Законодавство Нідерландів

Стаття 28

чинна

Процедура видачі · Behandeling van het verzoek tot uitlevering

Закон про екстрадицію · Глава III · Розділ B · Редакція діє з 1967-04-03

Оригінал
1.

Якнайшвидше після завершення судового розгляду суд постановляє рішення щодо заяви про видачу. Рішення має бути вмотивованим.

2.

Суд

або документи, подані запитуючою державою, не відповідають вимогам, визначеним у статті 18, чи додатковим вимогам, встановленим у застосовному договорі,

або заява про видачу не підлягає задоволенню,

або те, що стосовно особи, щодо якої вимагається видача, не може йтися про наявність обґрунтованої підозри у вчиненні діянь, у зв’язку з якими запитується її видача,

тоді суд у своєму рішенні визнає видачу недопустимою.

3.

В інших випадках, ніж ті, що передбачені у попередній частині, суд у своєму рішенні оголошує видачу допустимою, із зазначенням застосовних положень закону та міжнародних договорів, а також факту або фактів, щодо яких видача може бути дозволена.

4.

Якщо видача особи визнається допустимою, незважаючи на твердження особи, щодо якої вимагається видача, відповідно до частини третьої статті 26, то в судовому рішенні зазначається те, що суд встановив стосовно цього.

1.

Zo spoedig mogelijk na de sluiting van het onderzoek ter zitting doet de rechtbank uitspraak omtrent het verzoek tot uitlevering. De uitspraak wordt met redenen omkleed.

2.

Bevindt de rechtbank

hetzij dat de door de verzoekende staat overgelegde stukken niet voldoen aan de vereisten omschreven in artikel 18, of aan nadere vereisten gesteld in het toepasselijke verdrag,

hetzij dat het verzoek tot uitlevering niet voor inwilliging vatbaar is,

hetzij dat ten aanzien van de opgeëiste persoon geen sprake kan zijn van een vermoeden van schuld aan de feiten waarvoor zijn uitlevering is gevraagd,

dan verklaart zij bij haar uitspraak de uitlevering ontoelaatbaar.

3.

In andere dan de in het vorige lid voorziene gevallen verklaart de rechtbank bij haar uitspraak de uitlevering toelaatbaar, zulks met vermelding van de toepasselijke wets- en verdragsbepalingen, alsmede van het feit of de feiten waarvoor de uitlevering kan worden toegestaan.

4.

Wordt de uitlevering toelaatbaar verklaard niettegenstaande een bewering van de opgeëiste persoon overeenkomstig artikel 26, derde lid, dan vermeldt de uitspraak hetgeen de rechtbank te dien aanzien heeft bevonden.