Статья 45a
действуетПереходные и заключительные положения
Институт исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) налагает административный штраф в размере, не превышающем сумму причиненного ущерба, в связи с неисполнением или ненадлежащим исполнением застрахованным лицом обязанности, предусмотренной пунктом 1 статьи 31 или статьей 49. Если факты и обстоятельства, указанные в пункте 1 статьи 31 или статье 49, не были сообщены или были сообщены ненадлежащим образом и данные правонарушения были совершены умышленно, административный штраф составляет не более суммы пятой категории, предусмотренной пунктом 4 статьи 23 Уголовного кодекса. Если факты и обстоятельства, указанные в пункте 1 статьи 31 или статье 49, не были сообщены или были сообщены ненадлежащим образом и данные правонарушения были совершены неумышленно, административный штраф составляет не более суммы третьей категории, предусмотренной пунктом 4 статьи 23 Уголовного кодекса.
В настоящей статье под суммой ущерба понимается сумма брутто, которая вследствие неисполнения или ненадлежащего исполнения обязательства, предусмотренного пунктом 1 статьи 31 или статьей 49, была получена в качестве пособия по болезни (ziekengeld) неправомерно или в чрезмерном размере.
Если неисполнение или ненадлежащее исполнение застрахованным лицом обязанности, указанной в пункте 1 статьи 31 или статье 49, не привело к возникновению суммы ущерба, Институт страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) налагает административный штраф в размере, не превышающем сумму второй категории, указанную в пункте 4 статьи 23 Уголовного кодекса.
Институт исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) может воздержаться от наложения административного штрафа и ограничиться вынесением письменного предупреждения в отношении неисполнения или ненадлежащего исполнения застрахованным лицом обязанности, указанной в пункте 1 статьи 31 или статье 49, в ситуациях, определяемых общим административным регламентом (algemene maatregel van bestuur), за исключением случаев, когда неисполнение или ненадлежащее исполнение обязанности происходит в течение двухлетнего периода, исчисляемого с даты, когда застрахованному лицу ранее было вынесено такое предупреждение.
Институт исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) налагает административный штраф за неисполнение или ненадлежащее исполнение застрахованным лицом обязанности, указанной в пункте 1 статьи 31 или статье 49, в результате чего пособие по болезни было получено необоснованно или в излишнем размере, в размере не более 150 процентов от суммы причиненного ущерба, с соответствующим применением пункта 1, если в течение пяти лет, предшествующих дню совершения правонарушения, за предыдущее правонарушение, заключающееся в аналогичном деянии, был наложен ранее вступивший в законную силу административный штраф или уголовная санкция.
Под тождественным деянием, как указано в пункте пятом, понимается неисполнение или ненадлежащее исполнение обязанности, предусмотренной пунктом первым статьи 31 или статьей 49 настоящего закона, статьей 12 Закона о надбавках (Toeslagenwet), статьей 25 Закона о страховании на случай безработицы (Werkloosheidswet), пунктом первым статьи 12 Закона об обеспечении дохода пожилых безработных (Wet inkomensvoorziening oudere werklozen), статьей 80 Закона о страховании на случай нетрудоспособности (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering) или пунктом первым статьи 27 Закона о труде и доходе в соответствии с трудоспособностью (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), в результате чего пособие, пособие по болезни или надбавка были предоставлены необоснованно или в чрезмерном размере.
В отступление от пункта 5, указанный в данном пункте пятилетний период составляет десять лет, если за ранее совершенное правонарушение, предусмотренное пунктом 5, застрахованное лицо было приговорено к безусловному тюремному заключению.
Институт исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) может отказаться от наложения административного штрафа при наличии для этого веских причин.
Лицо, на которое наложен административный штраф, обязано по требованию предоставлять Институту исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) сведения, имеющие значение для принудительного исполнения административного штрафа.
Путем принятия акта государственного управления (algemene maatregel van bestuur) устанавливаются дополнительные правила относительно размера административного штрафа.
Министерским регламентом могут быть установлены правила относительно способа исполнения решения, которым наложен административный штраф.
В отступление от статьи 8:69 Общего закона об административном праве (Algemene wet bestuursrecht), суд в апелляционной или кассационной инстанции может изменить размер установленного административного штрафа также в ущерб застрахованному лицу.
Административный штраф не налагается, если за то же деяние налагается административный штраф, предусмотренный статьей 27a Закона о страховании на случай безработицы (Werkloosheidswet).
Если в отношении правонарушения, за которое был наложен административный штраф, не имело места умысла или грубой вины, и в дальнейшем выяснилось, что в течение одного года после наложения административного штрафа не было совершено повторного правонарушения в связи с аналогичным деянием, указанным в пункте шестом, Институт страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) правомочен по заявлению (verzoek) лица, на которое был наложен административный штраф, полностью или частично освободить от уплаты административного штрафа при условии содействия в урегулировании задолженности. Статья 34, пункты первый, третий и четвертый, применяются соответствующим образом.
