Стаття 5
чиннаВвезення патентовласником у країну, де було видано патент, предметів, виготовлених у будь-якій країні Союзу, не призводить до припинення дії патенту.
Кожна з країн Союзу має право вживати законодавчих заходів, що передбачають надання примусових ліцензій з метою запобігання зловживанням, які можуть виникнути внаслідок здійснення виключного права, наданого патентом, наприклад, у разі невикористання винаходу.
Припинення дії патенту може бути передбачене лише у випадку, якщо надання примусових ліцензій виявилося недостатнім для запобігання таким зловживанням. Позов про припинення дії або анулювання патенту не може бути поданий до спливу двох років, рахуючи з дня, коли була надана перша примусова ліцензія.
Примусова ліцензія не може бути витребувана через відсутність або недостатнє використання до спливу строку у чотири роки, що обчислюється з дати подання заявки на патент, або трьох років, що обчислюється з дати видачі патенту, причому застосовується той строк, який спливає пізніше; у задоволенні заяви про видачу такої ліцензії має бути відмовлено, якщо патентовласник обґрунтовує свою бездіяльність поважними причинами. Така примусова ліцензія є невиключною і не може бути передана, навіть шляхом надання субліцензій, інакше як разом із частиною підприємства або комерційної діяльності, яка здійснює використання цієї ліцензії.
Попередні положення застосовуються до корисних моделей із урахуванням необхідних змін.
Правова охорона промислових зразків та моделей не може бути припинена внаслідок будь-якого закінчення строку дії, чи то на підставі їх невикористання, чи то на підставі ввезення виробів, ідентичних тим, що перебувають під охороною.
Якщо в країні використання зареєстрованого торговельного знака є обов’язковим, реєстрація може бути анульована лише після спливу розумного строку та за умови, що заінтересована особа не виправдає свою бездіяльність.
Використання власником фабричної або торговельної марки у формі, яка відрізняється від форми, в якій остання була зареєстрована в одній із країн Союзу, за рахунок елементів, що не змінюють її розрізняльну здатність, не тягне за собою визнання реєстрації недійсною та не зменшує обсяг правової охорони, наданої цій марці.
Одночасне використання одного й того самого знака для однакових або подібних товарів промисловими чи торговельними підприємствами, які згідно з положеннями національного законодавства країни, де вимагається захист, вважаються співвласниками знака, не перешкоджає реєстрації та жодним чином не зменшує обсяг захисту, наданого цьому знаку в будь-якій країні Союзу, за умови, що таке використання не призводить до введення громадськості в оману та не суперечить публічним інтересам.
Для визнання права на товар не вимагається жодних позначень або згадок про патент, корисну модель, реєстрацію фабричної чи торговельної марки або про депонування промислового зразка чи моделі.
De invoer, door de octrooihouder, in het land, waar het octrooi werd verleend, van voorwerpen, vervaardigd in een of ander land der Unie, zal het octrooi niet doen vervallen.
Elk der landen van de Unie zal de bevoegdheid hebben wettelijke maatregelen te treffen, die voorzien in de verlening van gedwongen licenties, om de misbruiken te voorkomen, die zouden kunnen voortvloeien uit de uitoefening van het uitsluitend recht, door het octrooi toegekend, b.v. het achterwege laten van toepassing.
In het verval van het octrooi kan slechts worden voorzien voor het geval de verlening van gedwongen licenties niet voldoende mocht zijn geweest om die misbruiken te voorkomen. Een vordering tot verval of intrekking van een octrooi zal niet kunnen worden ingesteld, voordat twee jaren verstreken zijn, te rekenen van de dag waarop de eerste gedwongen licentie is verleend.
Een gedwongen licentie zal niet kunnen worden gevraagd wegens niet of niet voldoende toepassing voor de afloop van een termijn van vier jaren te rekenen vanaf het depot van de aanvrager om octrooi of van drie jaren te rekenen vanaf de verlening van het octrooi, waarbij de termijn die het laatste afloopt moet worden toegepast; zij zal moeten worden geweigerd, indien de octrooihouder zijn stilzitten rechtvaardigt met geldige redenen. Een dergelijke gedwongen licentie zal niet-uitsluitend zijn en zal niet kunnen worden overgedragen, zelfs niet door middel van de verlening van onderlicenties, dan te zamen met het gedeelte van de onderneming of van de handelszaak, die deze licentie uitoefent.
De voorafgaande bepalingen zullen, onder voorbehoud van de noodzakelijke wijzigingen, op de gebruiksmodellen toepasselijk zijn.
De bescherming der tekeningen en modellen van nijverheid kan niet worden getroffen door enig verval, hetzij op grond van niet-toepassing, hetzij op grond van invoer van voorwerpen gelijk aan die, welke beschermd zijn.
Indien in een land het gebruik van het ingeschreven merk verplicht is, zal de inschrijving slechts kunnen worden vernietigd na verloop van een billijke termijn, en indien de belanghebbende zijn stilzitten niet rechtvaardigt.
Het gebruik van een fabrieks- of handelsmerk door de eigenaar in een vorm, welke door bestanddelen, die het onderscheidend kenmerk niet wijzigen, verschilt van het merk in de vorm, waaronder dit laatste in een van de landen der Unie is ingeschreven, zal de verklaring van ongeldigheid van de inschrijving niet ten gevolge hebben, noch de aan het merk verleende bescherming verminderen.
Het gelijktijdige gebruik van hetzelfde merk voor gelijke of soortgelijke waren door inrichtingen van nijverheid of handel, die volgens de bepalingen der nationale wet van het land waar de bescherming wordt gevraagd, als mede-eigenaren van het merk worden beschouwd, zal de inschrijving niet verhinderen, noch op enige wijze de aan dit merk in welk land der Unie ook verleende bescherming verminderen, mits dit gebruik niet tot gevolg heeft, dat bij het publiek verwarring wordt verwekt, en mits het niet strijdig is met het algemeen belang.
Generlei teken of vermelding van het octrooi, van het gebruiksmodel, van de inschrijving van het fabrieks- of handelsmerk of van het depot van de tekening of het model van nijverheid zal, voor de erkenning van het recht, op de waar worden geëist.