Стаття 9
чиннаДержави-учасниці забезпечують, щоб дитина не розлучалася з батьками всупереч їхній волі, за винятком випадків, коли компетентні органи, за умови можливості судового перегляду, відповідно до застосовного права та процедур, визначать, що таке розлучення є необхідним в інтересах дитини. Таке рішення може бути необхідним у конкретному випадку, наприклад, коли має місце жорстоке поводження з дитиною або нехтування нею з боку батьків, або коли батьки проживають роздільно і має бути прийняте рішення щодо місця проживання дитини.
У процедурах відповідно до пункту першого цієї статті всім зацікавленим сторонам має бути надана можливість взяти участь у процедурах та викласти свої позиції.
Держави-учасниці поважають право дитини, яка розлучена з одним чи обома батьками, підтримувати на регулярній основі особисті стосунки та прямі контакти з обома батьками, за винятком випадків, коли це суперечить інтересам дитини.
Якщо таке роздільне проживання є наслідком заходу, вжитого державою-учасницею, такого як взяття під варту, ув’язнення, заслання, депортація, або заходу, що призвів до смерті (включаючи смерть, незалежно від її причини, під час перебування особи під вартою в державі) одного з батьків або обох батьків чи дитини, така держава надає за заявою (verzoek) батькам, дитині або, якщо це застосовно, іншому члену сім’ї дитини необхідну інформацію про місцезнаходження відсутнього члена сім’ї або відсутніх членів сім’ї, за винятком випадків, коли надання такої інформації завдало б шкоди благополуччю дитини. Держави-учасниці надалі гарантують, що подання такої заяви саме по собі не матиме негативних наслідків для зацікавленої особи (осіб).
De Staten die partij zijn, waarborgen dat een kind niet wordt gescheiden van zijn of haar ouders tegen hun wil, tenzij de bevoegde autoriteiten, onder voorbehoud van de mogelijkheid van rechterlijke toetsing, in overeenstemming met het toepasselijke recht en de toepasselijke procedures, beslissen dat deze scheiding noodzakelijk is in het belang van het kind. Een dergelijke beslissing kan noodzakelijk zijn in een bepaald geval, zoals wanneer er sprake is van misbruik of verwaarlozing van het kind door de ouders, of wanneer de ouders gescheiden leven en er een beslissing moet worden genomen ten aanzien van de verblijfplaats van het kind.
In procedures ingevolge het eerste lid van dit artikel dienen alle betrokken partijen de gelegenheid te krijgen aan de procedures deel te nemen en hun standpunten naar voren te brengen.
De Staten die partij zijn, eerbiedigen het recht van het kind dat van een ouder of beide ouders is gescheiden, op regelmatige basis persoonlijke betrekkingen en rechtstreeks contact met beide ouders te onderhouden, tenzij dit in strijd is met het belang van het kind.
Indien een dergelijke scheiding voortvloeit uit een maatregel genomen door een Staat die partij is, zoals de inhechtenisneming, gevangenneming, verbanning, deportatie, of uit een maatregel het overlijden ten gevolge hebbend (met inbegrip van overlijden, door welke oorzaak ook, terwijl de betrokkene door de Staat in bewaring wordt gehouden) van één ouder of beide ouders of van het kind, verstrekt die Staat, op verzoek, aan de ouders, aan het kind of, indien van toepassing, aan een ander familielid van het kind de noodzakelijke inlichtingen over waar het afwezige lid van het gezin zich bevindt of waar de afwezige leden van het gezin zich bevinden, tenzij het verstrekken van die inlichtingen het welzijn van het kind zou schaden. De Staten die partij zijn, waarborgen voorts dat het indienen van een dergelijk verzoek op zich geen nadelige gevolgen heeft voor de betrokkene(n).