Решение об освобождении от уплаты (kwijtschelding), указанное в пункте четырнадцатом, отменяется или пересматривается в ущерб лицу, на которое наложен административный штраф, если в течение пяти лет после решения об освобождении от уплаты вновь совершено правонарушение в связи с аналогичным деянием, указанным в пункте шестом.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen legt een bestuurlijke boete op van ten hoogste het benadelingsbedrag wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de verzekerde van de verplichting, bedoeld in artikel 31, eerste lid, of 49. Indien de feiten en omstandigheden, bedoeld in artikel 31, eerste lid, of 49, niet of niet behoorlijk zijn medegedeeld en deze overtredingen opzettelijk zijn begaan, bedraagt de bestuurlijke boete ten hoogste het bedrag van de vijfde categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht. Indien de feiten en omstandigheden, bedoeld in artikel 31, eerste lid, of 49, niet of niet behoorlijk zijn medegedeeld en deze overtredingen niet opzettelijk zijn begaan, bedraagt de bestuurlijke boete ten hoogste het bedrag van de derde categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht.
In dit artikel wordt onder benadelingsbedrag verstaan het brutobedrag dat als gevolg van het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid of 49, ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan ziekengeld is ontvangen.
Indien het niet of niet behoorlijk nakomen door de verzekerde van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid of 49, niet heeft geleid tot een benadelingsbedrag, legt het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen een bestuurlijke boete op van ten hoogste het bedrag van de tweede categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete en volstaan met het geven van een schriftelijke waarschuwing ter zake van het niet of niet behoorlijk nakomen door de verzekerde van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid of 49, in situaties die bij algemene maatregel van bestuur worden bepaald, tenzij het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting plaatsvindt binnen een periode van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan de verzekerde een zodanige waarschuwing is gegeven.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen legt een bestuurlijke boete op wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de verzekerde van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid, of 49, als gevolg waarvan ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan ziekengeld is ontvangen, van ten hoogste 150 procent van het benadelingsbedrag, met overeenkomstige toepassing van het eerste lid, indien binnen een tijdvak van vijf jaar voorafgaand aan de dag van het begaan van de overtreding een eerdere bestuurlijke boete of strafrechtelijke sanctie is opgelegd wegens een eerdere overtreding, bestaande uit eenzelfde gedraging, die onherroepelijk is geworden.
Onder eenzelfde gedraging als bedoeld in het vijfde lid wordt verstaan het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid, of 49 van deze wet, 12 van de Toeslagenwet, 25 van de Werkloosheidswet, 12, eerste lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere werklozen, 80 van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, of 27, eerste lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen als gevolg waarvan ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan uitkering, ziekengeld of toeslag is verleend.
In afwijking van het vijfde lid is het in dat lid genoemde tijdvak van vijf jaar tien jaar indien wegens de eerdere overtreding, bedoeld in het vijfde lid, de verzekerde is gestraft met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn.
Degene aan wie een bestuurlijke boete is opgelegd, is verplicht desgevraagd aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen de inlichtingen te verstrekken die voor de tenuitvoerlegging van de bestuurlijke boete van belang zijn.
Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld over de hoogte van de bestuurlijke boete.
Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de wijze van tenuitvoerlegging van de beschikking waarbij de bestuurlijke boete is opgelegd.
In afwijking van artikel 8:69 van de Algemene wet bestuursrecht kan de rechter in beroep of hoger beroep het bedrag waarop de bestuurlijke boete is vastgesteld ook ten nadele van de verzekerde wijzigen.
Er wordt geen bestuurlijke boete opgelegd indien voor dezelfde gedraging een bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 27a van de Werkloosheidswet wordt opgelegd.
Indien ten aanzien van een overtreding waarvoor een bestuurlijke boete is opgelegd geen sprake is geweest van opzet of grove schuld, en voorts is gebleken dat binnen een jaar nadat de bestuurlijke boete is opgelegd niet nogmaals een overtreding wegens eenzelfde gedraging als bedoeld in het zesde lid is begaan, is het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen bevoegd op verzoek van degene aan wie de bestuurlijke boete is opgelegd, de bestuurlijke boete geheel of gedeeltelijk kwijt te schelden bij medewerking aan een schuldregeling. Artikel 34, eerste, derde en vierde lid, is van overeenkomstige toepassing.
Het besluit tot kwijtschelding, bedoeld in het veertiende lid, wordt ingetrokken of ten nadele van degene aan wie de bestuurlijke boete is opgelegd herzien indien binnen vijf jaar na het besluit tot kwijtschelding wederom een overtreding is begaan wegens eenzelfde gedraging als bedoeld in het zesde lid.