Законодавство Нідерландів

Стаття 9

чинна

Закон про працю іноземців (WAV) · § II · Редакція діє з 2023-01-01

Оригінал
1.

Наш Міністр може відмовити у видачі дозволу на працевлаштування, або Наш Міністр безпеки та юстиції може відмовити у видачі комбінованого дозволу:

a.

якщо передбачається, що протягом розумного строку для відповідного робочого місця з’явиться пропозиція на ринку праці, що має пріоритет;

b.

якщо це стосується іноземця, який раніше не був допущений і чий вік не входить у межі вікових груп, встановлених міністерським регламентом;

c.

внаслідок недотримання обмеження, на підставі якого було надано попередній дозвіл, або через недотримання пов'язаного з ним припису;

d.

якщо для іноземця відсутнє належне житло;

e.

якщо набір не здійснювався у спосіб, узгоджений для відповідного сектору в угоді (convenant), що відповідає вимогам, встановленим міністерським нормативним актом;

f.

якщо роботодавцем в інший спосіб було створено перешкоди, внаслідок яких робоче місце не могло бути заміщене шляхом пропозиції на ринку праці відповідно до положень, встановлених цим законом або на його виконання;

g.

якщо роботодавець за раніше наданим дозволом не виплатив іноземцю заробітну плату, зазначену у статті 7, за період щонайбільше в один місяць;

h.

якщо у роботодавця не здійснюється економічна діяльність;

i.

якщо протягом п'ятирічного періоду, що безпосередньо передував подачі заяви на отримання дозволу на працевлаштування або комбінованого дозволу, дозвіл на працевлаштування або комбінований дозвіл було анульовано у зв'язку з недотриманням припису, зазначеного у частині другій статті 10;

j.

якщо роботодавець не є визнаним референтом у розумінні пункту t статті 1 Закону про іноземців 2000 року (Vreemdelingenwet 2000) у зв’язку з тим, що його визнання було відкликано чи зупинено, або у зв’язку з тим, що його заяву про визнання було відхилено;

k.

якщо роботодавець є референтом у розумінні пункту s статті 1 Закону про іноземців 2000 року (Vreemdelingenwet 2000) або визнаним референтом у розумінні пункту t статті 1 зазначеного Закону, і на нього на підставі статті 55a зазначеного Закону протягом п'ятирічного періоду, що безпосередньо передував поданню заяви на отримання дозволу на працевлаштування або комбінованого дозволу, було накладено адміністративний штраф, або якщо він у цей період був покараний на підставі статті 108 зазначеного Закону;

l.

якщо роботодавцю протягом п'ятирічного періоду, що безпосередньо передував поданню заяви на отримання дозволу на працевлаштування або комбінованого дозволу, було накладено адміністративний штраф за несплату або недостатню сплату податку на заробітну плату, внесків на страхування працівників, внесків на загальнонаціональне соціальне страхування або внеску, що залежить від рівня доходу, або якщо було накладено адміністративний штраф на підставі правопорушення, зазначеного у:

1°.

Стаття 10:1 Закону про робочий час (Arbeidstijdenwet)

2°.

Стаття 33 Закону про умови праці (Arbeidsomstandighedenwet)

3°.

стаття 18b Закону про мінімальну заробітну плату та мінімальну відпустку;

4°.

стаття 18; або

5°.

стаття 16 Закону про розподіл робочої сили посередниками;

m.

якщо роботодавець протягом п'ятирічного періоду, що безпосередньо передував поданню заяви на отримання дозволу на працевлаштування або комбінованого дозволу, був покараний на підставі:

1°.

стаття 273f Кримінального кодексу;

2°.

стаття 11:3 Закону про робочий час (Arbeidstijdenwet); або

3°.

стаття 32 Закону про умови праці (Arbeidsomstandighedenwet)

2.

У міністерському регламенті, зазначеному в частині першій, пункт «e», стосовно вимог, яким мають відповідати угоди (convenanten), у будь-якому разі зазначається, що Інститут страхування працівників (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen):

a.

є стороною договору (convenant);

b.

Наш Міністр повідомляє про намір щодо укладення ковенанту (convenant);

c.

договір публікується в Державному віснику (Staatscourant).

3.

