Статья 15
действуетHeffing ter zake van leveringen en diensten · Wijze van heffing
Налог, упомянутый в статье 2, который предприниматель принимает к вычету, представляет собой:
налог, который в отчетном периоде был предъявлен к уплате другими предпринимателями в связи с поставками товаров и оказанием услуг, осуществленными ими в пользу предпринимателя, на основании счета-фактуры, составленного в установленном порядке;
налог, подлежащий уплате в налоговом периоде в связи с осуществленными предпринимателем внутрисоюзными приобретениями, как это предусмотрено в статье 17a, часть первая, при условии, что предприниматель располагает счетом-фактурой, составленным в установленном порядке;
налог, подлежащий уплате в отчетном периоде:
в отношении ввоза товаров, предназначенных для предпринимателя, при условии соблюдения требований, которые должны быть установлены министерским постановлением;
на основании статьи 12, части со второй по пятую включительно, в отношении поставок товаров и оказания услуг, произведенных в пользу предпринимателя;
в отношении действий, как предусмотрено в статье 4, часть третья;
в отношении действий и ситуаций, указанных в статье 17a, частях третьей и четвертой;
налог, включенный в цену приобретения нового транспортного средства, которое поставляется с применением подпункта «а» позиции 6 таблицы II, прилагаемой к настоящему Закону, лицом:
предприниматель, указанный в статье 7, шестой части; или
перепродавец
всё вышеизложенное — постольку, поскольку товары и услуги используются предпринимателем для облагаемых операций.
Если заявление о возврате налога может быть подано на основании статьи 30, первого и второго абзацев, то такой налог не подлежит вычету предпринимателем. Если недвижимое имущество является частью активов предприятия предпринимателя и используется предпринимателем как для деятельности предприятия, так и для его личного пользования, или для личного пользования его персонала, или, в более широком смысле, для целей, отличных от предпринимательских, то налог на расходы, связанные с этим недвижимым имуществом, подлежит вычету только в соответствии с принципами, изложенными в настоящей статье, пропорционально его использованию для предпринимательской деятельности предпринимателя. В отношении использования недвижимого имущества для личных целей предпринимателя или его персонала, или, в более широком смысле, для целей, отличных от предпринимательских, статья 4, второй абзац, пункт «a» не применяется.
Предприниматель также вычитает налог, указанный в первом пункте, в той мере, в какой товары и услуги используются предпринимателем для:
иные операции, нежели те, которые освобождены от налогообложения согласно статье 284 Директивы 2006/112/ЕС, совершенные предпринимателем, действующим в таковом качестве, за пределами Нидерландов, в отношении которых возникло бы право на вычет, если бы они были совершены в Нидерландах;
действия, которые освобождены от налогообложения в соответствии со статьями 143, пункты f, g, g bis, h или i, 144 и 146–153 Директивы 2006/112/ЕС об общей системе налога на добавленную стоимость;
действия, указанные в статье 11, часть первая, подпункты i, j и k, при условии, что получатель находится за пределами Союза или когда данные действия непосредственно связаны с товарами, предназначенными для вывоза из Союза.
В отступление от положений первого абзаца в той мере, в какой это касается поставки нового транспортного средства предпринимателем, указанным в пункте «d» первого абзаца, вычет, предусмотренный первым абзацем, ограничивается суммой налога, включенного в цену приобретения или подлежащего уплате в связи с внутрисоюзным приобретением или ввозом транспортного средства. Сумма вычета не может превышать сумму налога, которая подлежала бы уплате, если бы в отношении данной поставки не применялась нулевая ставка. Право на вычет возникает в момент поставки транспортного средства. Министерским постановлением устанавливаются дополнительные правила относительно применения настоящего абзаца и пункта «d» первого абзаца.
