Статья 2:138
действуетПубличные акционерные общества (Naamloze vennootschappen) · Управление акционерным обществом и надзор за управлением
В случае банкротства публичного акционерного общества (naamloze vennootschap) каждый директор несет солидарную ответственность перед конкурсной массой по сумме долгов в той мере, в какой они не могут быть погашены путем реализации прочих активов, если орган управления явно ненадлежащим образом исполнял свои обязанности и представляется вероятным, что это послужило существенной причиной банкротства.
Если правление не выполнило свои обязательства, вытекающие из статей 10 или 394, оно исполнило свои обязанности ненадлежащим образом, и предполагается, что ненадлежащее исполнение обязанностей является важной причиной банкротства. То же самое относится к случаям, когда общество является полным товарищем в полном товариществе (vennootschap onder firma) или в коммандитном товариществе (commanditaire vennootschap) и не были выполнены обязательства, вытекающие из статьи 15i Книги 3. Незначительное упущение не принимается во внимание.
Не несет ответственности управляющий, который докажет, что ненадлежащее исполнение обязанностей правлением не может быть вменено ему в вину и что он не проявил небрежности в принятии мер по предотвращению его последствий.
Суд может уменьшить сумму, за которую несут ответственность директора, если она представляется ему чрезмерной, принимая во внимание характер и степень тяжести ненадлежащего исполнения обязанностей (onbehoorlijke taakvervulling) руководством, иные причины банкротства, а также способ, которым оно было ликвидировано. Суд может также уменьшить сумму ответственности отдельного директора, если она представляется ему чрезмерной, принимая во внимание период времени, в течение которого данный директор занимал соответствующую должность в период, когда имело место ненадлежащее исполнение обязанностей.
Если размер дефицита еще не известен, суд может, с применением или без применения положений пункта 4, постановить, что в отношении дефицита, к выплате которого он приговаривает директоров, должна быть составлена опись (staat) в соответствии с положениями шестого титула второй книги Гражданского процессуального кодекса.
Иск может быть предъявлен исключительно на основании ненадлежащего исполнения обязанностей в течение трехлетнего периода, предшествующего банкротству. Освобождение от ответственности (kwijting), предоставленное директору, не препятствует предъявлению иска. Директор не вправе осуществлять зачет против требования к обществу.
Для целей настоящей статьи с директором приравнивается лицо, которое определяло или соопределяло политику общества так, как если бы оно являлось директором. Иск не может быть предъявлен к назначенному судом доверительному управляющему (bewindvoerder) или к директору, назначенному Палатой по делам предприятий (ondernemingskamer) Апелляционного суда Амстердама, как указано в пункте «c» статьи 356.
Настоящая статья не затрагивает полномочие конкурсного управляющего (curator) предъявлять требование на основании договора с руководителем или на основании статьи 9.
Если руководитель несет ответственность в соответствии с настоящей статьей и не способен к выплате своего долга в связи с этим, конкурсный управляющий (curator) может в интересах конкурсной массы посредством внесудебного заявления оспорить (vernietigen) совершенные этим руководителем без наличия к тому обязанности юридические действия, в результате которых возможность обращения взыскания на него уменьшилась, если представляется вероятным, что эти действия были совершены полностью или почти полностью с целью уменьшения указанной возможности взыскания. Пункты 4 и 5 статьи 45 Книги 3 применяются соответствующим образом.
Если конкурсной массы недостаточно для предъявления иска на основании настоящей статьи или статьи 9, либо для проведения предварительного расследования возможности такого предъявления, конкурсный управляющий (curator) может обратиться к Нашему Министру юстиции с заявлением о предоставлении ему необходимых средств в порядке авансирования. Наш Министр может устанавливать правила оценки обоснованности заявления и пределы, в которых заявление может быть удовлетворено. Заявление должно содержать основания, на которых оно базируется, а также мотивированную оценку расходов и объема расследования. Заявление, в части, касающейся проведения предварительного расследования, требует одобрения судьи-комиссара (rechter-commissaris).
