Стаття 48
чиннаЗаперечення за переконаннями
Особа, з якої відповідно до статті 65, частини першої, Закону про фінансування соціального страхування було стягнуто податок, або яка у випадках, визначених нашим Міністром та нашим Міністром фінансів у міністерській постанові, вважається такою, з якої він був стягнутий, має право на виплату, якщо і доки вона має право на пенсію за віком згідно з цим Законом і через релігійні переконання (gemoedsbezwaren) не претендує на цю пенсію за віком.
Особа, яка відповідно до першої частини має право на виплату, повинна письмово повідомити Банк соціального страхування (Sociale verzekeringsbank), як тільки, на її думку, загальна сума виплачених виплат перевищила загальну суму сум, які були стягнуті з неї як податок або вважаються такими, що були стягнуті, на підставі положень, зазначених у вступній частині першої частини. Виплата цієї допомоги припиняється з початком платіжного періоду, що настає після дня отримання повідомлення Банком соціального страхування, але не пізніше першого дня другого місяця після дня отримання цього повідомлення.
Для застосування положень, передбачених у попередньому абзаці, загальна сума сум, з яких стягнуто податок, становить:
за вирахуванням сум, які не були стягнені, або які застрахована особа не сплатила через власну недбалість;
збільшена на надбавку, що визначається особою, яка має право на виплату, зазначеною у першому абзаці.
Розмір виплати дорівнює сумі пенсії за віком та відпускних, на які заінтересована особа має право згідно з цим законом.
Положення, встановлені статтями 14–26, 31 та 33 або на підставі цих статей, застосовуються відповідним чином, оскільки міністерським розпорядженням не передбачено інше щодо статей 17, частини третьої, 18 та 24, частини першої.
Положення статті 49 застосовуються відповідним чином.
Наш Міністр та наш Міністр фінансів можуть шляхом прийняття міністерської постанови встановлювати додаткові правила та інструкції щодо виконання положень, визначених у першій — шостій частинах.
Degene, van wie ingevolge artikel 65, eerste lid, van de Wet financiering sociale verzekeringen belasting is geheven of in door Onze Minister en Onze Minister van Financiën bij ministeriële regeling aan te wijzen gevallen geacht wordt te zijn geheven, heeft recht op een uitkering, indien en zolang hij recht heeft op ouderdomspensioen krachtens deze wet en hij wegens gemoedsbezwaren geen aanspraak maakt op dit ouderdomspensioen.
Degene, die ingevolge het eerste lid recht op een uitkering heeft, dient de Sociale verzekeringsbank schriftelijk in kennis te stellen, zodra naar zijn oordeel het totaal aan uitkering betaalde bedragen heeft overschreden het totaal van de bedragen, die van hem op grond van de in de aanhef van het eerste lid bedoelde bepalingen aan belasting zijn geheven of geacht worden te zijn geheven. De uitbetaling van deze uitkering wordt dan beëindigd met ingang van een betalingstermijn, aanvangende na de dag, waarop de kennisgeving door de Sociale verzekeringsbank is ontvangen, doch niet later dan de eerste dag van de tweede maand na de dag van ontvangst van die kennisgeving.
Voor de toepassing van het bepaalde in het vorige lid wordt het totaal van de aan belasting geheven bedragen:
verminderd met de bedragen die niet zijn ingevorderd, dan wel die de verzekerde nalatig is gebleven te betalen;
vermeerderd met een door de in het eerste lid bedoelde uitkeringsgerechtigde te bepalen opslag.
Het bedrag van de uitkering is gelijk aan het bedrag aan ouderdomspensioen en vakantie-uitkering, waarop de belanghebbende krachtens deze wet recht heeft.
Het bepaalde bij of krachtens de artikelen 14 tot en met 26, 31 en 33 is, voor zover daarvan ten aanzien van de artikelen 17, derde lid, 18, en 24, eerste lid, bij ministeriële regeling niet wordt afgeweken, van overeenkomstige toepassing.
Het bepaalde bij artikel 49 is van overeenkomstige toepassing.
Onze Minister en Onze Minister van Financiën kunnen bij ministeriële regeling ter zake van het bepaalde in het eerste tot en met het zesde lid nadere regels en uitvoeringsvoorschriften geven.