Вычет налога производится в соответствии с назначением товаров и услуг на момент, когда налог предъявляется предпринимателю к оплате, либо на момент, когда налог становится подлежащим уплате. Если на момент начала использования предпринимателем товаров и услуг выясняется, что налог в отношении них был принят к вычету в большем или меньшем размере, чем тот, на который предприниматель имеет право исходя из характера использования, он становится обязанным уплатить излишне вычтенный налог в этот момент. Ставший подлежащим уплате налог уплачивается в порядке, предусмотренном статьей 14. Недостаточно вычтенный налог возвращается ему по его заявлению.
Вычет налога, предъявленного в связи с предоставлением продуктов питания и напитков для потребления на месте в рамках деятельности отелей, кафе, ресторанов, пансионатов и аналогичных предприятий лицам, пребывающим там лишь в течение короткого периода, не производится. Предыдущее предложение не применяется, если налог предъявлен предпринимателю, который впоследствии оказывает данную услугу другому лицу на возмездной основе.
Министерским постановлением устанавливаются дополнительные правила относительно вычета налога в случае, если товары и услуги используются предпринимателем также для целей, отличных от облагаемых операций, или отличных от операций, указанных во втором абзаце. При этом также учитываются изменения в использовании недвижимого имущества, указанного в первом абзаце, последнем предложении. Кроме того, в нем может быть предусмотрено, что отчуждение товаров, которые предприниматель использовал в своей деятельности, не принимается во внимание.
Пересмотр вычета не производится:
в случае надлежащим образом доказанной и подтвержденной утраты, потери или кражи имущества;
в случае изъятия товаров для предоставления подарков незначительной стоимости и образцов, как это предусмотрено в статье 3, восьмой абзац.
De in artikel 2 bedoelde belasting welke de ondernemer in aftrek brengt, is:
de belasting welke in het tijdvak van aangifte door andere ondernemers ter zake van door hen aan de ondernemer verrichte leveringen en verleende diensten in rekening is gebracht op een op de voorgeschreven wijze opgemaakte factuur;
de belasting welke in het tijdvak van aangifte is verschuldigd geworden ter zake van door de ondernemer verrichte intracommunautaire verwervingen als bedoeld in artikel 17a, eerste lid, mits de ondernemer in het bezit is van een op de voorgeschreven wijze opgemaakte factuur;
de belasting welke in het tijdvak van aangifte is verschuldigd geworden:
ter zake van invoer van voor de ondernemer bestemde goederen, mits is voldaan aan bij ministeriële regeling te stellen voorwaarden;
op grond van artikel 12, tweede tot en met vijfde lid, ter zake van aan de ondernemer verrichte leveringen en verleende diensten;
ter zake van verrichtingen als bedoeld in artikel 4, derde lid;
ter zake van handelingen en situaties als bedoeld in artikel 17a, derde en vierde lid;
de belasting die is begrepen in de aankoopprijs van een nieuw vervoermiddel dat met toepassing van onderdeel a, post 6, van de bij deze wet behorende tabel II, wordt geleverd door:
een in artikel 7, zesde lid, bedoelde ondernemer; of
een wederverkoper;
een en ander voor zover de goederen en de diensten door de ondernemer worden gebruikt voor belaste handelingen.
Indien een verzoek om teruggaaf van belasting kan worden gedaan op de voet van artikel 30, eerste en tweede lid, kan die belasting door de ondernemer niet in aftrek worden gebracht. Indien een onroerende zaak deel uitmaakt van het vermogen van het bedrijf van een ondernemer en door de ondernemer zowel voor de activiteiten van het bedrijf als voor zijn privégebruik of voor het privégebruik van zijn personeel, of, meer in het algemeen, voor andere dan bedrijfsdoeleinden wordt gebruikt, is de belasting over de uitgaven in verband met deze onroerende zaak slechts aftrekbaar, overeenkomstig de in dit artikel vervatte beginselen, naar evenredigheid van het gebruik ervan voor de bedrijfsactiviteiten van de ondernemer. Voor het gebruik van de onroerende zaak voor privédoeleinden van de ondernemer of van zijn personeel, of meer in het algemeen voor andere dan bedrijfsdoeleinden is artikel 4, tweede lid, onderdeel a, niet van toepassing.
