Статья 9
действуетМЕРЫ, ПРОЦЕДУРЫ И СРЕДСТВА ПРАВОВОЙ ЗАЩИТЫ
1. Государства-члены обеспечивают, чтобы судебные органы по заявлению истца:
а) в отношении предполагаемого нарушителя выносить предварительное предписание, направленное на предотвращение угрожающего нарушения права интеллектуальной собственности или, если это целесообразно и предусмотрено национальным правом, под угрозой взыскания штрафа (dwangsom) временно запрещать продолжение предполагаемого нарушения данного права интеллектуальной собственности, либо обусловливать такое продолжение предоставлением обеспечения для возмещения ущерба правообладателю; на тех же условиях предварительное предписание может быть вынесено в отношении посредника, чьими услугами пользуется третье лицо для нарушения права интеллектуальной собственности; предписание в отношении посредника, чьими услугами пользуется третье лицо для нарушения авторского права или смежных прав, регулируется Директивой 2001/29/EG;
b) наложение ареста или распоряжение о выдаче товаров, в отношении которых имеется предположение, что они нарушают право интеллектуальной собственности, с целью предотвращения их введения в гражданский оборот или нахождения в нем.
2. Государства-члены обеспечивают, чтобы в случае нарушения в коммерческих масштабах судебные органы могли по ходатайству потерпевшей стороны, доказавшей наличие обстоятельств, которые создают угрозу для возмещения ущерба, наложить обеспечительный арест на движимое и недвижимое имущество предполагаемого нарушителя, включая блокировку его банковских счетов и иных активов. С этой целью компетентные органы могут предписать представление банковских, финансовых или коммерческих документов либо предоставить надлежащий доступ к соответствующей информации.
3. Судебные органы в отношении мер, указанных в частях 1 и 2, обладают полномочием требовать от истца представления разумно доступных доказательств, с тем чтобы они могли с достаточной степенью уверенности удостовериться в том, что истец является обладателем права и что его право нарушается или существует угроза его нарушения.
4. Государства-члены обеспечивают, чтобы меры, указанные в частях 1 и 2, в соответствующих случаях могли быть приняты без заслушивания другой стороны, в частности, если промедление может причинить правообладателю невосполнимый ущерб. В этом случае стороны уведомляются об этом не позднее момента исполнения указанных мер.
По заявлению ответчика проводится пересмотр, включая право быть выслушанным, с целью принятия решения в разумный срок после уведомления о мерах относительно того, подлежат ли данные меры изменению, отмене или подтверждению.
5. Государства-члены обеспечивают, чтобы временные меры, указанные в пунктах 1 и 2, по заявлению ответчика были отменены или иным образом прекратили свое действие, если истец не инициировал производство, ведущее к вынесению решения по существу в компетентном судебном органе, в разумный срок, определяемый судебным органом, предписавшим принятие мер, если это допускается национальным правом, или, при отсутствии такового, в срок, не превышающий 20 рабочих дней или 31 календарный день, в зависимости от того, какой из этих сроков является более продолжительным.
6. Компетентные судебные органы могут обусловить принятие предварительных мер, указанных в частях 1 и 2, требованием о том, чтобы истец предоставил надлежащее обеспечение или равноценную гарантию в целях возможного возмещения ущерба, понесенного ответчиком, как это определено в части 7.
7. Если предварительные обеспечительные меры отменяются или если они утрачивают силу вследствие какого-либо действия или бездействия истца, либо если впоследствии устанавливается, что нарушения или угрозы нарушения права интеллектуальной собственности не имелось, судебные органы правомочны по заявлению ответчика обязать истца предоставить ответчику надлежащее возмещение ущерба, причиненного данными мерами.
