Стаття 109
чиннаПРОЦЕДУРНІ ПРАВИЛА
1. Сторона, яка програла справу в процедурі опозиції, у процедурі щодо визнання недійсною або скасування реєстрації, або в апеляційній процедурі, сплачує збори, які були сплачені іншою стороною. Без шкоди для положень статті 146, частини 7, сторона, яка програла справу, також відшкодовує всі необхідні витрати, понесені у зв’язку з процедурою, зокрема витрати на проїзд та проживання, а також винагороду представника в розумінні статті 120, частини 1, з дотриманням тарифів, встановлених для кожної категорії витрат в імплементаційному акті, що має бути прийнятий відповідно до частини 2 цієї статті. Збори, які має нести сторона, що програла справу, обмежуються зборами, сплаченими протилежною стороною за опозицію, за позов про визнання недійсною або скасування реєстрації торговельної марки Союзу, а також за апеляцію.
2. Комісія ухвалює імплементаційні акти щодо максимального розміру відшкодування необхідних процесуальних витрат, фактично понесених стороною, на користь якої ухвалено рішення. Ці імплементаційні акти ухвалюються відповідно до процедури розгляду, зазначеної у статті 207, пункті 2.
При визначенні цих сум стосовно витрат на проїзд та проживання Комісія бере до уваги відстань між місцем проживання або місцезнаходженням сторони, представника, свідка чи експерта та місцем проведення усного провадження, стадію провадження, на якій було здійснено витрати, а також, щодо витрат на представництво у розумінні статті 120, частини 1, необхідність забезпечення того, щоб обов’язок несення витрат не міг бути використаний іншою стороною з тактичних міркувань. Витрати на проживання розраховуються відповідно до Статуту посадових осіб Союзу та Регламенту, що застосовується до інших працівників Союзу, які містяться у Регламенті Ради (ЄЕС, Євратом, ЄОВС) № 259/68 (15) («Статут посадових осіб» та «Регламент, що застосовується до інших працівників» відповідно).
Сторона, яка програла справу, несе витрати лише на одного опонента та, у відповідних випадках, на одного представника.
3. Однак, оскільки сторони відповідно програють справу за одним або кількома пунктами або оскільки цього вимагають вимоги справедливості, відділ опозиції, відділ анулювання або апеляційна палата ухвалюють рішення про інший розподіл витрат.
4. Сторона, яка шляхом відкликання заяви про реєстрацію торговельної марки ЄС, опозиції, позову про визнання недійсною або такою, що втратила чинність, реєстрації, або шляхом відкликання апеляції, шляхом непоновлення реєстрації торговельної марки ЄС або шляхом відмови від торговельної марки ЄС припиняє провадження, сплачує збори, а також витрати, понесені іншою стороною, відповідно до частин 1 та 3.
5. Якщо провадження втратило свій предмет, відділ опозиції, відділ анулювання або апеляційна палата приймають рішення щодо витрат на власний розсуд.
6. Якщо сторони погоджують інший порядок розподілу витрат, ніж той, що передбачений частинами 1–5, відділ опозиції, відділ анулювання або апеляційна палата беруть це до відома.
7. Відділ опозиції, відділ анулювання або апеляційна палата встановлюють суму, що підлягає відшкодуванню на підставі частин 1–6 цієї статті, якщо витрати, що підлягають відшкодуванню, обмежуються зборами, сплаченими Бюро, та витратами на представництво. У всіх інших випадках суму, що підлягає відшкодуванню, за заявою встановлює секретаріат апеляційної палати або працівник відділу опозиції чи відділу анулювання. Заява є прийнятною лише протягом двох місяців після дати, коли рішення, щодо якого вимагається встановлення витрат, набуває статусу остаточного, і до неї додаються рахунок та підтверджувальні документи. Для витрат на представництво відповідно до статті 120, частини 1, достатньо, щоб представник запевнив, що витрати були понесені. Для інших витрат достатньо доведення їхньої обґрунтованості. Коли суму витрат встановлено відповідно до першого речення цієї частини, витрати на представництво присуджуються на рівні, визначеному в імплементаційному акті, ухваленому відповідно до частини 2 цієї статті, незалежно від того, чи були вони фактично понесені.
8. Рішення щодо визначення витрат із зазначенням підстав, на яких воно ґрунтується, може бути переглянуте за рішенням відділу опозиції, відділу анулювання або апеляційної палати, якщо відповідна заява була подана протягом одного місяця з дати повідомлення про присудження витрат. Заява вважається поданою лише після сплати збору за перегляд суми витрат. Відділ опозиції, відділ анулювання або апеляційна палата, залежно від випадку, приймає рішення щодо заяви про перегляд рішення стосовно визначення витрат без проведення усного провадження.
