Законодавство Нідерландів

Стаття 45a

чинна

Перехідні та прикінцеві положення

Закон про допомогу у зв’язку з хворобою (ZW) · Глава II · Редакція діє з 2017-01-01

Оригінал
1.

Інститут виконання страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) накладає адміністративний штраф у розмірі, що не перевищує суму завданих збитків, у зв'язку з невиконанням або неналежним виконанням застрахованою особою обов'язку, передбаченого частиною першою статті 31 або статтею 49. Якщо про факти та обставини, зазначені у частині першій статті 31 або статті 49, не було повідомлено або було повідомлено неналежним чином, і ці правопорушення вчинені умисно, адміністративний штраф становить не більше суми п'ятої категорії, передбаченої частиною четвертою статті 23 Кримінального кодексу. Якщо про факти та обставини, зазначені у частині першій статті 31 або статті 49, не було повідомлено або було повідомлено неналежним чином, і ці правопорушення вчинені неумисно, адміністративний штраф становить не більше суми третьої категорії, передбаченої частиною четвертою статті 23 Кримінального кодексу.

2.

У цій статті під сумою збитку розуміється брутто-сума, яка внаслідок невиконання або неналежного виконання зобов'язання, передбаченого частиною першою статті 31 або статтею 49, була отримана як допомога по хворобі (ziekengeld) безпідставно або у завищеному розмірі.

3.

Якщо невиконання або неналежне виконання застрахованою особою обов'язку, зазначеного у частині першій статті 31 або статті 49, не призвело до виникнення суми збитків, Інститут страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) накладає адміністративний штраф у розмірі, що не перевищує суму другої категорії, зазначену у частині четвертій статті 23 Кримінального кодексу.

4.

Інститут страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) може утриматися від накладення адміністративного штрафу та обмежитися винесенням письмового попередження щодо невиконання або неналежного виконання застрахованою особою обов'язку, передбаченого пунктом першим статті 31 або статтею 49, у ситуаціях, визначених загальним адміністративним регламентом, за винятком випадків, коли невиконання або неналежне виконання обов'язку відбувається протягом дворічного періоду, починаючи з дати, коли застрахованій особі раніше було винесено таке попередження.

5.

Інститут виконання страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) накладає адміністративний штраф за невиконання або неналежне виконання застрахованою особою обов’язку, передбаченого частиною першою статті 31 або статтею 49, внаслідок чого було безпідставно або у надміру високому розмірі отримано допомогу по хворобі (ziekengeld), у розмірі не більше 150 відсотків від суми завданих збитків, із відповідним застосуванням частини першої, якщо протягом п’ятирічного періоду, що передує дню вчинення правопорушення, за попереднє правопорушення, яке полягало у такій самій поведінці, було накладено попередній адміністративний штраф або кримінальну санкцію, що набрали законної сили.

6.

Під однаковою поведінкою, як зазначено у п’ятому абзаці, розуміється невиконання або неналежне виконання обов’язку, передбаченого статтями 31, перший абзац, або 49 цього Закону, 12 Закону про доплати (Toeslagenwet), 25 Закону про страхування на випадок безробіття (Werkloosheidswet), 12, перший абзац, Закону про забезпечення доходом безробітних осіб похилого віку (Wet inkomensvoorziening oudere werklozen), 80 Закону про страхування на випадок непрацездатності (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering) або 27, перший абзац, Закону про працю та дохід відповідно до працездатності (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), внаслідок чого безпідставно або у завищеному розмірі було надано виплату, допомогу по хворобі або доплату.

7.

На відступ від положень п'ятої частини, зазначений у цій частині п'ятирічний строк становить десять років, якщо за попереднє правопорушення, зазначене у п'ятій частині, застраховану особу було покарано у вигляді безумовного позбавлення волі.

8.

Інститут виконання страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) може утриматися від накладення адміністративного штрафу за наявності для цього поважних причин.

9.

Особа, на яку накладено адміністративний штраф, зобов’язана за запитом надавати Інституту страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) відомості, що мають значення для виконання адміністративного штрафу.

10.

Постановою уряду (algemene maatregel van bestuur) встановлюються додаткові правила щодо розміру адміністративного штрафу.

11.

Нормативно-правовим актом міністерства можуть бути встановлені правила щодо способу виконання рішення, яким накладено адміністративний штраф.

12.

На відступ від статті 8:69 Загального закону про адміністративне право, суддя у провадженні з розгляду апеляційної або касаційної скарги може змінити розмір встановленого адміністративного штрафу також на шкоду застрахованій особі.

13.

Адміністративний штраф не накладається, якщо за те саме діяння накладається адміністративний штраф, передбачений статтею 27a Закону про страхування на випадок безробіття (Werkloosheidswet).

14.

Якщо стосовно правопорушення, за яке було накладено адміністративний штраф, не мало місця умислу або грубої необережності, і надалі з’ясувалося, що протягом року після накладення адміністративного штрафу не було вчинено повторного правопорушення за таке саме діяння, як зазначено у шостому абзаці, Інститут страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) має право за заявою (verzoek) особи, на яку було накладено адміністративний штраф, повністю або частково звільнити від сплати адміністративного штрафу у разі сприяння врегулюванню заборгованості. Стаття 34, абзаци перший, третій та четвертий, застосовуються за аналогією.

