третини майна або результату діяльності юридичної особи.
Перша – четверта частини застосовуються відповідним чином щодо акціонера або особи, яка має інтерес у юридичній особі, у випадку, якщо ця юридична особа відчужує частку участі у значенні Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року (Wet op de vennootschapsbelasting 1969) повністю або частково, а акціонер або особа, яка має інтерес, відповідає кількісному критерію, передбаченому, відповідно, першою частиною або четвертою частиною, другим реченням.
Особа або орган, всупереч положенням першого абзацу, не несе відповідальності за податок на прибуток підприємств, який підлягає або підлягатиме сплаті у зв’язку з наявним у товариства на момент відчуження акцій резервом вирівнювання (egalisatiereserve), як це передбачено статтею 3.53, перший абзац, пункт «a» Закону про прибутковий податок 2001 року, та наявними у товариства на той момент прихованими резервами, оскільки:
ці застереження стосуються рухомого майна, нерухомого майна або майнових прав;
майно та права, на які поширюються резерви, перебувають у володінні товариства протягом щонайменше шести місяців після відчуження акцій; та
особа або орган доводить, що недостатність майна товариства для сплати податку на прибуток підприємств не є наслідком її (його) вини.
De natuurlijke persoon die, al dan niet tezamen met zijn partner en zijn bloedverwanten in de rechte lijn, of het lichaam dat, al dan niet tezamen met een of meer verbonden lichamen als bedoeld in artikel 10a van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, direct of indirect, voor ten minste één derde gedeelte van het geplaatste kapitaal aandeelhouder is in een vennootschap waarvan het kapitaal geheel of ten dele in aandelen is verdeeld en waarvan de bezittingen in belangrijke mate bestaan uit beleggingen, daaronder begrepen liquide middelen, en die aandelen of een gedeelte daarvan vervreemdt, is aansprakelijk voor een gedeelte van de vennootschapsbelasting die de desbetreffende vennootschap is verschuldigd aan het einde van het jaar waarin de vervreemding plaatsvindt en de vennootschapsbelasting die verschuldigd wordt over de drie jaren daarna in verband met de op het tijdstip van de vervreemding aanwezige stille en in het kader van de heffing van de vennootschapsbelasting toegelaten fiscale reserves indien het vermogen van de vennootschap anders dan ten gevolge van de normale bedrijfsvoering van de vennootschap is verminderd in de vijf jaren voorafgaande aan het jaar van de vervreemding, in het jaar van de vervreemding, dan wel in de drie jaren daarna.
Degene die op grond van het eerste lid aansprakelijk is, is niet aansprakelijk voorzover zekerheid is gesteld voor het in het eerste lid bedoelde gedeelte van de vennootschapsbelasting.
Het in het eerste lid bedoelde gedeelte van de vennootschapsbelasting waarvoor de aansprakelijkheid geldt, wordt bepaald naar het gedeelte van het vermogen van de vennootschap waarop krachtens de vervreemde aandelen aanspraak zou kunnen worden gemaakt ingeval op het tijdstip van de vervreemding de vennootschap zou worden ontbonden.
Het eerste tot en met derde lid zijn van overeenkomstige toepassing met betrekking tot de vervreemder van een belang of een gedeelte daarvan in een lichaam dat een niet in aandelen verdeeld kapitaal heeft. Voor de toepassing van de eerste volzin wordt onder belang verstaan een gerechtigdheid, direct of indirect, tot ten minste een derde gedeelte van het vermogen of van het resultaat van het lichaam.
Het eerste tot en met vierde lid zijn van overeenkomstige toepassing met betrekking tot de aandeelhouder of belanghouder in een lichaam ingeval dat lichaam een deelneming in de zin van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 geheel of voor een gedeelte vervreemdt en de aandeelhouder of belanghouder voldoet aan het kwantitatieve criterium van het eerste lid onderscheidenlijk vierde lid, tweede volzin.
Een persoon of lichaam is, in afwijking van het eerste lid, niet aansprakelijk voor de vennootschapsbelasting die is of wordt verschuldigd in verband met een op het tijdstip van de vervreemding van de aandelen bij de vennootschap aanwezige egalisatiereserve als bedoeld in artikel 3.53, eerste lid, onderdeel a, van de Wet inkomstenbelasting 2001 en de op dat tijdstip bij de vennootschap aanwezige stille reserves, voor zover:
deze reserves betrekking hebben op roerende zaken, onroerende zaken of vermogensrechten;
de zaken en rechten waarop de reserves betrekking hebben ten minste gedurende zes maanden na de vervreemding van de aandelen in bezit zijn van de vennootschap; en
de persoon of het lichaam bewijst dat het niet aan hem is te wijten dat het vermogen van de vennootschap ontoereikend is voor het voldoen van de vennootschapsbelasting.