De ondernemer brengt eveneens in aftrek de belasting, bedoeld in het eerste lid, voorzover de goederen en diensten door de ondernemer worden gebruikt voor:
andere handelingen dan die zijn vrijgesteld krachtens artikel 284 van de BTW-richtlijn 2006 door de als zodanig handelende ondernemer buiten Nederland verricht, waarvoor recht op aftrek zou ontstaan indien zij in Nederland zouden zijn verricht;
handelingen die overeenkomstig de artikelen 143, onder f, g, g bis, h of i, 144 en 146 tot en met 153 van de BTW-richtlijn 2006 zijn vrijgesteld;
handelingen als bedoeld in de artikelen 11, eerste lid, onderdelen i, j en k, mits de ontvanger buiten de Unie gevestigd is of wanneer de handelingen rechtstreeks samenhangen met goederen die bestemd zijn om te worden uitgevoerd uit de Unie.
In afwijking in zoverre van het eerste lid wordt bij levering van een nieuw vervoermiddel door een in het eerste lid, onderdeel d, bedoelde ondernemer de in het eerste lid bedoelde aftrek beperkt tot de belasting die in de aankoopprijs is begrepen of die verschuldigd is geworden ter zake van de intracommunautaire verwerving of de invoer van het vervoermiddel. De aftrek bedraagt ten hoogste het bedrag van de belasting dat verschuldigd zou zijn indien op die levering het tarief van nihil niet van toepassing zou zijn. Het recht op aftrek ontstaat op het tijdstip waarop het vervoermiddel wordt geleverd. Bij ministeriële regeling worden nadere regels gesteld inzake de toepassing van dit lid en van het eerste lid, onderdeel d.
De aftrek van belasting vindt plaats overeenkomstig de bestemming van de goederen en diensten op het tijdstip waarop de belasting aan de ondernemer in rekening wordt gebracht dan wel op het tijdstip waarop de belasting wordt verschuldigd. Indien op het tijdstip waarop de ondernemer goederen en diensten gaat gebruiken, blijkt, dat de belasting ter zake voor een groter of kleiner gedeelte in aftrek is gebracht dan waartoe de ondernemer op grond van het gebruik is gerechtigd, wordt hij de te veel afgetrokken belasting op dat tijdstip verschuldigd. De verschuldigd geworden belasting wordt op de voet van artikel 14 voldaan. De te weinig afgetrokken belasting wordt aan hem op zijn verzoek teruggegeven.
Geen aftrek vindt plaats van belasting welke in rekening is gebracht ter zake van het verstrekken van spijzen en dranken voor gebruik ter plaatse binnen het kader van het hotel-, café-, restaurant-, pension- en aanverwant bedrijf aan personen die daar slechts voor een korte periode verblijf houden. De vorige zin is niet van toepassing als de belasting in rekening wordt gebracht aan een ondernemer die deze dienst vervolgens onder bezwarende titel verricht aan een ander.
Bij ministeriële regeling worden nadere regels gesteld omtrent de aftrek van belasting, ingeval goederen en diensten door de ondernemer mede worden gebruikt anders dan voor belaste handelingen of anders dan voor de handelingen, bedoeld in het tweede lid. Daarbij wordt tevens rekening gehouden met wijzigingen in het gebruik van onroerende zaken, bedoeld in het eerste lid, laatste alinea. Voorts kan daarbij worden bepaald dat het afstoten van goederen welke de ondernemer in zijn bedrijf heeft gebruikt, buiten aanmerking wordt gelaten.
Een herziening van de aftrek vindt niet plaats:
in geval van naar behoren bewezen en aangetoonde vernietiging, verlies of diefstal van goederen;
in geval van onttrekkingen van goederen voor het verstrekken van geschenken van geringe waarde en van monsters, als bedoeld in artikel 3, achtste lid.