1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de rechterlijke instanties, op verzoek van de eiser:
a) tegen de vermeende inbreukmaker een voorlopig bevel kunnen uitvaardigen dat bedoeld is om een dreigende inbreuk op een intellectuele-eigendomsrecht te voorkomen of om, indien wenselijk en indien het nationale recht hierin voorziet, op straffe van een dwangsom tijdelijk voortzetting van de vermeende inbreuk op dat intellectuele-eigendomsrecht te verbieden, dan wel om aan deze voortzetting de voorwaarde te verbinden dat zekerheid wordt gesteld voor schadeloosstelling van de rechthebbende; onder dezelfde voorwaarden kan een voorlopig bevel worden uitgevaardigd tegen een tussenpersoon wiens diensten door een derde worden gebruikt om op een recht van intellectuele eigendom inbreuk te maken; het bevel tegen een tussenpersoon wiens diensten door een derde worden gebruikt om inbreuk te maken op een auteursrecht of een naburig recht, wordt beheerst door Richtlijn 2001/29/EG;
b) de inbeslagneming of afgifte kunnen gelasten van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op een intellectuele-eigendomsrecht, teneinde te voorkomen dat zij in het handelsverkeer worden gebracht of dat zij zich daarin bevinden.
2. De lidstaten dragen er zorg voor dat, in het geval van inbreuk op commerciële schaal, de rechterlijke instanties aan de benadeelde partij die omstandigheden aantoont die de schadevergoeding in gevaar dreigen te brengen, conservatoir beslag kunnen laten leggen op de roerende en onroerende goederen van de vermeende inbreukmaker, met inbegrip van het blokkeren van zijn bankrekeningen en andere tegoeden. Met het oog daarop kunnen de bevoegde instanties overlegging van bancaire, financiële of commerciële documenten of passende inzage van de desbetreffende informatie gelasten.
3. De rechterlijke instanties hebben met betrekking tot de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen de bevoegdheid om van de eiser te verlangen dat hij redelijkerwijs beschikbaar bewijsmateriaal overlegt opdat zij zich er met een voldoende mate van zekerheid van kunnen vergewissen dat de eiser de houder van het recht is en dat er inbreuk op zijn recht wordt gemaakt of dreigt te worden gemaakt.
4. De lidstaten dragen er zorg voor dat de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen in passende gevallen kunnen worden genomen zonder dat de wederpartij is gehoord, met name indien uitstel onherstelbare schade voor de rechthebbende zou veroorzaken. In dit geval worden de partijen uiterlijk onmiddellijk na de uitvoering van de maatregelen hiervan in kennis gesteld.
Op verzoek van de verweerder vindt een herziening plaats, met inbegrip van het recht te worden gehoord, teneinde te beslissen, binnen een redelijke termijn na de kennisgeving van de maatregelen, of deze maatregelen dienen te worden gewijzigd, herroepen of bevestigd.
5. De lidstaten dragen er zorg voor dat de in de leden 1 en 2 bedoelde voorlopige maatregelen op verzoek van de verweerder worden herroepen of anderszins ophouden gevolg te hebben, indien de eiser niet een procedure die leidt tot een beslissing ten principale bij de bevoegde rechterlijke instantie heeft ingesteld binnen een redelijke termijn, te bepalen door de rechterlijke instantie die de maatregelen gelast wanneer het nationale recht zulks toelaat of, bij gebreke daarvan, binnen een termijn van ten hoogste 20 werkdagen of 31 kalenderdagen, naar gelang van welke van beide termijnen de langste is.
6. De bevoegde rechterlijke instanties kunnen aan de in de leden 1 en 2 bedoelde voorlopige maatregelen de voorwaarde verbinden dat de eiser een passende zekerheid of een gelijkwaardige garantie stelt voor de eventuele schadeloosstelling van door de verweerder geleden schade, zoals bepaald in lid 7.
7. Indien de voorlopige maatregelen worden herroepen of wanneer zij vervallen wegens enig handelen of nalaten van de eiser, of indien later wordt vastgesteld dat er geen inbreuk of dreiging van inbreuk op een intellectuele-eigendomsrecht is, hebben de rechterlijke instanties de bevoegdheid, op verzoek van de verweerder, de eiser te gelasten de verweerder passende schadeloosstelling te bieden voor de door deze maatregelen toegebrachte schade