Законодавство Нідерландів

Стаття 13b

чинна

Судочинство · Розгляд скарг Верховним Судом

Закон про судоустрій (Wet RO) · Глава 2 · Розділ 1a · Редакція діє з 2011-07-01

Оригінал
1.

Генеральний прокурор не зобов’язаний задовольняти заяву, зазначену в статті 13a, якщо:

a.

заява не відповідає вимогам статті 13a, частини другої;

b.

заявник відповідно до статті 26 або 75 може подати або міг подати скаргу щодо такої поведінки;

c.

відповідно до статті 26 або 75 подано скаргу на поведінку, цю скаргу було розглянуто, і заявник обґрунтовано не має достатнього інтересу у проведенні розслідування, як це передбачено статтею 13a;

d.

одразу стає зрозумілим, що заява була подана через необґрунтовано тривалий час після виникнення підстави для скарги;

e.

заява заявника, що стосується того самого діяння, перебуває на розгляді або — за винятком випадків, коли став відомим новий факт чи нова обставина, що стосуються того самого діяння, і це могло б призвести до іншого рішення — була розглянута;

f.

для заявника стосовно скарги відкритий або був відкритий засіб правового захисту в судовому органі, і він ним не скористався, або стосовно цієї скарги було винесено рішення судового органу, щодо якого не передбачено засобів оскарження;

g.

генеральним прокурором подано або буде подано позов, як це передбачено статтею 46o у поєднанні зі статтею 46d, частиною другою, 46f, 46l або 46m Закону про правовий статус суддів (Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren).

2.

Генеральний прокурор надає заявнику, судді, щодо поведінки якого подано заяву, а також відповідному керівництву суду або голові Верховного суду можливість надати йому інформацію в усній або письмовій формі. Він також може надати таку можливість іншим особам.

3.

Генеральний прокурор повідомляє заявника, суддю, щодо поведінки якого подано заяву, а також відповідне керівництво суду або голову Верховного суду про результати попереднього розслідування. У разі потреби Генеральний прокурор зазначає, чи, на його думку, стосовно цієї скарги передбачено можливість звернення за захистом до судової інстанції.

4.

Якщо генеральний прокурор на підставі пункту 1, підпункту b, не задовольняє заяву, він надсилає заяву до відповідного органу управління суду або, відповідно, до Верховного суду (Hoge Raad).

1.

De procureur-generaal is niet verplicht aan het verzoek, bedoeld in artikel 13a, te voldoen, indien:

a.

het verzoekschrift niet voldoet aan artikel 13a, tweede lid;

b.

de verzoeker overeenkomstig artikel 26 of 75 een klacht over de gedraging kan of had kunnen indienen;

c.

overeenkomstig artikel 26 of 75 een klacht over de gedraging is ingediend, deze klacht is behandeld en de verzoeker redelijkerwijs onvoldoende belang heeft bij een onderzoek als bedoeld in artikel 13a;

d.

reeds aanstonds blijkt dat het verzoekschrift onredelijk lange tijd na het ontstaan van de klacht is ingediend;

e.

een verzoekschrift van de verzoeker, dezelfde gedraging betreffende, in behandeling is of – behoudens indien een nieuw feit of een nieuwe omstandigheid, dezelfde gedraging betreffende, is bekend geworden en zulks tot een ander oordeel zou hebben kunnen leiden – is afgedaan;

f.

voor de verzoeker met betrekking tot de klacht een voorziening bij een rechterlijke instantie openstaat of heeft opengestaan en hij daarvan geen gebruik heeft gemaakt, dan wel ten aanzien van die klacht een uitspraak van een rechterlijke instantie is gedaan waartegen geen rechtsmiddel openstaat;

g.

door de procureur-generaal een vordering als bedoeld in artikel 46o juncto artikel 46d, tweede lid, 46f, 46l of 46m van de Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren is of zal worden ingesteld.

2.

De procureur-generaal stelt de verzoeker, de rechterlijk ambtenaar op wiens gedraging het verzoekschrift betrekking heeft en het betrokken gerechtsbestuur onderscheidenlijk de president van de Hoge Raad in de gelegenheid hem mondeling of schriftelijk inlichtingen te verstrekken. Hij kan ook anderen daartoe in de gelegenheid stellen.

3.

De procureur-generaal stelt de verzoeker, de rechterlijk ambtenaar op wiens gedraging het verzoekschrift betrekking heeft en het betrokken gerechtsbestuur onderscheidenlijk de president van de Hoge Raad op de hoogte van de uitkomst van het vooronderzoek. Zo nodig vermeldt de procureur-generaal daarbij of naar zijn oordeel met betrekking tot de klacht een voorziening bij een rechterlijke instantie openstaat.

4.

Indien de procureur-generaal op grond van het eerste lid, onderdeel b, geen toepassing geeft aan het verzoek, zendt hij het verzoekschrift door aan het betrokken gerechtsbestuur onderscheidenlijk de Hoge Raad.