Статья 117
действуетНекоторые особые меры принуждения · Inbeslagneming
Наложенные на имущество аресты не подлежат отчуждению, уничтожению, оставлению без присмотра или использованию в целях, отличных от целей расследования, за исключением случаев, когда на то получено соответствующее разрешение.
Разрешение, упомянутое в первом пункте, может быть предоставлено прокуратурой в отношении предметов.
которые не пригодны для хранения;
расходы на хранение которых не находятся в разумном соотношении с их стоимостью;
которые являются заменимыми и чья эквивалентная стоимость может быть определена простым способом.
В отношении изъятых предметов, характер которых таков, что их неконтролируемое владение противоречит закону или общественным интересам, выдается исключительно разрешение на уничтожение.
Указанное в первом абзаце разрешение адресовано хранителю или должностному лицу, у которого находятся предметы в ожидании их транспортировки хранителю. Лицо, которому адресовано разрешение, обеспечивает определение стоимости, которую предмет на тот момент мог бы разумно принести при продаже.
Если изъятые предметы на основании разрешения прокуратуры отчуждаются за плату, арест, без ущерба для положений статьи 116, сохраняется в отношении полученной выручки.
Если прокуратура в течение шести недель не приняла решение по письменному заявлению хранителя о предоставлении ему полномочий, указанных в первом абзаце, хранитель вправе действовать в соответствии с первым абзацем.
De inbeslaggenomen voorwerpen worden niet vervreemd, vernietigd, prijsgegeven of tot een ander doel dan het onderzoek bestemd, tenzij na verkregen machtiging.
De in het eerste lid bedoelde machtiging kan door het openbaar ministerie worden verleend ten aanzien van voorwerpen
die niet geschikt zijn voor opslag;
waarvan de kosten van de bewaring niet in een redelijke verhouding staan tot hun waarde;
die vervangbaar zijn en waarvan de tegenwaarde op eenvoudige wijze kan worden bepaald.
Ten aanzien van inbeslaggenomen voorwerpen die van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang, wordt slechts machtiging tot vernietiging verleend.
De in het eerste lid bedoelde machtiging is gericht tot de bewaarder of aan de ambtenaar die de voorwerpen in afwachting van hun vervoer naar de bewaarder onder zich heeft. Degene aan wie de machtiging is gericht, draagt zorg voor de bepaling van de waarde die het voorwerp op dat moment bij verkoop redelijkerwijs zou hebben opgebracht.
Indien inbeslaggenomen voorwerpen op grond van de machtiging van het openbaar ministerie tegen baat worden vervreemd, blijft het beslag, onverminderd het bepaalde in artikel 116, rusten op de verkregen opbrengst.
Indien het openbaar ministerie op het schriftelijk verzoek van de bewaarder hem de machtiging te verlenen als bedoeld in het eerste lid, niet binnen zes weken een beslissing heeft genomen, is de bewaarder bevoegd te handelen overeenkomstig het eerste lid.