Міністерським регламентом (ministeriële regeling) можуть бути встановлені правила щодо застосування частини першої.

1.

Onze Minister kan een tewerkstellingsvergunning weigeren of Onze Minister van Veiligheid en Justitie kan een gecombineerde vergunning weigeren:

a.

indien voorzienbaar is dat binnen een redelijke termijn voor de desbetreffende arbeidsplaats prioriteitgenietend aanbod op de arbeidsmarkt beschikbaar zal komen;

b.

indien het een niet eerder toegelaten vreemdeling betreft, wiens leeftijd niet valt binnen bij ministeriële regeling gestelde leeftijdsgrenzen;

c.

ingevolge het niet in acht nemen van een beperking waaronder een eerdere vergunning is verleend of wegens het niet naleven van een daaraan verbonden voorschrift;

d.

indien geen passende huisvesting voor de vreemdeling beschikbaar is;

e.

indien de werving niet heeft plaatsgevonden op een wijze die voor de desbetreffende sector is overeengekomen bij een convenant dat voldoet aan bij ministeriële regeling gestelde eisen;

f.

indien door de werkgever anderszins belemmeringen zijn opgeworpen waardoor de arbeidsplaats niet overeenkomstig het bij of krachtens deze wet bepaalde door aanbod op de arbeidsmarkt vervuld kon worden;

g.

indien de werkgever bij een eerder verleende vergunning het loon, bedoeld in artikel 7, niet over een periode van ten hoogste een maand aan de vreemdeling heeft uitbetaald;

h.

indien bij de werkgever geen economische activiteit plaatsvindt;

i.

indien binnen een periode van vijf jaar direct voorafgaande aan de aanvraag voor een tewerkstellingsvergunning of gecombineerde vergunning een tewerkstellingsvergunning of gecombineerde vergunning is ingetrokken wegens het niet naleven van het voorschrift, bedoeld in artikel 10, tweede lid;

j.

indien de werkgever geen erkende referent is als bedoeld in artikel 1, onderdeel t, van de Vreemdelingenwet 2000 omdat zijn erkenning is ingetrokken of geschorst of omdat zijn aanvraag tot erkenning is afgewezen;

k.

indien de werkgever een referent is als bedoeld in artikel 1, onderdeel s, van de Vreemdelingenwet 2000 of een erkende referent als bedoeld in artikel 1, onderdeel t, van die wet en hem op grond van artikel 55a van die wet binnen een periode van vijf jaar direct voorafgaande aan de aanvraag voor een tewerkstellingsvergunning of gecombineerde vergunning een bestuurlijke boete is opgelegd of indien hij in die periode is gestraft op grond van artikel 108 van die wet;

l.

indien de werkgever binnen een periode van vijf jaar direct voorafgaande aan de aanvraag voor een tewerkstellingsvergunning of gecombineerde vergunning een bestuurlijke boete is opgelegd wegens het niet of onvoldoende afdragen van loonbelasting, premies voor de werknemersverzekeringen of premies voor de volksverzekeringen of inkomensafhankelijke bijdrage, dan wel een bestuurlijke boete is opgelegd op grond van een overtreding als bedoeld in:

1°.

artikel 10:1 van de Arbeidstijdenwet;

2°.

artikel 33 van de Arbeidsomstandighedenwet;

3°.

artikel 18b van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag;

4°.

artikel 18; of

5°.

artikel 16 van de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs;

m.

indien de werkgever binnen een periode van vijf jaar direct voorafgaande aan de aanvraag voor een tewerkstellingsvergunning of gecombineerde vergunning is gestraft op grond van:

1°.

artikel 273f, van het Wetboek van Strafrecht;

2°.

artikel 11:3 van de Arbeidstijdenwet; of

3°.

artikel 32 van de Arbeidsomstandighedenwet.

2.

In de ministeriële regeling, bedoeld in het eerste lid, onderdeel e, wordt met betrekking tot de eisen waaraan de convenanten moeten voldoen, in ieder geval opgenomen dat het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen:

a.

partij is bij het convenant;

b.

Onze Minister in kennis stelt van het voornemen inzake het tot stand brengen van een convenant;

c.

het convenant in de Staatscourant publiceert.

3.

Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over de toepassing van het eerste lid.