Законодавство Нідерландів

Стаття 42c

чинна

Відповідальність · Відповідальність

Закон про стягнення податків 1990 · Глава VI · Розділ 1 · Редакція діє з 2002-01-01

Оригінал
1.

Солідарно відповідальною за податок на додану вартість, що підлягає сплаті у зв’язку з постачанням товарів, які визначаються міністерським розпорядженням, є фізична або юридична особа, яка є підприємцем у розумінні Закону про податок на додану вартість 1968 року, якій було здійснено постачання і яка знала або повинна була знати, що податок на додану вартість, який підлягає сплаті у зв’язку з цим постачанням, не сплачений або не буде сплачений у повному обсязі. Попереднє речення застосовується відповідним чином щодо:

a.

підприємці, які до здійснення поставки, зазначеної у цьому реченні, здійснили поставки цих товарів, якщо такі поставки відбулися в день або після дати, з якої ці товари були визначені міністерською постановою;

b.

підприємці, яким після поставки, зазначеної у цьому реченні, були здійснені наступні поставки цих товарів;

c.

підприємець, який разом із підприємцем, що несе відповідальність на підставі попередніх положень цього пункту, згідно зі статтею 7, пунктом 4 Закону про податок на додану вартість 1968 року, був визнаний або визнавався одним підприємцем.

2.

Для застосування першого абзацу вважається, що підприємець знав про те, що податок на оборот, який підлягає сплаті у зв’язку з поставкою, зазначеною у цьому абзаці, не сплачено або сплачено не в повному обсязі, або не буде сплачено чи не буде сплачено в повному обсязі, якщо він отримав вигоду внаслідок несплати або неповної сплати податку, зазначеного у цьому абзаці, за винятком випадків, коли він доведе, що ця вигода не випливає з несплати або неповної сплати цього податку чи не пов’язана з нею. Для застосування першого речення вважається, що підприємець у будь-якому разі отримав вигоду, якщо йому було виставлено рахунок за товари на суму, яка на момент поставки є нижчою за суму, що мала б бути сплачена за умов вільної конкуренції, або яка є нижчою за винагороду, виставлену його постачальнику або кожному з постачальників у зв’язку з попереднім придбанням цих товарів.

3.

Ця стаття не застосовується, якщо податок на додану вартість, зазначений у першому пункті, підлягає сплаті у зв'язку з постачанням, здійсненим під час відстрочення платежів (surséance van betaling) або банкрутства, або під час застосування процедури санації боргів фізичних осіб, підприємцем, його адміністратором чи конкурсним керуючим (curator), або заставодержателем у межах здійснення права застави, встановленого на поставлені товари.

1.

Hoofdelijk aansprakelijk voor de omzetbelasting die verschuldigd is ter zake van de levering van bij ministeriële regeling aan te wijzen goederen, is de natuurlijke persoon of rechtspersoon, die ondernemer is in de zin van de Wet op de omzetbelasting 1968, aan wie de levering is verricht en die wist of behoorde te weten dat de ter zake van die levering verschuldigde omzetbelasting niet of niet volledig is of zal worden voldaan. De vorige volzin is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van:

a.

ondernemers die voorafgaand aan de in die volzin bedoelde levering leveringen van die goederen hebben verricht, indien deze leveringen hebben plaatsgevonden op of na de datum waarop die goederen bij ministeriële regeling zijn aangewezen;

b.

ondernemers aan wie op de in die volzin bedoelde levering volgende leveringen van die goederen zijn verricht;

c.

de ondernemer die tezamen met de op grond van de voorgaande bepalingen van dit lid aansprakelijke ondernemer ingevolge artikel 7, vierde lid, van de Wet op de omzetbelasting 1968 is aangemerkt of is aangemerkt geweest als één ondernemer.

2.

Voor de toepassing van het eerste lid wordt een ondernemer geacht te hebben geweten dat de omzetbelasting die verschuldigd is ter zake van de in dat lid bedoelde levering niet of niet volledig is of zal worden voldaan, indien hij door het niet of niet volledig voldaan zijn van de in dat lid bedoelde belasting voordeel heeft behaald, tenzij hij aannemelijk maakt dat dat voordeel niet voortvloeit uit of geen verband houdt met het niet of niet volledig voldaan zijn van die belasting. Voor de toepassing van de eerste volzin wordt een ondernemer in ieder geval geacht voordeel te hebben behaald als aan hem voor de goederen een vergoeding in rekening is gebracht die op het tijdstip van de levering lager is dan het bedrag dat bij vrije mededinging zou moeten worden betaald of die lager is dan de vergoeding die aan zijn leverancier of aan elk van de leveranciers ter zake van voorafgaande verkrijgingen van die goederen in rekening is gebracht.

3.

Dit artikel is niet van toepassing indien de in het eerste lid bedoelde omzetbelasting verschuldigd is ter zake van een tijdens surséance van betaling of faillissement, of tijdens het van toepassing zijn van de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen, verrichte levering door een ondernemer, diens bewindvoerder of curator of door een pandhouder in het kader van de uitoefening van een op de geleverde goederen gevestigd pandrecht.