Статья 45
действуетО пособии по болезни
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Институт исполнения страхования работников) отказывает в выплате пособия по болезни полностью или частично, временно или на постоянной основе:
если застрахованное лицо не обращается за медицинской помощью в разумный срок и не продолжает находиться под лечением в течение всего течения болезни, либо если оно не соблюдает предписания лечащего врача;
если застрахованное лицо в период нетрудоспособности совершает действия, препятствующие его выздоровлению, или не проявляет достаточного содействия в целях адаптации к своей болезни или физическому недостатку;
если застрахованное лицо без уважительной причины не исполняет сделанное в соответствии с настоящим законом заявление (verzoek) Института страхования работников о явке, либо если медицинское освидетельствование назначенным Институтом страхования работников экспертом не может состояться по вине застрахованного лица;
если застрахованное лицо не исполнило предписание, установленное в пункте 1 статьи 38a или в пункте 1 статьи 38ab;
если застрахованное лицо не соблюдает правила контроля, указанные в пункте 2 статьи 39;
если в отношении нетрудоспособности при исполнении Закона о труде и доходе по трудоспособности (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), Закона о страховании на случай нетрудоспособности (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering), Закона о страховании на случай нетрудоспособности самозанятых лиц (Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen) или Закона об обеспечении на случай нетрудоспособности молодых инвалидов (Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten) применяется статья 88 Закона о труде и доходе по трудоспособности в связи с несоблюдением пунктов «a» — «c» части второй или части пятой статьи 27, статьи 28, части первой статьи 29 или частей первой или второй статьи 30 последнего упомянутого закона, статьи 25 или пунктов «a» или «b» статьи 28 Закона о страховании на случай нетрудоспособности, статьи 45 или пунктов «a» или «b» статьи 46 Закона о страховании на случай нетрудоспособности самозанятых лиц, статьи 3:37 или пунктов «a» или «b» части первой статьи 3:38 Закона об обеспечении на случай нетрудоспособности молодых инвалидов или статьи 2:67 Закона об обеспечении на случай нетрудоспособности молодых инвалидов в связи с несоблюдением пунктов «a» — «c» части второй и части шестой статьи 2:7, части первой статьи 2:8, статьи 2:31 или части второй статьи 2:32 последнего упомянутого закона;
если застрахованное лицо умышленно вызвало свою нетрудоспособность;
если застрахованное лицо не исполнило или исполнило ненадлежащим образом обязанность, указанную в пункте 2 статьи 55 Закона о структуре исполнительной организации в сфере работы и дохода (Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen);
если застрахованное лицо не исполнило обязательство, указанное в пункте 1 статьи 31 или в статье 49, в течение срока, установленного для этого Институтом страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen);
если застрахованное лицо своими действиями или бездействием наносит или может нанести ущерб Всеобщему фонду по безработице (Algemeen Werkloosheidsfonds), Исполнительному фонду для органов государственной власти (Uitvoeringsfonds voor de overheid), Фонду возобновления трудовой деятельности (Werkhervattingskas) или лицу, несущему собственный риск (eigenrisicodrager). Под ущербом в смысле настоящего пункта не понимается неисполнение обязательств, указанных в пункте 1 статьи 31 и статье 49;
если застрахованное лицо не исполняет обязательство, возложенное на него на основании статей 29g или 30, за исключением случаев, когда применима статья 30, пункт второй;
если застрахованное лицо без разумных оснований не оказывает содействия в обучении или подготовке, которые считаются желательными для его включения в трудовую деятельность;
если застрахованное лицо без уважительной причины отказывается или отказывалось сотрудничать в отношении данных его работодателем или назначенным этим работодателем экспертом разумных предписаний или принятых мер, направленных на то, чтобы предоставить застрахованному лицу возможность выполнять подходящую работу, либо если при рассмотрении уведомления или оценке, указанной в пункте 2 статьи 38, выяснится, что застрахованное лицо без уважительной причины приложило недостаточно усилий по реинтеграции (reïntegratie-inspanningen);
если застрахованное лицо не соблюдает предписание, указанное в предложении третьем пункта 2 статьи 38;
если заинтересованное лицо без разумных оснований не оказывает содействия в составлении плана подхода (plan van aanpak), указанного в пункте 1 статьи 26 Закона о труде и доходе в соответствии с трудоспособностью (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), или плана реинтеграции (re-integratieplan), указанного в пункте 3 статьи 30а Закона о структуре исполнительной организации в сфере труда и доходов (Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen), за исключением случаев, когда заинтересованное лицо достигло возраста, указанного в пункте «а» статьи 7 Общего закона о пенсиях по старости (Algemene Ouderdomswet);
если заинтересованное лицо не исполнило или исполнило ненадлежащим образом обязательства, включенные в план действий (plan van aanpak), предусмотренный пунктом 1 статьи 26 Закона о труде и доходе в соответствии с трудоспособностью (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), или в план реинтеграции (re-integratieplan), предусмотренный пунктом 6 статьи 30а Закона о структуре исполнительной организации в сфере труда и дохода (Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen), за исключением случаев, когда заинтересованное лицо достигло возраста, указанного в пункте «а» статьи 7 Общего закона о пенсиях по старости (Algemene Ouderdomswet);
если застрахованное лицо, имеющее право на содействие в трудоустройстве на основании Закона об обеспечении по нетрудоспособности молодежи с ограниченными возможностями (Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten), не получает обеспечения дохода на основании пункта 4 статьи 2:39 указанного закона;
если застрахованное лицо не воздерживается от крайне неправомерного поведения в отношении лиц и органов, на которые возложено исполнение настоящего закона, а также в отношении плательщика собственного риска (eigenrisicodrager), корпоративного врача или службы гигиены и безопасности труда (arbodienst) плательщика собственного риска при осуществлении ими своей деятельности.
