Законодавство Нідерландів

Стаття 3.135

чинна

Heffingsgrondslag bij werk en woning · Negatieve uitgaven voor inkomensvoorzieningen

Закон про прибутковий податок 2001 · Глава 3 · Розділ 3.8 · Редакція діє з 2015-01-01

Оригінал
1.

Як від’ємні видатки на забезпечення доходу страхувальника або, у разі його смерті, особи, що має право на отримання виплат, також враховуються страхові внески за вимогами з пенсійної схеми, як це передбачено статтею 1.7, частина друга, пункт b, та отриманий від них дохід (стаття 3.137), оскільки:

a.

вимога змінюється таким чином, що її більше не можна вважати вимогою, яка випливає з такої пенсійної схеми;

b.

вимога змінюється таким чином, що вона повністю або частково більше не складається з права на оподатковувані періодичні виплати або надання.

c.

вимога викуповується або відчужується;

d.

вимога стає формальним або фактичним предметом забезпечення, іншим, ніж для цілей відстрочення платежу на підставі статті 25, п'ятого пункту, Закону про стягнення 1990 року (Invorderingswet 1990), або

e.

зобов’язання щодо права вимоги повністю або частково переходить до іншої установи, ніж та установа, в якій право вимоги було розміщене на підставі законодавчих приписів, зазначених у статті 1.7, частина друга, підпункт b;

f.

Забезпечення виконання зобов'язань припиняється платником податків, який на підставі статті 3.18, частини п'ятої, підпункту f, зобов'язався надати таке забезпечення.

2.

Для застосування цієї статті, а також статей 3.136 та 3.137, особа, яка зобов’язана сплачувати страхові внески за правом вимоги, вважається страхувальником.

3.

Оскільки вимога, зазначена у першому пункті, замінюється іншою такою ж вимогою, друга вимога вважається продовженням першої.

4.

Перший абзац, підпункти a та c, не застосовується, якщо платник податків у межах роздільного проживання подружжя (scheiding van tafel en bed) або розірвання шлюбу (echtscheiding) повністю або частково відчужує право вимоги на користь свого чоловіка (дружини) або колишнього чоловіка (дружини), який є платником податків у цій країні, або перетворює його на таке право вимоги, де правомочною особою є цей чоловік (дружина) або колишній чоловік (дружина). Для цілей застосування цього закону набуте або перетворене право вимоги вважається продовженням первинного права вимоги.

5.

Наш Міністр може за умов, що встановлюються ним, визначити, що перший абзац, підпункт e, не застосовується.

6.

Перша частина не застосовується в тій мірі, в якій виплата або викупна сума, зазначена в першій частині, підпункт c, здійснюється із застосуванням статті 66, 67 або 68 Закону про пенсії (Pensioenwet) або статті 78, 79 або 80 Закону про обов’язкові професійні пенсійні схеми (Wet verplichte beroepspensioenregeling).

7.

Перший абзац не застосовується у разі відчуження, як це передбачено статтею 57, п'ятим абзацом, Закону про пенсії (Pensioenwet) або статтею 68, п'ятим абзацом, Закону про обов'язкові професійні пенсійні схеми (Wet verplichte beroepspensioenregeling), або у разі зменшення, як це передбачено статтею 134, першим абзацом, Закону про пенсії або статтею 129, першим абзацом, Закону про обов'язкові професійні пенсійні схеми.

1.

Als negatieve uitgaven voor inkomensvoorzieningen van de verzekeringnemer dan wel, indien deze is overleden, de gerechtigde worden mede in aanmerking genomen de premies voor aanspraken uit een pensioenregeling als bedoeld in artikel 1.7, tweede lid, onderdeel b, en het daarover behaalde rendement (artikel 3.137) voorzover:

a.

de aanspraak zodanig wordt gewijzigd dat deze niet langer is aan te merken als een aanspraak uit een zodanige pensioenregeling;

b.

de aanspraak zodanig wordt gewijzigd dat deze geheel of gedeeltelijk niet langer bestaat uit een recht op belastbare periodieke uitkeringen of verstrekkingen;

c.

de aanspraak wordt afgekocht of vervreemd;

d.

de aanspraak formeel of feitelijk voorwerp van zekerheid wordt, anders dan ten behoeve van uitstel van betaling op grond van artikel 25, vijfde lid, van de Invorderingswet 1990, of

e.

de verplichting inzake de aanspraak geheel of gedeeltelijk overgaat op een andere instelling dan de instelling waarbij de aanspraak op grond van de in artikel 1.7, tweede lid, onderdeel b, genoemde wettelijke regelingen is ondergebracht;

f.

de zekerheidstelling wordt beëindigd door de belastingplichtige die zich op grond van artikel 3.18, vijfde lid, onderdeel f, heeft verplicht deze zekerheid te stellen.

2.

Voor de toepassing van dit artikel alsmede van de artikelen 3.136 en 3.137 wordt degene die verplicht is de premies voor de aanspraak te betalen, aangemerkt als de verzekeringnemer.

3.

Voorzover een in het eerste lid bedoelde aanspraak wordt omgezet in een andere zodanige aanspraak, wordt de tweede aanspraak beschouwd als een voortzetting van de eerste.

4.

Het eerste lid, onderdelen a en c, is niet van toepassing indien de belastingplichtige in het kader van scheiding van tafel en bed of echtscheiding de aanspraak geheel of gedeeltelijk vervreemdt aan zijn binnenlands belastingplichtige echtgenoot of gewezen echtgenoot dan wel omzet in een zodanige aanspraak met als gerechtigde die echtgenoot of gewezen echtgenoot. Voor de toepassing van deze wet wordt de verkregen of omgezette aanspraak geacht de voortzetting te zijn van de eerste aanspraak.

5.

Onze Minister kan onder door hem te stellen voorwaarden bepalen dat het eerste lid, onderdeel e, niet van toepassing is.

6.

Het eerste lid is niet van toepassing voor zover een in het eerste lid, onderdeel c, bedoelde uitkering of afkoopsom wordt uitgekeerd met toepassing van artikel 66, 67 of 68 van de Pensioenwet of artikel 78, 79 of 80 van de Wet verplichte beroepspensioenregeling.

7.

Het eerste lid is niet van toepassing bij een vervreemding als bedoeld in artikel 57, vijfde lid, van de Pensioenwet of artikel 68, vijfde lid, van de Wet verplichte beroepspensioenregeling of bij een vermindering als bedoeld in artikel 134, eerste lid, van de Pensioenwet of artikel 129, eerste lid, van de Wet verplichte beroepspensioenregeling.