Статья 4:49
действуетЗавещательные распоряжения (uiterste willen) · Завещательные распоряжения в целом
Завещательный отказ (legaat) в отношении определенной вещи или права, подлежащего установлению на определенную вещь, возложенный на наследника, утрачивает силу, если на момент открытия наследства данная вещь не входит в его состав, за исключением случаев, когда из самого завещания следует, что наследодатель тем не менее желал совершения данного распоряжения.
Если в последнем упомянутом случае лицо, на котором лежит обязательство, не может приобрести завещанную вещь или может приобрести её лишь ценой несоразмерно больших жертв, то оно обязано выплатить стоимость этой вещи.
Для целей применения пункта 1 имущество считается не принадлежащим к наследственной массе, если наследодатель был обязан произвести передачу данного имущества и это обязательство не прекратилось с его смертью.
Een ten laste van een erfgenaam gemaakt legaat van een bepaald goed, of van een op een bepaald goed te vestigen recht, vervalt indien het goed bij het openvallen van de nalatenschap daartoe niet behoort, tenzij uit de uiterste wil zelf is af te leiden dat de erflater de beschikking niettemin heeft gewild.
Kan in laatstgenoemd geval degene op wie de verplichting rust, zich het gelegateerde goed niet of slechts ten koste van een onevenredig grote opoffering verschaffen, dan is hij gehouden de waarde van het goed uit te keren.
Voor de toepassing van het eerste lid wordt een goed geacht niet tot de nalatenschap te behoren, indien de erflater tot overdracht van het goed verplicht was en deze verbintenis niet met zijn dood is tenietgegaan.