Статья 9
действуетУсловия выдачи (экстрадиции)
Выдача затребованного лица не допускается в отношении деяния, по которому:
на момент принятия решения по заявлению о выдаче в отношении него в Нидерландах ведется уголовное преследование;
он был подвергнут уголовному преследованию в Нидерландах, однако повторное уголовное преследование исключено на основании статьи 255, части первой или второй, либо статьи 255a, части первой или второй, Уголовно-процессуального кодекса, соответственно статьи 282, частей первой и второй, Уголовно-процессуального кодекса BES;
он был оправдан или освобожден от уголовного преследования вступившим в законную силу решением нидерландского суда, либо в отношении него было принято аналогичное вступившее в законную силу решение другим судом;
он был осужден вступившим в законную силу судебным решением в случаях, когда:
назначенное наказание или мера уже исполнены, или
данное наказание или мера не подлежит немедленному исполнению или дальнейшему исполнению, или
если обвинительный приговор содержит признание вины без назначения наказания или меры, либо
судебное решение вынесено нидерландским судом и в отношении такого случая международным договором не предусмотрена исключительная компетенция по выдаче;
по нидерландскому праву уголовное преследование невозможно вследствие истечения срока давности, либо, если выдача была запрошена в целях исполнения наказания или меры, исполнение наказания более невозможно.
Положения, содержащиеся в предыдущем пункте, вводная часть и подпункт «а», не применяются в случаях, когда Наш Министр при принятии решения об удовлетворении ходатайства о выдаче одновременно отдает распоряжение о прекращении уголовного преследования.
Положения, содержащиеся в первом абзаце, вводной части и подпункте «b», не применяются в случаях, когда уголовное преследование в Нидерландах было прекращено либо ввиду того, что уголовное законодательство Нидерландов на основании статей со 2 по 8d Уголовного кодекса или уголовное законодательство Бонайре, Синт-Эстатиуса и Сабы на основании статей со 2 по 8 Уголовного кодекса BES оказалось неприменимым, либо ввиду того, что предпочтение было отдано осуществлению правосудия за рубежом.
Первый абзац, вводная часть и подпункт «e», допускает исключение в той мере, в какой на основании применимого договора в выдаче не может быть отказано исключительно на том основании, что право на уголовное преследование или право на исполнение этого наказания или меры по праву запрашиваемого государства истекло в связи с давностью.
Uitlevering van de opgeëiste persoon wordt niet toegestaan voor een feit terzake waarvan:
ten tijde van de beslissing op het verzoek tot uitlevering een strafvervolging in Nederland tegen hem gaande is;
hij in Nederland is vervolgd maar hernieuwde vervolging is uitgesloten op grond van artikel 255, eerste of tweede lid, of artikel 255a, eerste of tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering onderscheidenlijk artikel 282, eerste en tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering BES;
hij bij gewijsde van de Nederlandse rechter is vrijgesproken of ontslagen van rechtsvervolging, dan wel te zijnen aanzien een overeenkomstige onherroepelijke beslissing door een andere rechter is genomen;
hij bij rechterlijk gewijsde is veroordeeld, in gevallen waarin:
de opgelegde straf of maatregel reeds is ondergaan, of
die straf of maatregel niet voor onmiddellijke tenuitvoerlegging of verdere tenuitvoerlegging vatbaar is, of
de veroordeling een schuldigverklaring zonder oplegging van straf of maatregel inhoudt, dan wel
het gewijsde afkomstig is van de Nederlandse rechter en niet bij verdrag voor zodanig geval de bevoegdheid tot uitlevering is voorbehouden;
naar Nederlands recht wegens verjaring geen vervolging, of, zo de uitlevering is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een straf of maatregel, geen bestraffing meer kan plaatshebben.
Het bepaalde in het vorige lid, aanhef en onder a, lijdt uitzondering in gevallen waarin Onze Minister bij zijn beslissing tot inwilliging van het verzoek tot uitlevering tevens opdracht geeft de vervolging te staken.
Het bepaalde in het eerste lid, aanhef en onder b, lijdt uitzondering in gevallen waarin de vervolging in Nederland is gestaakt, hetzij omdat de Nederlandse strafwet op grond van de artikelen 2 tot en met 8d van het Wetboek van Strafrecht dan wel de strafwet van Bonaire, Sint Eustatius en Saba op grond van de artikelen 2 tot en met 8 van het Wetboek van Strafrecht BES niet van toepassing bleek te zijn, hetzij omdat aan berechting in het buitenland de voorkeur werd gegeven.
Het eerste lid, aanhef en onder e, lijdt uitzondering voorzover krachtens het toepasselijke verdrag uitlevering niet kan worden geweigerd uitsluitend op grond van het feit dat het recht tot strafvervolging of het recht tot tenuitvoerlegging van die straf of maatregel naar het recht van de aangezochte staat is verjaard.