Article 42
in forceExtradition procedure · Summary procedure
After a statement has been made in accordance with Article 41, the public prosecutor may decide that the fugitive shall be placed at the disposal of the authorities of the state from which the request for provisional arrest or the request for extradition has originated.
The preceding paragraph shall not apply:
if, pursuant to any of the provisions of Articles 2 and 9, no extradition may be granted for the fact or facts in connection with which the provisional arrest or the extradition has been requested;
if it appears that criminal proceedings are pending against the fugitive in the Netherlands, or that a criminal judgment has been rendered against him by a Dutch court which is still wholly or partially subject to enforcement;
if the competent authorities of the Member State of the European Union of which the requested person is a national have been given the opportunity, in accordance with Article 22b, to issue a European arrest warrant for the same facts as those upon which the extradition request for the purpose of criminal prosecution is based, unless it has meanwhile become apparent that no European arrest warrant will be issued.
The public prosecutor shall notify Our Minister without delay of every decision taken pursuant to the first paragraph of this article.
Nadat een verklaring overeenkomstig artikel 41 is afgelegd, kan de officier van justitie beslissen dat de voortvluchtige ter beschikking zal worden gesteld van de autoriteiten van de staat waarvan het verzoek tot voorlopige aanhouding, of het verzoek tot uitlevering, is uitgegaan.
Het vorige lid blijft buiten toepassing:
indien voor het feit of de feiten, in verband waarmede de voorlopige aanhouding of de uitlevering is gevraagd, ingevolge een der bepalingen van de artikelen 2 en 9 geen uitlevering kan worden toegestaan;
indien blijkt dat tegen de voortvluchtige in Nederland een strafrechtelijke vervolging gaande is, of dat tegen hem door een Nederlandse rechter een nog geheel of ten dele voor tenuitvoerlegging vatbaar strafvonnis is gewezen;
indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van de Europese Unie waarvan de opgeëiste persoon de nationaliteit heeft overeenkomstig artikel 22b in de gelegenheid zijn gesteld een Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen voor dezelfde feiten als die welke aan het uitleveringsverzoek ter fine strafvervolging ten grondslag liggen, tenzij inmiddels is gebleken dat geen Europees aanhoudingsbevel zal worden uitgevaardigd.
Van elke beslissing, genomen krachtens het eerste lid van dit artikel, geeft de officier van justitie onverwijld kennis aan Onze Minister.