Статья 332
действуетАпелляционное обжалование · О делах, подлежащих апелляционному обжалованию
Стороны могут обжаловать решение, вынесенное в первой инстанции, в порядке апелляции (hoger beroep), за исключением случаев, когда исковое требование, по которому судья первой инстанции должен был принять решение, не превышает 1750 евро или, в случае требования неопределенной стоимости, имеются явные признаки того, что стоимость требования не превышает 1750 евро, если законом не предусмотрено иное. Для применения первого предложения проценты, начисленные до дня вручения повестки в суд первой инстанции, включаются в сумму требования.
Если дело касается более чем одного требования между теми же сторонами, для применения пункта первого решающим является общая сумма или общая стоимость этих требований.
Если в первой инстанции был предъявлен встречный иск (eis in reconventie), то для применения положений пункта 1 решающее значение имеет общая сумма или общая стоимость первоначального иска (vordering in conventie) и встречного иска, при условии, что в отношении встречного иска проценты исчисляются до дня предъявления встречного иска. Однако, если оба дела были выделены в отдельное производство и по ним были вынесены отдельные решения, к каждому из этих решений применяются обычные правила о возможности подачи апелляционной жалобы.
Partijen kunnen van een in eerste aanleg gewezen vonnis in hoger beroep komen, tenzij de vordering waarover de rechter in eerste aanleg had te beslissen niet meer beloopt dan € 1750 of, in geval van een vordering van onbepaalde waarde, er duidelijke aanwijzingen bestaan dat de vordering geen hogere waarde vertegenwoordigt dan € 1750, een en ander tenzij de wet anders bepaalt. Voor de toepassing van de eerste zin wordt de tot aan de dag van dagvaarding in eerste aanleg verschenen rente bij de vordering inbegrepen.
Indien de zaak meer dan één vordering tussen dezelfde partijen betreft, is voor de toepassing van het eerste lid beslissend het totale beloop of de totale waarde van deze vorderingen.
Was in eerste aanleg een eis in reconventie ingesteld, dan is voor de toepassing van het eerste lid beslissend het totale beloop of de totale waarde van de vordering in conventie en van de vordering in reconventie, met dien verstande dat met betrekking tot de vordering in reconventie de rente wordt berekend tot aan de dag van instelling van de eis in reconventie. Indien echter de beide zaken zijn gesplitst en daarin afzonderlijk is beslist, zijn op elk van beide vonnissen de gewone regels voor de vatbaarheid voor hoger beroep van toepassing.