Стаття 20
чиннаЗАХОДИ ДЛЯ ЗАБЕЗПЕЧЕННЯ НАЛЕЖНОГО ФУНКЦІОНУВАННЯ РИНКУ АВТОРСЬКОГО ПРАВА
1. За відсутності застосовного колективного договору, що передбачає механізм, аналогічний механізму, встановленому цією статтею, держави-члени забезпечують, щоб автори та виконавці або їхні представники мали право вимагати від сторони, з якою вони уклали договір про використання своїх прав, або від правонаступника такої сторони, додаткову, відповідну та справедливу винагороду, якщо первісно погоджена винагорода виявляється непропорційно низькою порівняно з усіма відповідними подальшими доходами, що випливають із використання творів або виконань.
2. Частина 1 цієї статті не застосовується до договорів, що укладаються суб’єктами у розумінні підпунктів a) та b) статті 3 Директиви 2014/26/ЄС або іншими суб’єктами, до яких уже застосовуються національні норми, що імплементують зазначену Директиву.
1. Bij gebrek aan een toepasselijke collectieve overeenkomst die voorziet in een mechanisme dat vergelijkbaar is met het in dit artikel vastgestelde mechanisme, zorgen de lidstaten ervoor dat auteurs en uitvoerende kunstenaars of hun vertegenwoordigers het recht hebben van de partij met wie zij een contract voor de exploitatie van hun rechten hebben gesloten of van de rechtsopvolger van een dergelijke partij, een aanvullende, passende en billijke vergoeding te vorderen wanneer de oorspronkelijk overeengekomen vergoeding onevenredig laag blijkt te zijn in vergelijking met alle relevante daaropvolgende inkomsten die voortvloeien uit de exploitatie van de werken of uitvoeringen.
2. Lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op overeenkomsten die worden gesloten door entiteiten in de zin van artikel 3, onder a) en b), van Richtlijn 2014/26/EU of andere entiteiten waarop de nationale voorschriften tot uitvoering van die richtlijn reeds van toepassing zijn.