1. De in het ongelijk gestelde partij in een oppositieprocedure, in een procedure tot vervallenverklaring of nietigverklaring, of in een beroepsprocedure betaalt de taksen die de andere partij heeft betaald. Onverminderd artikel 146, lid 7, betaalt de in het ongelijk gestelde partij tevens alle in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten, in het bijzonder de reis- en verblijfkosten en de bezoldiging van een vertegenwoordiger in de zin van artikel 120, lid 1, met inachtneming van de tarieven die per kostencategorie zijn vastgesteld in de overeenkomstig lid 2 van dit artikel vast te stellen uitvoeringshandeling. De taksen die de in het ongelijk gestelde partij moet dragen, worden beperkt tot de door de tegenpartij betaalde taksen voor de oppositie, voor de vordering tot vervallen- of nietigverklaring van het Uniemerk en voor het beroep.
2. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met betrekking tot het maximumtarief voor vergoeding van de werkelijk door de in het gelijk gestelde partij gemaakte, noodzakelijke procedurekosten. Die uitvoeringshandeling worden vastgesteld volgens de in artikel 207, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.
Bij de bepaling van deze bedragen met betrekking tot de reis- en verblijfkosten, houdt de Commissie rekening met de afstand tussen de woon- of vestigingsplaats van de partij, vertegenwoordiger, getuige of deskundige en de plaats van de mondelinge procedure, met de fase van de procedure waarin de kosten zijn gemaakt en, wat betreft de kosten van vertegenwoordiging in de zin van artikel 120, lid 1, met de noodzaak ervoor te zorgen dat de verplichting tot het dragen van de kosten niet om tactische redenen door de andere partij kan worden misbruikt. Verblijfkosten worden overeenkomstig het Statuut van de ambtenaren van de Unie en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie, vervat in Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad (15) („het Statuut van de ambtenaren” respectievelijk „de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden”), berekend.
De in het ongelijk gestelde partij draagt de kosten voor slechts één opposant en, in voorkomend geval, één vertegenwoordiger.
3. Voor zover evenwel de partijen respectievelijk op één of meer punten in het ongelijk worden gesteld of voor zover de billijkheid zulks vereist, beslist de oppositieafdeling, de nietigheidsafdeling of de kamer van beroep dat de kosten anders worden verdeeld.
4. De partij die door intrekking van de aanvraag voor het Uniemerk, van de oppositie, van de vordering tot vervallenverklaring- of nietigverklaring of van het beroep, door niet-vernieuwing van de inschrijving van het Uniemerk of door afstand van het Uniemerk, een einde maakt aan een procedure, betaalt de taksen, alsmede de door de andere partij gedragen kosten overeenkomstig de leden 1 en 3.
5. Wanneer de procedure zonder voorwerp is geraakt, beslist de oppositieafdeling, de nietigheidsafdeling of de kamer van beroep vrijelijk over de kosten.
6. Wanneer de partijen voor de oppositieafdeling, de nietigheidsafdeling of de kamer van beroep een andere kostenregeling overeenkomen dan die van leden 1 tot en met 5, neemt de betrokken afdeling hiervan nota.
7. De oppositieafdeling, de nietigheidsafdeling of de kamer van beroep stelt het bedrag vast dat op grond van de leden 1 tot en met 6 van dit artikel moet worden vergoed, wanneer de te vergoeden kosten zich beperken tot de aan het Bureau betaalde taksen en tot de kosten van vertegenwoordiging. In alle andere gevallen stelt de griffie van de kamer van beroep of een lid van het personeel van de oppositieafdeling of de nietigheidsafdeling, op verzoek, het te vergoeden bedrag vast. Het verzoek is slechts ontvankelijk voor de periode van twee maanden na de datum waarop de beslissing ten aanzien waarvan vaststelling van de kosten is gevraagd, onherroepelijk wordt, en gaat vergezeld van een rekening en bewijsstukken. Voor de kosten van vertegenwoordiging overeenkomstig artikel 120, lid 1, volstaat dat de vertegenwoordiger verzekert dat de kosten zijn gemaakt. Voor andere kosten volstaat het dat de aannemelijkheid daarvan is aangetoond. Wanneer het bedrag van de kosten overeenkomstig de eerste zin van dit lid is vastgesteld, worden de kosten van vertegenwoordiging toegekend op het in de overeenkomstig lid 2 van dit artikel vastgestelde uitvoeringshandeling vastgestelde niveau, ongeacht of zij daadwerkelijk zijn gemaakt.
8. De beslissing inzake de vaststelling van de kosten, met opgave van de redenen waarop zij is gebaseerd, kan bij beslissing van de oppositieafdeling, de nietigheidsafdeling of de kamer van beroep worden herzien indien hiertoe een verzoek is gedaan binnen een maand na de datum van kennisgeving van toewijzing van de kosten. Het verzoek wordt pas geacht te zijn ingediend nadat de taks voor herziening van het bedrag van de kosten is betaald. De oppositieafdeling, de nietigheidsafdeling of de kamer van beroep, naargelang het geval, neemt zonder mondelinge procedure een beslissing over het verzoek tot herziening van de beslissing inzake de vaststelling van de kosten.