Мера, указанная в пункте 1, соизмеряется с тяжестью деяния и степенью, в которой застрахованное лицо может быть признано виновным в совершении данного деяния. От наложения меры в любом случае отказываются, если отсутствует какая-либо форма виновности.
Институт исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) может воздержаться от наложения меры, указанной в пункте 1, и ограничиться вынесением письменного предупреждения в связи с несвоевременным исполнением обязанности, указанной в пункте 1 статьи 31, третьем предложении пункта 2 статьи 38 или статье 49, если несвоевременное исполнение обязанности не привело к неправомерному предоставлению пособия или его предоставлению в чрезмерном размере, либо в связи с несоблюдением предписания, указанного в пункте «b» части 1 статьи 30, за исключением случаев, когда несвоевременное исполнение обязанности происходит в течение двухлетнего периода, исчисляемого с даты, когда заинтересованному лицу ранее было вынесено такое предупреждение.
Институт исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) может отказаться от наложения меры, если для этого имеются веские причины.
Применение меры не производится, если за то же деяние:
административный штраф, как указано в статье 45a, налагается;
налагается мера на основании пункта 4 статьи 27 Закона о безработице (Werkloosheidswet), или
налагается административный штраф, предусмотренный статьей 27a Закона о безработице (Werkloosheidswet).
Путем принятия акта государственного управления (algemene maatregel van bestuur) устанавливаются дополнительные правила в отношении пунктов первого и второго.
Под ущербом, как указано в пункте 1 подпункте j, понимается также ситуация, при которой застрахованное лицо без надлежащего основания не представило возражений против прекращения трудовых отношений или согласилось с ним в период, указанный в пункте 1 статьи 29.
Если в отношении лица, указанного в пункте «d» подпункта 1 части второй статьи 29, в течение первых тринадцати недель его нетрудоспособности в связи с болезнью была установлена мера на основании части четвертой статьи 27 Закона о безработице (Werkloosheidswet), решение об установлении указанной меры, начиная с первого дня четырнадцатой недели его нетрудоспособности или с более раннего момента, когда выплата пособия на основании Закона о безработице прекращается в соответствии с положениями пунктов «a» и «b» части первой статьи 20 Закона о безработице, считается основанным на части первой настоящей статьи.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen weigert het ziekengeld geheel of gedeeltelijk, tijdelijk of blijvend:
indien de verzekerde niet binnen redelijke termijn geneeskundige hulp inroept en niet zich gedurende het gehele verloop van de ziekte onder behandeling blijft stellen of indien hij de voorschriften van de behandelende arts niet opvolgt;
indien de verzekerde gedurende de ongeschiktheid tot werken zich schuldig maakt aan gedragingen, waardoor zijn genezing wordt belemmerd of nalaat voldoende mee te werken om aanpassing aan zijn ziekte of gebrek te verkrijgen;
indien de verzekerde zonder deugdelijke grond nalaat gevolg te geven aan een verzoek, ingevolge deze wet gedaan door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen om te verschijnen of indien het geneeskundig onderzoek door een door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen aangewezen deskundige door toedoen van de verzekerde niet kan plaatshebben;
indien de verzekerde het voorschrift, gegeven in artikel 38a, eerste lid, of in artikel 38ab, eerste lid, niet opgevolgd heeft;
indien de verzekerde zich niet houdt aan de in artikel 39, tweede lid, bedoelde controlevoorschriften;
indien met betrekking tot de ongeschiktheid tot werken bij de uitvoering van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen onderscheidelijk de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten toepassing wordt gegeven aan artikel 88 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen in verband met het niet naleven van de artikelen 27, tweede lid, onderdelen a tot en met c, of vijfde lid, 28, eerste lid, 29 of 30, eerste of tweede lid, van laatstgenoemde wet, artikel 25 of 28, onderdeel a of b, van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, artikel 45 of 46, onderdeel a of b, van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, artikel 3:37 of 3:38, eerste lid, onderdeel a of b, van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten onderscheidelijk artikel 2:67 van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten in verband met het niet naleven van de artikelen 2:7, tweede lid, onderdelen a tot en met c, en zesde lid, 2:8, eerste lid, 2:31 of 2:32, tweede lid, van laatstgenoemde wet;
indien de verzekerde zijn ongeschiktheid tot werken opzettelijk heeft veroorzaakt;
indien de verzekerde de verplichting bedoeld in artikel 55, tweede lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen niet of niet behoorlijk is nagekomen;
indien de verzekerde de verplichting bedoeld in artikel 31, eerste lid, of 49 niet binnen de door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen daarvoor vastgestelde termijn is nagekomen;
