Стаття 16
чиннаСоюз має бюджет.
Бюджет Союзу включає власні доходи та видатки Союзу, його внесок до бюджету спільних видатків Союзів, а також, у разі виникнення такої потреби, суму, що була надана у розпорядження бюджету Конференції Організації.
Спільними видатками Союзів вважаються видатки, які покладаються не виключно на Союз, а також на один або декілька Союзів, що перебувають в управлінні Організації. Частка Союзу у цих спільних видатках є пропорційною до значення, яке ці видатки мають для нього.
Бюджет Союзу затверджується з дотриманням вимог щодо координації з бюджетами інших Союзів, якими керує Організація.
Бюджет Союзу фінансується з таких джерел доходів:
внески країн-членів Союзу;
збори та платежі, що підлягають сплаті за послуги, надані Міжнародним бюро від імені Союзу;
дохід від продажу публікацій Міжнародного бюро, що стосуються Союзу, та права, які стосуються цих публікацій;
дарування, заповідальні відмови та субсидії;
доходи від оренди, відсотки та інші надходження.
Для визначення свого внеску до бюджету кожна країна Союзу розподіляється за класами та сплачує свої щорічні внески на основі кількості одиниць, визначеної таким чином:
Якщо країна не зробила цього раніше, вона вказує клас, до якого бажає бути віднесена, у момент здачі на зберігання свого акта про ратифікацію або приєднання. Вона може змінити клас. Якщо країна обирає нижчий клас, вона повинна повідомити про це Генеральну Асамблею під час чергової сесії. Така зміна набирає чинності на початку календарного року, що настає за роком проведення зазначеної сесії.
Щорічний внесок кожної країни Союзу формується сумою, співвідношення якої до загальної суми щорічних внесків усіх країн до бюджету Союзу є таким самим, як співвідношення між кількістю одиниць класу, до якого вона віднесена, та загальною кількістю одиниць усіх країн разом.
Внески підлягають сплаті щороку 1 січня.
Країна, яка має заборгованість зі сплати своїх внесків, не може здійснювати право голосу в жодному з органів Союзу, членом якого вона є, якщо сума її заборгованості дорівнює або перевищує суму внесків, належних за два повні минулі роки. Однак такій країні може бути дозволено зберегти здійснення свого права голосу у відповідному органі, доки цей орган вважає, що заборгованість спричинена винятковими та невідворотними обставинами.
У разі, якщо бюджет не затверджено до початку нового бюджетного року, бюджет попереднього року застосовується відповідно до порядку, передбаченого фінансовим регламентом.
Сума зборів та платежів, що підлягають сплаті за послуги, надані Міжнародним бюро від імені Союзу, встановлюється Генеральним директором, який звітує про це перед Генеральною Асамблеєю та Виконавчим комітетом.
Союз володіє оперативним фондом, сформованим шляхом одноразового внеску кожної з країн Союзу. Якщо фонд виявиться недостатнім, Генеральна Асамблея приймає рішення про додатковий внесок.
Сума першого внеску кожної країни до вищезазначеного фонду або її участі у додатковому внеску є пропорційною до внеску цієї країни за рік, у якому було засновано фонд або прийнято рішення про здійснення додаткового внеску.
Частка та порядок внесення внесків визначаються Загальними зборами за пропозицією Генерального директора та після отримання висновку Координаційного комітету Організації.
Угода про місцезнаходження, укладена з державою, на території якої Організація має свою штаб-квартиру, визначає, що у разі недостатності операційного фонду ця держава надає авансові платежі. Розмір цих авансових платежів та умови, на яких вони надаються, щоразу є предметом окремих угод між відповідною державою та Організацією. Доки ця держава зобов’язана надавати авансові платежі, вона за законом має місце у Виконавчому комітеті.
Держава, зазначена у пункті а), та Організація мають право в письмовій формі розірвати угоду про надання авансових платежів. Розірвання набирає чинності через три роки після закінчення року, в якому було здійснено повідомлення.
Перевірка рахунків здійснюється у спосіб, передбачений фінансовим регламентом, однією або кількома країнами-учасницями (Unielanden) або незалежними аудиторами, які за їхньою згодою призначаються Генеральною Асамблеєю.
De Unie heeft een begroting.
De begroting van de Unie omvat de eigen inkomsten en uitgaven van de Unie, haar bijdrage aan de begroting van de gemeenschappelijke uitgaven der Unies, alsook, indien zulks zich voordoet, het bedrag dat ter beschikking is gesteld van de begroting van de Conferentie der Organisatie.
