Стаття 12
чиннаЗагальні положення
Якщо винахід, на який подається заявка на патент, був зроблений особою, яка перебуває у трудових відносинах з іншою особою, вона має право на патент, за винятком випадків, коли характер посади передбачає використання нею своїх спеціальних знань для здійснення винаходів того самого роду, що й ті, на які поширюється заявка на патент. В останньому випадку право на патент належить роботодавцю.
Якщо винахід, на який подається заявка на патент, був зроблений особою, яка в межах навчання виконує роботу у іншої особи, право на патент належить тому, у кого виконуються ці роботи, якщо тільки винахід не пов'язаний із предметом цих робіт.
Якщо винахід було зроблено особою, яка здійснює наукові дослідження, перебуваючи на службі в університеті, вищому навчальному закладі (hogeschool) або науково-дослідній установі, право на патент належить відповідному університету, вищому навчальному закладу або науково-дослідній установі.
Для застосування статті 4, частин третьої та четвертої, до предмета заявки, поданої роботодавцем, зазначеним у частині першій, останньому реченні, або особою, яка надає можливість виконувати роботи, як зазначено у частині другій, патентна заявка, подана особою, яка не має на це права, до уваги не береться.
Від положень, визначених у першому, другому та третьому абзацах, можна відступити шляхом укладення письмової угоди.
У випадку, якщо винахідника не можна вважати таким, що отримав у заробітній платі, грошовій допомозі або в особливій виплаті, яку він отримує, винагороду за втрату патенту, особа, до якої згідно з першим, другим або третім абзацом переходить право на патент, зобов'язана надати йому справедливу суму, враховуючи грошову цінність винаходу та обставини, за яких він був зроблений. Право вимоги винахідника згідно з цим абзацом припиняється після закінчення трьох років з дати видачі патенту.
Будь-яка умова, якою передбачено відступ від положень шостого пункту, є нікчемною.
Indien de uitvinding, waarvoor octrooi wordt aangevraagd, is gedaan door iemand die in dienst van een ander een betrekking bekleedt, heeft hij aanspraak op octrooi, tenzij de aard van de betrekking medebrengt, dat hij zijn bijzondere kennis aanwendt tot het doen van uitvindingen van dezelfde soort als die waarop de octrooiaanvrage betrekking heeft. In het laatstbedoelde geval komt de aanspraak op octrooi toe aan de werkgever.
Indien de uitvinding, waarvoor octrooi wordt aangevraagd, is gedaan door iemand die in het kader van een opleiding bij een ander werkzaamheden verricht, komt de aanspraak op octrooi toe aan degene bij wie de werkzaamheden worden verricht, tenzij de uitvinding geen verband houdt met het onderwerp van de werkzaamheden.
Indien de uitvinding is gedaan door iemand die in dienst van een universiteit, hogeschool of onderzoeksinstelling onderzoek verricht, komt de aanspraak op octrooi toe aan de betrokken universiteit, hogeschool of onderzoeksinstelling.
Voor de toepassing van artikel 4, derde en vierde lid, op het onderwerp van een aanvrage, ingediend door de in het eerste lid, laatste volzin, bedoelde werkgever dan wel door degene die de gelegenheid biedt om werkzaamheden te verrichten als bedoeld in het tweede lid, blijft een door de niet gerechtigde ingediende octrooiaanvrage buiten beschouwing.
Van het in het eerste, tweede en derde lid bepaalde kan bij schriftelijke overeenkomst worden afgeweken.
Ingeval de uitvinder niet geacht kan worden in het door hem genoten loon of de door hem genoten geldelijke toelage of in een bijzondere door hem te ontvangen uitkering vergoeding te vinden voor het gemis aan octrooi, is degene aan wie krachtens het eerste, tweede of derde lid, de aanspraak op octrooi toekomt, verplicht hem een, in verband met het geldelijke belang van de uitvinding en met de omstandigheden waaronder zij plaatshad, billijk bedrag toe te kennen. Een vorderingsrecht van de uitvinder krachtens dit lid vervalt na verloop van drie jaren sedert de datum waarop het octrooi is verleend.
Elk beding, waarbij van het zesde lid wordt afgeweken, is nietig.