Законодавство Нідерландів

Стаття 358

чинна

ОСОБЛИВІ ПОЛОЖЕННЯ

Директива 2006/112/ЄС — спільна система ПДВ · Глава 12 · Редакція діє з None

Оригінал

Без шкоди для інших положень законодавства Співтовариства, для цілей цієї глави під термінами розуміється:

1) «платник податків, не зареєстрований у Співтоваристві»: платник податків, який не має місцезнаходження своєї господарської діяльності на території Співтовариства, не має там постійного представництва, а також не підлягає ідентифікації на інших підставах відповідно до статті 214;

2) «електронні послуги» та «послуги, що надаються в електронний спосіб»: послуги, зазначені у статті 56, пункт 1, підпункт k);

3) «держава-член ідентифікації»: держава-член, яку платник податків, що не має місця знаходження в Співтоваристві, обирає для контакту з метою подання заяви про початок своєї діяльності як платника податків на території Співтовариства відповідно до цього розділу;

4) «держава-член споживання»: держава-член, у якій електронні послуги вважаються наданими відповідно до статті 57;

5) «податкова декларація з ПДВ» (BTW-aangifte): декларація, що містить усі дані, необхідні для визначення суми ПДВ, яка підлягає сплаті в кожній державі-члені.

Onverminderd andere communautaire bepalingen wordt voor de toepassing van dit hoofdstuk verstaan onder:

1) „niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige”: een belastingplichtige die de zetel van zijn bedrijfsuitoefening niet op het grondgebied van de Gemeenschap heeft gevestigd noch daar over een vaste inrichting beschikt, en ook niet anderszins uit hoofde van artikel 214 geïdentificeerd moet zijn;

2) „elektronische diensten” en „langs elektronische weg verrichte diensten”: de diensten bedoeld in artikel 56, lid 1, punt k);

3) „lidstaat van identificatie”: de lidstaat die de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige verkiest te contacteren om opgave te doen van het begin van zijn activiteit als belastingplichtige op het grondgebied van de Gemeenschap overeenkomstig dit hoofdstuk;

4) „lidstaat van verbruik”: de lidstaat waar de elektronische diensten worden geacht plaats te vinden overeenkomstig artikel 57;

5) „BTW–aangifte”: de aangifte die alle gegevens omvat die nodig zijn om het bedrag van de in elke lidstaat verschuldigde BTW vast te stellen.