In geval van faillissement van de naamloze vennootschap is iedere bestuurder jegens de boedel hoofdelijk aansprakelijk voor het bedrag van de schulden voor zover deze niet door vereffening van de overige baten kunnen worden voldaan, indien het bestuur zijn taak kennelijk onbehoorlijk heeft vervuld en aannemelijk is dat dit een belangrijke oorzaak is van het faillissement.
Indien het bestuur niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit de artikelen 10 of 394, heeft het zijn taak onbehoorlijk vervuld en wordt vermoed dat onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak is van het faillissement. Hetzelfde geldt indien de vennootschap volledig aansprakelijk vennoot is van een vennootschap onder firma of commanditaire vennootschap en niet voldaan is aan de verplichtingen uit artikel 15i van Boek 3. Een onbelangrijk verzuim wordt niet in aanmerking genomen.
Niet aansprakelijk is de bestuurder die bewijst dat de onbehoorlijke taakvervulling door het bestuur niet aan hem te wijten is en dat hij niet nalatig is geweest in het treffen van maatregelen om de gevolgen daarvan af te wenden.
De rechter kan het bedrag waarvoor de bestuurders aansprakelijk zijn verminderen indien hem dit bovenmatig voorkomt, gelet op de aard en de ernst van de onbehoorlijke taakvervulling door het bestuur, de andere oorzaken van het faillissement, alsmede de wijze waarop dit is afgewikkeld. De rechter kan voorts het bedrag van de aansprakelijkheid van een afzonderlijke bestuurder verminderen indien hem dit bovenmatig voorkomt, gelet op de tijd gedurende welke die bestuurder als zodanig in functie is geweest in de periode waarin de onbehoorlijke taakvervulling plaats vond.
Is de omvang van het tekort nog niet bekend, dan kan de rechter, al dan niet met toepassing van het vierde lid, bepalen dat van het tekort tot betaling waarvan hij de bestuurders veroordeelt, een staat wordt opgemaakt overeenkomstig de bepalingen van de zesde titel van het tweede boek van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.
De vordering kan slechts worden ingesteld op grond van onbehoorlijke taakvervulling in de periode van drie jaren voorafgaande aan het faillissement. Een aan de bestuurder verleende kwijting staat aan het instellen van de vordering niet in de weg. De bestuurder is niet bevoegd tot verrekening met een vordering op de vennootschap.
Met een bestuurder wordt voor de toepassing van dit artikel gelijkgesteld degene die het beleid van de vennootschap heeft bepaald of mede heeft bepaald, als ware hij bestuurder. De vordering kan niet worden ingesteld tegen een door de rechter benoemde bewindvoerder of een door de ondernemingskamer van het gerechtshof Amsterdam aangestelde bestuurder als bedoeld in artikel 356, onder c.
Dit artikel laat onverlet de bevoegdheid van de curator tot het instellen van een vordering op grond van de overeenkomst met de bestuurder of op grond van artikel 9.
Indien een bestuurder ingevolge dit artikel aansprakelijk is en niet in staat is tot betaling van zijn schuld terzake, kan de curator de door die bestuurder onverplicht verrichte rechtshandelingen waardoor de mogelijkheid tot verhaal op hem is verminderd, ten behoeve van de boedel door een buitengerechtelijke verklaring vernietigen, indien aannemelijk is dat deze geheel of nagenoeg geheel met het oogmerk van vermindering van dat verhaal zijn verricht. Artikel 45 leden 4 en 5 van Boek 3 is van overeenkomstige toepassing.
Indien de boedel ontoereikend is voor het instellen van een rechtsvordering op grond van dit artikel of artikel 9 of voor het instellen van een voorafgaand onderzoek naar de mogelijkheid daartoe, kan de curator Onze Minister van Justitie verzoeken hem bij wijze van voorschot de benodigde middelen te verschaffen. Onze Minister kan regels stellen voor de beoordeling van de gegrondheid van het verzoek en de grenzen waarbinnen het verzoek kan worden toegewezen. Het verzoek moet de gronden bevatten waarop het berust, alsmede een beredeneerde schatting van de kosten en de omvang van het onderzoek. Het verzoek, voor zover het betreft het instellen van een voorafgaand onderzoek, behoeft de goedkeuring van de rechter-commissaris.