Als gemeenschappelijke uitgaven der Unies worden beschouwd de uitgaven die niet uitsluitend ten laste van de Unie komen maar tevens van één of meer Unies, welke worden beheerd door de Organisatie. Het aandeel van de Unie in deze gemeenschappelijke uitgaven is evenredig aan het belang, dat deze uitgaven voor haar vertegenwoordigen.
De begroting van de Unie wordt vastgesteld met inachtneming van de vereisten tot coördinatie met de begrotingen van de andere door de Organisatie beheerde Unies.
De begroting van de Unie wordt gefinancierd uit de volgende bronnen van inkomsten:
de bijdragen van de Unie-landen;
de taksen en gelden verschuldigd voor diensten verleend door het Internationale Bureau namens de Unie;
de opbrengst van de verkoop van de publikaties van het Internationale Bureau betreffende de Unie en de rechten welke op deze publikaties betrekking hebben;
giften, legaten en subsidies;
huuropbrengsten, rente en overige inkomsten.
Ter vaststelling van zijn bijdrage aan de begroting wordt ieder land van de Unie ondergebracht in een klasse en betaalt het zijn jaarlijkse bijdragen op basis van een als volgt vastgesteld aantal eenheden:
Tenzij het zulks reeds eerder heeft gedaan geeft elk land op het tijdstip van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging of toetreding de klasse aan waarin het wenst te worden ondergebracht. Het kan van klasse veranderen. Indien het een lagere klasse kiest, moet het land de Algemene Vergadering tijdens een gewone zitting hiervan in kennis stellen. Een dergelijke verandering gaat in bij het begin van het kalenderjaar volgend op dat van genoemde zitting.
De jaarlijkse bijdrage van elk land van de Unie wordt gevormd door een bedrag, waarvan de verhouding tot de som van de jaarlijkse bijdragen van alle landen aan de begroting van de Unie dezelfde is als de verhouding tussen het aantal eenheden van de klasse waarin het is ondergebracht, en het totale aantal eenheden van de landen gezamenlijk.
De bijdragen zijn ieder jaar op 1 januari verschuldigd.
Een land, dat achterstallig is met de betaling van zijn bijdragen kan in geen der organen van de Unie waarvan het lid is zijn stemrecht uitoefenen, indien het bedrag van zijn achterstalligheid gelijk is aan of hoger is dan dat der bijdragen, verschuldigd over twee volledig verstreken jaren. Zulk een land kan evenwel vergund worden de uitoefening van zijn stemrecht in het desbetreffende orgaan te behouden, zolang dit orgaan van oordeel is dat de achterstalligheid wordt veroorzaakt door uitzonderlijke en onvermijdelijke omstandigheden.
Ingeval een begroting niet is vastgesteld voor de aanvang van het nieuwe begrotingsjaar wordt de begroting van het voorafgaande jaar aangehouden volgens de werkwijze voorzien in het financieel reglement.
Het bedrag der taksen en der gelden verschuldigd voor door het Internationale Bureau namens de Unie verleende diensten wordt vastgesteld door de Directeur-Generaal, die daarover verslag uitbrengt aan de Algemene Vergadering en de Uitvoerende Commissie.
De Unie bezit een operationeel fonds, gevormd door een eenmalige storting van elk der Unie-landen. Indien het fonds ontoereikend blijkt, beslist de Algemene Vergadering tot bijstorting.
Het bedrag der eerste storting door ieder land aan het hiervoor vermelde fonds of van zijn deelneming aan de bij storting is evenredig aan de bijdrage van dat land voor het jaar waarin het fonds is gesticht of tot bijstorting is besloten.
Het aandeel en de wijze van storting worden vastgesteld door de Algemene Vergadering op voorstel van de Directeur-Generaal en na ingewonnen advies van de Coördinatiecommissie van de Organisatie.
De Overeenkomst betreffende de zetelvestiging, gesloten met het land op welks grondgebied de Organisatie haar zetel heeft, bepaalt dat, indien het operationeel fonds niet toereikend is, dat land voorschotten verstrekt. Het bedrag van deze voorschotten en de voorwaarden waarop zij worden verstrekt, vormen telkenmale het onderwerp van afzonderlijke overeenkomsten tussen het betrokken land en de Organisatie. Zolang dit land gehouden is voorschotten te verstrekken beschikt het land van rechtswege over een zetel in de Uitvoerende Commissie.
Het land bedoeld onder letter a) en de Organisatie hebben elk het recht de overeenkomst tot het verstrekken van voorschotten schriftelijk op te zeggen. De opzegging wordt van kracht drie jaar na afloop van het jaar waarin de kennisgeving is gedaan.
Het nazien der rekeningen wordt verricht, op de wijze voorzien in het financiële reglement, door één of meer Unielanden of door onafhankelijke controleurs, die, met hun instemming, zijn aangewezen door de Algemene Vergadering.