Стаття 20
чиннаDe Autoriteit persoonsgegevens
Якщо Орган із захисту персональних даних (Autoriteit persoonsgegevens) під час розслідування щодо передачі персональних даних до країни за межами Європейського Союзу або до міжнародної організації, розпочатого за заявою заінтересованої особи, має обґрунтовані підстави вважати, що рішення про адекватність, прийняте Європейською Комісією стосовно відповідної країни або відповідної міжнародної організації, як це передбачено статтею 45, частиною першою Регламенту, або рішення, прийняте Європейською Комісією щодо встановлення чи затвердження стандартних положень, як це передбачено статтею 46, частиною другою, пунктами c та d Регламенту, не забезпечує достатніх гарантій для належного рівня захисту даних, Орган із захисту персональних даних може подати до Відділу адміністративного судочинства Державної ради (Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State) заяву про встановлення судом факту дійсності відповідного рішення.
Заява (verzoekschrift) підписується та містить принаймні:
дата документа;
підстави для подання заяви;
імена заінтересованої особи та сторони, яка є об'єктом дослідження, зазначеного у першому абзаці.
До заяви додається копія запиту заінтересованої особи про дотримання правил, встановлених законом або на підставі закону щодо захисту персональних даних, на який посилається заява Органу із захисту персональних даних, зазначена у другому абзаці, а також надсилаються інші документи, що стосуються справи.
Без шкоди для статті 4:15 Загального адміністративно-процесуального закону (Algemene wet bestuursrecht), строк для прийняття рішення за заявою про застосування заходів примусового виконання вважається зупиненим, починаючи з дня, наступного за днем, коли Орган із захисту персональних даних (Autoriteit persoonsgegevens) повідомив заявника про застосування першого пункту, і до дня, коли Відділ адміністративного судочинства Державної ради (Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State) ухвалив рішення, зазначене у шостому пункті.
До розгляду заяви відповідно застосовуються положення розділів 8.1 та 8.2 Загального закону про адміністративне право, за винятком статей 8:1–8:10, 8:41, підрозділів 8.2.2a та 8.2.4a, а також статей 8:70, 8:72 та 8:74. Сторони, зазначені у другому абзаці, пункті c, вважаються сторонами у справі.
Якщо Відділ адміністративного судочинства Державної ради, після або без попереднього звернення з преюдиційним запитом на підставі статті 267 Договору про функціонування Європейського Союзу до Суду Європейського Союзу, доходить висновку, що подане на її розгляд рішення Європейської Комісії є чинним, вона постановляє відповідне судове рішення. Якщо вона, після звернення з преюдиційним запитом до Суду Європейського Союзу, доходить висновку, що подане на її розгляд рішення є нечинним, вона відхиляє заяву.
Відділ адміністративного судочинства Державної ради може прийняти рішення про зупинення провадження за заявою, якщо в Суді Європейського Союзу вже розглядається преюдиціальний запит щодо чинності відповідного рішення.
Проти ухвали про зупинення провадження за заявою, винесеної Відділом адміністративного судочинства Державної ради, оскарження не допускається.
Indien de Autoriteit persoonsgegevens in een onderzoek betreffende de doorgifte van persoonsgegevens naar een land buiten de Europese Unie of naar een internationale organisatie, ingesteld op verzoek van een belanghebbende, gegronde redenen heeft om aan te nemen dat een door de Europese Commissie ten aanzien van het desbetreffende land of de desbetreffende internationale organisatie genomen adequaatheidsbesluit als bedoeld in artikel 45, eerste lid, van de verordening of een door de Europese Commissie genomen besluit met betrekking tot het vaststellen of goedkeuren van standaardbepalingen als bedoeld in artikel 46, tweede lid, onderdelen c en d, van de verordening onvoldoende waarborgen biedt voor een passend niveau van gegevensbescherming, kan de Autoriteit persoonsgegevens bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een verzoek indienen om voor recht te verklaren dat het desbetreffende besluit geldig is.
Het verzoekschrift wordt ondertekend en bevat ten minste:
de dagtekening;
de gronden van het verzoek;
de namen van de belanghebbende en de partij die voorwerp is van het onderzoek, bedoeld in het eerste lid.
Bij het verzoekschrift wordt een afschrift overgelegd van het verzoek van de belanghebbende om handhaving van bij of krachtens wet bepaalde regels inzake de bescherming van persoonsgegevens, waarop het in het tweede lid bedoelde verzoekschrift van de Autoriteit persoonsgegevens betrekking heeft en worden andere op de zaak betrekking hebbende stukken meegezonden.
Onverminderd artikel 4:15 van de Algemene wet bestuursrecht wordt de termijn voor het geven van een beschikking op het verzoek om handhaving opgeschort gerekend vanaf de dag na die waarop de Autoriteit persoonsgegevens de verzoeker meedeelt dat toepassing is gegeven aan het eerste lid, tot de dag waarop de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een uitspraak als bedoeld in het zesde lid heeft gedaan.
Op de behandeling van het verzoek zijn de titels 8.1 en 8.2 van de Algemene wet bestuursrecht van overeenkomstige toepassing, met uitzondering van de artikelen 8:1 tot en met 8:10, 8:41, de afdelingen 8.2.2a en 8.2.4a en de artikelen 8:70, 8:72 en 8:74. De in het tweede lid, onderdeel c, bedoelde partijen worden als partijen in het geding aangemerkt.
Indien de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, al dan niet na prejudiciële verwijzing op grond van artikel 267 van het Verdrag inzake de werking van de Europese Unie aan het Hof van Justitie van de Europese Unie, tot het oordeel komt dat het aan haar voorgelegde besluit van de Europese Commissie geldig is, dan verklaart zij dat voor recht. Komt zij, na prejudiciële verwijzing aan het Hof van Justitie van de Europese Unie, tot het oordeel dat het aan haar voorgelegde besluit ongeldig is, dan wijst zij het verzoek af.
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State kan besluiten het verzoek aan te houden als er bij het Hof van Justitie van de Europese Unie al een prejudiciële vraag omtrent de geldigheid van het desbetreffende besluit aanhangig is.
Tegen het aanhouden van het verzoek door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, staat geen voorziening open.