Стаття 124
чиннаКерування транспортним засобом та право на керування транспортним засобом · Втрата чинності
Без шкоди для положень статті 132, частини другої, та статті 134, частини четвертої, посвідчення водія визнається недійсним відповідно до правил, встановлених загальним розпорядженням органів управління, для однієї або кількох категорій механічних транспортних засобів або на частину строку дії, якщо:
водійське посвідчення було видане на підставі неправдивих даних, наданих його власником, і воно не було б видане, якби неправдивість цих даних була відома на момент подання заяви;
після видачі посвідчення водія з’ясовується, що воно було видане власнику вочевидь помилково;
утримувач подає письмову заяву, в якій він відмовляється від права на керування однією або кількома категоріями механічних транспортних засобів, для яких було видано посвідчення водія;
власник, згідно з проведеним на його прохання дослідженням, більше не володіє фізичною або розумовою придатністю, необхідною для керування автотранспортними засобами тієї категорії або категорій, на які поширюється дослідження, — щодо цієї категорії або категорій, а також, якщо під час такого дослідження з’ясується, що він також не володіє фізичною або розумовою придатністю, необхідною для керування автотранспортними засобами іншої категорії або інших категорій, ніж ті, на які поширюється дослідження, — також щодо цих інших категорій;
якщо воно було отримане як знахідка і повернення власнику виявилося неможливим, за умови, що власник ще не подав заяву на отримання дубліката посвідчення водія.
Визнання недійсним здійснюється:
у випадках, зазначених у першому пункті, підпунктах «a» та «b», — Службою дорожнього руху (Dienst Wegverkeer), якщо визнання недійсним стосується посвідчення водія, виданого цією службою або нашим Міністром;
у випадках, зазначених у першому пункті, підпунктах d та e, — Службою дорожнього руху (Dienst Wegverkeer), якщо визнання недійсним стосується посвідчення водія, виданого уповноваженим органом іншої держави-члена Європейського Союзу або іншої держави, що є стороною Угоди про Європейський економічний простір, чи Швейцарії, власник якого проживає в Нідерландах;
у випадках, зазначених у першому пункті, підпунктах «a» та «b», — особою, на яку покладено обов’язок видачі посвідчень водія, якщо визнання недійсним стосується посвідчення водія, яке не було видане Службою дорожнього руху (Dienst Wegverkeer) або Нашим Міністром, чи уповноваженим на те органом іншої держави-члена Європейського Союзу або іншої держави, що є стороною Угоди про Європейський економічний простір, чи Швейцарії;
у випадку, передбаченому в частині першій, пункті c
якщо декларація подається власником, який відповідно до рішення, зазначеного у статті 131, частині першій, пункті «b», зобов’язаний пройти перевірку на його здатність керувати транспортним засобом або придатність до керування, — Центральним бюро з видачі водійських посвідчень (CBR);
поза межами випадків, у яких декларація подається власником, який відповідно до рішення, зазначеного у статті 131, частині першій, пункті «b», зобов’язаний пройти перевірку на його здатність керувати транспортним засобом або придатність, — особою, на яку покладено обов’язки з видачі посвідчень водія, якщо визнання недійсним стосується посвідчення водія, яке не було видане Службою дорожнього руху (Dienst Wegverkeer) або Нашим Міністром, або Службою дорожнього руху, якщо визнання недійсним стосується посвідчення водія, виданого цією службою або Нашим Міністром;
у випадках, зазначених у частині першій, пункті d, — CBR;
у випадку, передбаченому в першому пункті, підпункті «e», — особою, на яку покладено обов’язок з видачі посвідчень водія, якщо визнання недійсності стосується посвідчення водія, яке не було видане уповноваженим на те органом в іншій державі-члені Європейського Союзу або в іншій державі, що є стороною Угоди про Європейський економічний простір, або у Швейцарії;
На відміну від положення підпункту «c», визнання недійсним здійснюється Службою дорожнього руху (Dienst Wegverkeer), якщо ця служба володіє даними з-за кордону, які свідчать про те, що відповідна особа також є власником посвідчення водія, виданого уповноваженим на те органом іншої держави-члена Європейського Союзу або іншої держави, що є стороною Угоди про Європейський економічний простір, чи Швейцарії.
Визнання недійсним набирає чинності з сьомого дня після дня, коли рішення про визнання недійсним було доведено до відома власника посвідчення водія.
Власник посвідчення водія, визнаного недійсним, зобов’язаний після набрання чинності рішенням про визнання його недійсним здати таке посвідчення водія органу, який ухвалив рішення про визнання його недійсним.
Міністерським розпорядженням можуть бути встановлені додаткові правила щодо порядку, у якому має здійснюватися здача визнаних недійсними посвідчень водія.
