Законодавство Нідерландів

Стаття 11

чинна

Закон про допомогу у зв’язку з хворобою (ZW) · Розділ Eerste · § 3 · Редакція діє з 2020-07-01

Оригінал
1.

Інститут страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) вважається роботодавцем у випадках, передбачених статтями 7, пункт «а», 8, пункти «а» та «с», 8а та 8с, пункти «а» та «с».

2.

У випадках, передбачених пунктом b статті 7, пунктом b статті 8 та пунктом b статті 8c, роботодавцем вважається особа, призначена Нашим Міністром як роботодавець.

3.

У разі якщо Інститут страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) виплачує допомогу або доплату, передбачену статтями, зазначеними в пункті першому, збільшену на суму страхових внесків, що підлягають сплаті роботодавцем, та внеску залежно від рівня доходу, передбаченого статтею 42 Закону про медичне страхування (Zorgverzekeringswet), роботодавцю, зазначеному в статтях 9, 10 або 12, з метою виплати цієї допомоги або доплати за його посередництвом, такий роботодавець для цілей застосування пункту першого заступає місце Інституту страхування працівників незалежно від продовження існування трудових відносин із цим роботодавцем.

4.

Якщо особа, яка несе власний ризик (eigenrisicodrager), виплачує допомогу, зазначену в пункті «а» статті 8, відповідно до статті 63а, або виплачує допомогу на підставі Закону про роботу та дохід відповідно до працездатності (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), зазначену в частині першій статті 8а, відповідно до статті 82 Закону про роботу та дохід відповідно до працездатності, така особа, яка несе власний ризик, як роботодавець заступає місце Інституту страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) незалежно від продовження існування трудових відносин із цією особою, яка несе власний ризик.

5.

Нормативно-правовим актом міністерства можуть бути встановлені додаткові правила щодо страхових внесків, належних до сплати роботодавцем, зазначених у частині третій.

1.

Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen wordt als werkgever beschouwd in de gevallen, bedoeld in de artikelen 7, onderdeel a, 8, onderdelen a en c, 8a en 8c, onderdelen a en c.

2.

In de gevallen, bedoeld in de artikelen 7, onderdeel b, 8, onderdeel b, en 8c, onderdeel b wordt als werkgever beschouwd degene, die door Onze Minister als werkgever wordt aangewezen.

3.

Ingeval het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, de uitkering of toeslag, bedoeld in de artikelen genoemd in het eerste lid, vermeerderd met de daarover door de werkgever verschuldigde premies en de inkomensafhankelijke bijdrage, bedoeld in artikel 42 van de Zorgverzekeringswet, betaalt aan de werkgever, bedoeld in artikel 9, 10 of 12, teneinde deze uitkering of toeslag door diens tussenkomst te doen uitbetalen, treedt voor de toepassing van het eerste lid, deze in de plaats van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, onafhankelijk van het voortbestaan van de dienstbetrekking met die werkgever.

4.

Indien een eigenrisicodrager de uitkering, bedoeld in artikel 8, onderdeel a, ingevolge artikel 63a betaalt of de uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, bedoeld in artikel 8a, eerste lid, ingevolge artikel 82 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen betaalt, treedt deze eigenrisicodrager als werkgever in de plaats van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, onafhankelijk van het voortbestaan van de dienstbetrekking met die eigenrisicodrager.

5.

Bij ministeriële regeling kunnen met betrekking tot de door de werkgever verschuldigde premies, bedoeld in het derde lid, nadere regels worden gesteld.