Статья 26
действуетПроцедура выдачи (экстрадиции) · Behandeling van het verzoek tot uitlevering
Суд устанавливает личность лица, в отношении которого поступил запрос, способом, предусмотренным в статье 27a, часть первая, первое предложение, Уголовно-процессуального кодекса, а также проверяет допустимость заявления об экстрадиции и возможность его удовлетворения. Суд также правомочен установить личность лица, в отношении которого поступил запрос, способом, предусмотренным в статье 27a, часть вторая, указанного кодекса, если имеются сомнения относительно его личности. Статья 29c, часть вторая, указанного кодекса применяется соответствующим образом.
Прокурор излагает на судебном заседании свою позицию относительно допустимости запрашиваемой выдачи и представляет суду письменное резюме по данному вопросу. Лицу, в отношении которого поступил запрос о выдаче, и его защитнику также предоставляется возможность сделать соответствующие замечания относительно запроса о выдаче и решений, подлежащих принятию в связи с этим.
Если требуемое к выдаче лицо заявляет, что оно может незамедлительно доказать свою невиновность в деяниях, в связи с которыми запрашивается его выдача, то суд исследует данное утверждение.
Если суд сочтет это необходимым для проведения расследования, которое он должен осуществить в силу первого или третьего абзаца настоящей статьи, он постановляет — при необходимости с приложением приказа о принудительном приводе — вызвать в суд или письменно уведомить свидетелей или экспертов к назначенному им времени.
De rechtbank onderzoekt de identiteit van de opgeëiste persoon op de wijze, bedoeld in artikel 27a, eerste lid, eerste volzin, van het Wetboek van Strafvordering, alsmede de ontvankelijkheid van het verzoek tot uitlevering en de mogelijkheid van inwilliging daarvan. De rechtbank is tevens bevoegd de identiteit van de opgeëiste persoon vast te stellen op de wijze, bedoeld in artikel 27a, tweede lid, van dat wetboek, indien over zijn identiteit twijfel bestaat. Artikel 29c, tweede lid, van dat wetboek is van overeenkomstige toepassing.
De officier van justitie geeft ter zitting van de rechtbank zijn opvatting over de toelaatbaarheid van de verzochte uitlevering en legt een schriftelijke samenvatting daaromtrent aan de rechtbank over. De opgeëiste persoon en diens raadsman worden eveneens in de gelegenheid gesteld tot het maken van terzake dienende opmerkingen omtrent het verzoek tot uitlevering en de in verband daarmede te nemen beslissingen.
Beweert de opgeëiste persoon dat hij onverwijld kan aantonen niet schuldig te zijn aan de feiten waarvoor zijn uitlevering is gevraagd, dan onderzoekt de rechtbank die bewering.
Indien de rechtbank zulks met het oog op het door haar krachtens het eerste of derde lid van dit artikel in te stellen onderzoek noodzakelijk acht, gelast zij - zo nodig onder bijvoeging van een bevel tot medebrenging - tegen een door haar te bepalen tijdstip de dagvaarding of schriftelijke oproeping van getuigen of deskundigen.