Якщо посвідчення водія, яке підлягає визнанню недійсним на підставі першого пункту, підпункту «c», втратило свою чинність у зв’язку із закінченням строку дії, особа, на яку згідно з другим пунктом покладено обов’язок щодо визнання недійсним, вносить:
у випадку, передбаченому у другому пункті, підпункті d, вступній частині та підпункті I, відмітка в реєстрі посвідчень водія, з якої випливає, що власник під час подання заяви на отримання нового посвідчення водія повинен у спосіб, встановлений загальним розпорядженням адміністрації, довести, що він, залежно від характеру перевірки, до якої стосується рішення, зазначене у статті 131, перший пункт, підпункт b, володіє навичками керування транспортним засобом, фізичною та психічною придатністю або навичками керування транспортним засобом, а також фізичною та психічною придатністю, які вимагаються для керування автотранспортними засобами тієї категорії або категорій, до яких належить подана власником довідка;
у випадку, передбаченому у другому абзаці, підпункті d, вступній частині та підпункті II, — відмітка в реєстрі посвідчень водія, з якої випливає, що власник при поданні заяви на отримання нового посвідчення водія повинен у спосіб, встановлений загальним розпорядженням адміністрації, довести, що він володіє навичками керування транспортним засобом, а також фізичною та психічною придатністю, необхідними для керування автотранспортними засобами тієї категорії або категорій, до яких належить подана власником довідка.
Якщо посвідчення водія, яке підлягає визнанню недійсним на підставі першого пункту, підпункту d, втратило свою чинність у зв’язку із закінченням строку дії, особа, на яку згідно з другим пунктом покладено обов’язок щодо визнання недійсним, вносить до реєстру посвідчень водія відмітку, з якої випливає, що власник під час подання заяви на отримання нового посвідчення водія повинен у порядку, встановленому загальним розпорядженням управління, довести, що він володіє фізичною та психічною придатністю, необхідною для керування автотранспортними засобами тієї категорії або категорій, яких стосується перевірка.
Якщо під час дослідження, проведеного на підставі пункту 1, підпункту «d», було встановлено, що строк дії посвідчення водія, який залишився, є меншим за строк, протягом якого, згідно з результатами дослідження, власник очікувано буде придатним до керування автотранспортними засобами, CBR вносить до реєстру посвідчень водія відмітку, з якої випливає, що власник під час подання заяви на отримання нового посвідчення водія повинен у встановлений загальним розпорядженням уряду спосіб довести, що він володіє фізичною та психічною придатністю, необхідною для керування автотранспортними засобами тієї категорії або тих категорій, яких стосувалося дослідження.
Для застосування першого абзацу, вступної частини та підпунктів c, d та e, а також з третього по восьмий абзац включно, під посвідченням водія також розуміється посвідчення водія, видане уповноваженим на те органом іншої держави-члена Європейського Союзу або іншої держави, що є стороною Угоди про Європейський економічний простір, або Швейцарії, власник якого проживає в Нідерландах.
Onverminderd de artikelen 132, tweede lid, en 134, vierde lid, wordt een rijbewijs overeenkomstig bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde regels voor een of meer categorieën van motorrijtuigen of voor een deel van de geldigheidsduur ongeldig verklaard indien:
het rijbewijs is afgegeven op grond van door de houder verschafte onjuiste gegevens en het niet zou zijn afgegeven indien de onjuistheid van die gegevens ten tijde van de aanvraag bekend zou zijn geweest;
na afgifte van het rijbewijs blijkt dat het kennelijk abusievelijk aan de houder is afgegeven;
de houder een schriftelijke verklaring overlegt, waarin hij afstand doet van de bevoegdheid tot het besturen van een of meer categorieën van motorrijtuigen waarvoor het rijbewijs is afgegeven;
de houder blijkens een op diens verzoek uitgevoerd onderzoek niet langer beschikt over de lichamelijke of geestelijke geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie of categorieën waarop het onderzoek betrekking heeft, voor die categorie of categorieën en, indien bij dat onderzoek blijkt dat hij tevens niet beschikt over de lichamelijke of geestelijke geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van een andere categorie of andere categorieën dan waarop het onderzoek betrekking heeft, tevens voor die andere categorie of categorieën;
het als gevonden voorwerp is ontvangen en teruggave aan de houder niet mogelijk is gebleken, mits de houder nog geen aanvraag voor een vervangend rijbewijs heeft ingediend.