indien de verzekerde door zijn doen en laten het Algemeen Werkloosheidsfonds, het Uitvoeringsfonds voor de overheid, de Werkhervattingskas of de eigenrisicodrager benadeelt of zou kunnen benadelen. Onder benadeling in de zin van dit onderdeel is niet begrepen het niet nakomen van de verplichtingen, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid, en 49;
indien de verzekerde een hem op grond van de artikelen 29g of 30 opgelegde verplichting niet nakomt, tenzij artikel 30, tweede lid, van toepassing is;
indien de verzekerde zonder redelijke gronden niet meewerkt aan een scholing of opleiding die wenselijk wordt geacht voor zijn inschakeling in de arbeid;
indien de verzekerde zonder deugdelijke grond weigert of heeft geweigerd mee te werken aan door zijn werkgever of door een door die werkgever aangewezen deskundige gegeven redelijke voorschriften of getroffen maatregelen die erop gericht zijn om de verzekerde in staat te stellen passende arbeid te verrichten, dan wel indien bij de behandeling van de aangifte of de beoordeling, bedoeld in artikel 38, tweede lid, blijkt dat de verzekerde zonder deugdelijke grond onvoldoende reïntegratie-inspanningen heeft verricht;
indien de verzekerde zich niet houdt aan het voorschrift, bedoeld in artikel 38, tweede lid, derde zin;
indien de belanghebbende zonder redelijke gronden niet meewerkt aan het opstellen van het plan van aanpak, bedoeld in artikel 26, eerste lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, of het re-integratieplan, bedoeld in artikel 30a, derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen tenzij de belanghebbende de in artikel 7, onderdeel a, van de Algemene Ouderdomswet bedoelde leeftijd heeft bereikt;
indien de belanghebbende de verplichtingen die zijn opgenomen in het plan van aanpak, bedoeld in artikel 26, eerste lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, of in het re-integratieplan, bedoeld in artikel 30a, zesde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, niet of niet behoorlijk is nagekomen tenzij de belanghebbende de in artikel 7, onderdeel a, van de Algemene Ouderdomswet bedoelde leeftijd heeft bereikt;
indien de verzekerde die recht heeft op arbeidsondersteuning op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten op grond van artikel 2:39, vierde lid, van die wet geen inkomensvoorziening ontvangt;
indien de verzekerde zich niet onthoudt van zeer ernstige misdragingen jegens de met de uitvoering van deze wet belaste personen en instanties en jegens de eigenrisicodrager en de bedrijfsarts of arbodienst van de eigenrisicodrager tijdens het verrichten van hun werkzaamheden.
Een maatregel als bedoeld in het eerste lid wordt afgestemd op de ernst van de gedraging en de mate waarin de verzekerde de gedraging verweten kan worden. Van het opleggen van een maatregel wordt in elk geval afgezien, indien elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan afzien van het opleggen van een maatregel als bedoeld in het eerste lid en volstaan met het geven van een schriftelijke waarschuwing ter zake van het niet tijdig nakomen van de verplichting, bedoeld in artikel 31, eerste lid, 38, tweede lid, derde zin, of 49, indien het niet tijdig nakomen van de verplichting niet heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag verlenen van uitkering, of ter zake van het zich niet houden aan een voorschrift als bedoeld in artikel 30, eerste lid, onderdeel b, tenzij het niet tijdig nakomen van de verplichting plaatsvindt binnen een periode van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan de belanghebbende een zodanige waarschuwing is gegeven.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan afzien van het opleggen van een maatregel indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn.
Het opleggen van een maatregel blijft achterwege, indien voor dezelfde gedraging:
een bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 45a wordt opgelegd;
een maatregel op grond van artikel 27, vierde lid, van de Werkloosheidswet wordt opgelegd, of
een bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 27a van de Werkloosheidswet wordt opgelegd.
Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld met betrekking tot het eerste en het tweede lid.
Onder benadeling als bedoeld in het eerste lid, onderdeel j, wordt mede verstaan de situatie dat de verzekerde zonder deugdelijke grond heeft nagelaten verweer te voeren tegen of heeft ingestemd met een beëindiging van de dienstbetrekking in de periode, bedoeld in artikel 29, eerste lid.
Indien aan de persoon, bedoeld in artikel 29, tweede lid, onderdeel d, aanhef en onder 1°, in de eerste dertien weken van zijn ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid wegens ziekte een maatregel op grond van artikel 27, vierde lid, van de Werkloosheidswet is opgelegd, wordt de beschikking waarbij die maatregel is opgelegd vanaf de eerste dag van de veertiende week van zijn ongeschiktheid of zoveel eerder als de uitkering op grond van de Werkloosheidswet eindigt op grond van het bepaalde in artikel 20, eerste lid, onderdelen a en b, van de Werkloosheidswet, geacht gebaseerd te zijn op het eerste lid.