15.

Рішення про звільнення від сплати, зазначене у чотирнадцятому абзаці, скасовується або переглядається на шкоду особі, на яку накладено адміністративний штраф, якщо протягом п’яти років після рішення про звільнення від сплати було повторно вчинено правопорушення внаслідок такої самої поведінки, як зазначено у шостому абзаці.

1.

Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen legt een bestuurlijke boete op van ten hoogste het benadelingsbedrag wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de verzekerde van de verplichting, bedoeld in artikel 31, eerste lid, of 49. Indien de feiten en omstandigheden, bedoeld in artikel 31, eerste lid, of 49, niet of niet behoorlijk zijn medegedeeld en deze overtredingen opzettelijk zijn begaan, bedraagt de bestuurlijke boete ten hoogste het bedrag van de vijfde categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht. Indien de feiten en omstandigheden, bedoeld in artikel 31, eerste lid, of 49, niet of niet behoorlijk zijn medegedeeld en deze overtredingen niet opzettelijk zijn begaan, bedraagt de bestuurlijke boete ten hoogste het bedrag van de derde categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht.

2.

In dit artikel wordt onder benadelingsbedrag verstaan het brutobedrag dat als gevolg van het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid of 49, ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan ziekengeld is ontvangen.

3.

Indien het niet of niet behoorlijk nakomen door de verzekerde van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid of 49, niet heeft geleid tot een benadelingsbedrag, legt het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen een bestuurlijke boete op van ten hoogste het bedrag van de tweede categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht.

4.

Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete en volstaan met het geven van een schriftelijke waarschuwing ter zake van het niet of niet behoorlijk nakomen door de verzekerde van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid of 49, in situaties die bij algemene maatregel van bestuur worden bepaald, tenzij het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting plaatsvindt binnen een periode van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan de verzekerde een zodanige waarschuwing is gegeven.

5.

Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen legt een bestuurlijke boete op wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de verzekerde van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid, of 49, als gevolg waarvan ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan ziekengeld is ontvangen, van ten hoogste 150 procent van het benadelingsbedrag, met overeenkomstige toepassing van het eerste lid, indien binnen een tijdvak van vijf jaar voorafgaand aan de dag van het begaan van de overtreding een eerdere bestuurlijke boete of strafrechtelijke sanctie is opgelegd wegens een eerdere overtreding, bestaande uit eenzelfde gedraging, die onherroepelijk is geworden.

6.

Onder eenzelfde gedraging als bedoeld in het vijfde lid wordt verstaan het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid, of 49 van deze wet, 12 van de Toeslagenwet, 25 van de Werkloosheidswet, 12, eerste lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere werklozen, 80 van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, of 27, eerste lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen als gevolg waarvan ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan uitkering, ziekengeld of toeslag is verleend.

7.

In afwijking van het vijfde lid is het in dat lid genoemde tijdvak van vijf jaar tien jaar indien wegens de eerdere overtreding, bedoeld in het vijfde lid, de verzekerde is gestraft met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.

8.

Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn.

9.

Degene aan wie een bestuurlijke boete is opgelegd, is verplicht desgevraagd aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen de inlichtingen te verstrekken die voor de tenuitvoerlegging van de bestuurlijke boete van belang zijn.

10.

Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld over de hoogte van de bestuurlijke boete.

11.

Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de wijze van tenuitvoerlegging van de beschikking waarbij de bestuurlijke boete is opgelegd.

12.

In afwijking van artikel 8:69 van de Algemene wet bestuursrecht kan de rechter in beroep of hoger beroep het bedrag waarop de bestuurlijke boete is vastgesteld ook ten nadele van de verzekerde wijzigen.

13.

Er wordt geen bestuurlijke boete opgelegd indien voor dezelfde gedraging een bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 27a van de Werkloosheidswet wordt opgelegd.

14.

Indien ten aanzien van een overtreding waarvoor een bestuurlijke boete is opgelegd geen sprake is geweest van opzet of grove schuld, en voorts is gebleken dat binnen een jaar nadat de bestuurlijke boete is opgelegd niet nogmaals een overtreding wegens eenzelfde gedraging als bedoeld in het zesde lid is begaan, is het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen bevoegd op verzoek van degene aan wie de bestuurlijke boete is opgelegd, de bestuurlijke boete geheel of gedeeltelijk kwijt te schelden bij medewerking aan een schuldregeling. Artikel 34, eerste, derde en vierde lid, is van overeenkomstige toepassing.

15.

Het besluit tot kwijtschelding, bedoeld in het veertiende lid, wordt ingetrokken of ten nadele van degene aan wie de bestuurlijke boete is opgelegd herzien indien binnen vijf jaar na het besluit tot kwijtschelding wederom een overtreding is begaan wegens eenzelfde gedraging als bedoeld in het zesde lid.