De ongeldigverklaring geschiedt:
in de in het eerste lid, onderdelen a en b, bedoelde gevallen door de Dienst Wegverkeer, indien de ongeldigverklaring betrekking heeft op een door deze dienst of een door Onze Minister afgegeven rijbewijs;
in de in het eerste lid, onderdelen d en e, bedoelde gevallen door de Dienst Wegverkeer, indien de ongeldigverklaring betrekking heeft op een rijbewijs, afgegeven door het daartoe bevoegde gezag in een andere lidstaat van de Europese Unie of in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of Zwitserland, waarvan de houder in Nederland woonachtig is;
in de in het eerste lid, onderdelen a en b, bedoelde gevallen door degene die is belast met de afgifte van rijbewijzen, indien de ongeldigverklaring betrekking heeft op een rijbewijs dat niet is afgegeven door de Dienst Wegverkeer of door Onze Minister, dan wel door het daartoe bevoegde gezag in een andere lidstaat van de Europese Unie of in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of Zwitserland;
in het in het eerste lid, onderdeel c, bedoelde geval
indien de verklaring wordt overgelegd door een houder die zich ingevolge het in artikel 131, eerste lid, onderdeel b, bedoelde besluit dient te onderwerpen aan een onderzoek naar zijn rijvaardigheid of geschiktheid, door het CBR;
buiten de gevallen waarin de verklaring wordt overgelegd door een houder die zich ingevolge het in artikel 131, eerste lid, onderdeel b, bedoelde besluit dient te onderwerpen aan een onderzoek naar zijn rijvaardigheid of geschiktheid, door degene die is belast met de afgifte van rijbewijzen, indien de ongeldigverklaring betrekking heeft op een rijbewijs dat niet is afgegeven door de Dienst Wegverkeer of door Onze Minister dan wel door de Dienst Wegverkeer, indien de ongeldigverklaring betrekking heeft op een door deze dienst of een door Onze Minister afgegeven rijbewijs;
in de in het eerste lid, onderdeel d, bedoelde gevallen door het CBR;
in het in het eerste lid, onderdeel e, bedoelde geval door degene die is belast met de afgifte van rijbewijzen, indien de ongeldigverklaring betrekking heeft op een rijbewijs dat niet is afgegeven door het daartoe bevoegde gezag in een andere lidstaat van de Europese Unie of in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of Zwitserland;
in afwijking van onderdeel c vindt ongeldigverklaring plaats door de Dienst Wegverkeer, indien deze dienst beschikt over gegevens uit het buitenland waaruit blijkt dat betrokkene tevens houder is van een rijbewijs afgegeven door het daartoe bevoegde gezag in een andere lidstaat van de Europese Unie of in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of Zwitserland.
De ongeldigverklaring is van kracht met ingang van de zevende dag na die waarop het besluit tot ongeldigverklaring aan de houder van het rijbewijs is bekend gemaakt.
De houder van het ongeldig verklaarde rijbewijs dient dat rijbewijs zodra de ongeldigverklaring van kracht is geworden, in te leveren bij degene die het ongeldig heeft verklaard.
Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden vastgesteld omtrent de wijze waarop de inlevering van ongeldig verklaarde rijbewijzen dient plaats te vinden.
Indien het rijbewijs dat voor ongeldigverklaring op grond van het eerste lid, onderdeel c, in aanmerking komt, zijn geldigheid heeft verloren door het verstrijken van de geldigheidsduur, plaatst degene die ingevolge het tweede lid is belast met de ongeldigverklaring:
in het in het tweede lid, onderdeel d, aanhef en onder I, bedoelde geval een aantekening in het rijbewijzenregister waaruit blijkt dat de houder bij de aanvraag van een nieuw rijbewijs op de bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde wijze dient aan te tonen dat hij, al naar gelang de aard van het onderzoek waarop het in artikel 131, eerste lid, onderdeel b, bedoelde besluit betrekking heeft, beschikt over de rijvaardigheid, de lichamelijke en geestelijke geschiktheid dan wel de rijvaardigheid en de lichamelijke en geestelijke geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie of categorieën waarop de door de houder overgelegde verklaring betrekking heeft;
in het in het tweede lid, onderdeel d, aanhef en onder II, bedoelde geval een aantekening in het rijbewijzenregister waaruit blijkt dat de houder bij de aanvraag van een nieuw rijbewijs op de bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde wijze dient aan te tonen dat hij beschikt over de rijvaardigheid en de lichamelijke en geestelijke geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie of categorieën waarop de door de houder overgelegde verklaring betrekking heeft.
Indien het rijbewijs dat voor ongeldigverklaring op grond van het eerste lid, onderdeel d, in aanmerking komt, zijn geldigheid heeft verloren door het verstrijken van de geldigheidsduur, plaatst degene die ingevolge het tweede lid is belast met de ongeldigverklaring, een aantekening in het rijbewijzenregister waaruit blijkt dat de houder bij de aanvraag van een nieuw rijbewijs op de bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde wijze dient aan te tonen dat hij beschikt over de lichamelijke en geestelijke geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie of categorieën waarop het onderzoek betrekking heeft.
Indien bij het op grond van het eerste lid, onderdeel d, uitgevoerde onderzoek is gebleken dat de resterende geldigheidsduur van het rijbewijs korter is dan de termijn waarvoor de houder blijkens het onderzoek naar verwachting geschikt zal zijn voor het besturen van motorrijtuigen, plaatst het CBR een aantekening in het rijbewijzenregister waaruit blijkt dat de houder bij de aanvraag van een nieuw rijbewijs op de bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde wijze dient aan te tonen dat hij beschikt over de lichamelijke en geestelijke geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie of categorieën waarop het onderzoek betrekking heeft.
Voor de toepassing van het eerste lid, aanhef en onderdelen c, d en e, het derde tot en met het achtste lid wordt onder rijbewijs mede verstaan een rijbewijs, afgegeven door het daartoe bevoegde gezag in een andere lidstaat van de Europese Unie of in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of Zwitserland, waarvan de houder in Nederland woonachtig is.