Статья 42
действуетПроцедура выдачи (экстрадиции) · Verkorte procedure
После того как заявление в соответствии со статьей 41 было сделано, прокурор может принять решение о том, что скрывающееся лицо будет передано в распоряжение органов государства, от которого поступило ходатайство о предварительном задержании или ходатайство об экстрадиции.
Предыдущая часть статьи не применяется:
если в отношении деяния или деяний, в связи с которыми было запрошено предварительное задержание или выдача, в силу одного из положений статей 2 и 9 выдача не может быть разрешена;
если выяснится, что в отношении скрывающегося лица в Нидерландах ведется уголовное преследование или что нидерландским судом в отношении него был вынесен приговор по уголовному делу, подлежащий исполнению полностью или частично;
если компетентным органам государства — члена Европейского союза, гражданином которого является лицо, подлежащее выдаче, в соответствии со статьей 22b была предоставлена возможность выдать европейский ордер на арест в отношении тех же деяний, которые положены в основу запроса об экстрадиции для целей уголовного преследования, за исключением случаев, когда к настоящему моменту стало очевидно, что европейский ордер на арест выдан не будет.
О каждом решении, принятом в силу первого абзаца настоящей статьи, прокурор незамедлительно уведомляет Нашего Министра.
Nadat een verklaring overeenkomstig artikel 41 is afgelegd, kan de officier van justitie beslissen dat de voortvluchtige ter beschikking zal worden gesteld van de autoriteiten van de staat waarvan het verzoek tot voorlopige aanhouding, of het verzoek tot uitlevering, is uitgegaan.
Het vorige lid blijft buiten toepassing:
indien voor het feit of de feiten, in verband waarmede de voorlopige aanhouding of de uitlevering is gevraagd, ingevolge een der bepalingen van de artikelen 2 en 9 geen uitlevering kan worden toegestaan;
indien blijkt dat tegen de voortvluchtige in Nederland een strafrechtelijke vervolging gaande is, of dat tegen hem door een Nederlandse rechter een nog geheel of ten dele voor tenuitvoerlegging vatbaar strafvonnis is gewezen;
indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van de Europese Unie waarvan de opgeëiste persoon de nationaliteit heeft overeenkomstig artikel 22b in de gelegenheid zijn gesteld een Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen voor dezelfde feiten als die welke aan het uitleveringsverzoek ter fine strafvervolging ten grondslag liggen, tenzij inmiddels is gebleken dat geen Europees aanhoudingsbevel zal worden uitgevaardigd.
Van elke beslissing, genomen krachtens het eerste lid van dit artikel, geeft de officier van justitie onverwijld kennis aan Onze Minister.