Стаття 13
чиннаПОДАТКОВІ РЕЗИДЕНТИ
1. Держава, регіони, краї, провінції, муніципалітети та інші публічно-правові утворення не вважаються платниками податків щодо діяльності або дій, які вони вчиняють як органи влади, навіть якщо за таку діяльність або дії вони стягують мита, збори, внески або відрахування.
Якщо ці органи, однак, здійснюють таку діяльність або вчиняють такі дії, вони повинні розглядатися як платники податків, якщо поводження з ними як з неплатниками податків призвело б до порушення конкуренції, що має певне значення.
Публічно-правові юридичні особи в будь-якому разі вважаються платниками податків щодо діяльності, зазначеної у додатку I, якщо така діяльність не є незначною за обсягом.
2. Держави-члени можуть розглядати діяльність публічно-правових суб’єктів, яка звільнена від оподаткування на підставі статей 132, 135, 136, 371, 374–377, статті 378, пункту 2, статті 379, пункту 2, а також статей 380–390, як діяльність органів державної влади.
1. De staat, de regio's, de gewesten, de provincies, de gemeenten en de andere publiekrechtelijke lichamen worden niet als belastingplichtigen aangemerkt voor de werkzaamheden of handelingen die zij als overheid verrichten, ook niet indien zij voor die werkzaamheden of handelingen rechten, heffingen, bijdragen of retributies innen.
Wanneer deze lichamen evenwel zodanige werkzaamheden of handelingen verrichten, moeten zij daarvoor als belastingplichtige worden aangemerkt, indien een behandeling als niet-belastingplichtige tot een verstoring van de mededinging van enige betekenis zou leiden.
De publiekrechtelijke lichamen worden in elk geval als belastingplichtige beschouwd voor de in bijlage I genoemde werkzaamheden, voorzover deze niet van onbeduidende omvang zijn.
2. De lidstaten kunnen werkzaamheden van publiekrechtelijke lichamen die uit hoofde van de artikelen 132, 135, 136, 371, 374 tot en met 377, artikel 378, lid 2, artikel 379, lid 2, en de artikelen 380 tot en met 390 zijn vrijgesteld, als werkzaamheden van de overheid beschouwen.