Статья 23
действуетГосударства-участники признают, что психически или физически неполноценный ребенок должен вести полноценную и достойную жизнь в условиях, которые обеспечивают достоинство ребенка, способствуют его самостоятельности и облегчают его активное участие в жизни общества.
Государства-участники признают право ребенка с ограниченными возможностями на особую заботу, а также поощряют и обеспечивают предоставление имеющему на то право ребенку и лицам, ответственным за уход за ним, в зависимости от имеющихся ресурсов, помощи, о которой было подано заявление и которая является надлежащей с учетом состояния ребенка и обстоятельств родителей или других лиц, осуществляющих уход за ребенком.
При признании особых потребностей ребенка с ограниченными возможностями, помощь, предоставляемая в соответствии со вторым пунктом, должна, по мере возможности, оказываться безвозмездно с учетом финансовых ресурсов родителей или иных лиц, осуществляющих уход за ребенком. Данная помощь должна быть направлена на обеспечение ребенку с ограниченными возможностями эффективного доступа к образованию, профессиональной подготовке, медицинскому обслуживанию и реабилитационным услугам, подготовке к трудовой деятельности и возможностям для отдыха таким образом, который способствует достижению ребенком максимально полной интеграции в общество и личностного развития, включая его или ее культурное и интеллектуальное развитие.
Государства-участники содействуют, в духе международного сотрудничества, обмену соответствующей информацией в области профилактического здравоохранения, а также медицинского и психологического лечения и лечения функциональных расстройств у детей с ограниченными возможностями, включая распространение информации и доступ к информации, касающейся методов реабилитации, образования и профессиональной подготовки, с целью предоставления государствам-участникам возможности совершенствовать свои способности и навыки и расширять свой опыт в этих областях. В этой связи особое внимание уделяется потребностям развивающихся стран.
De Staten die partij zijn, erkennen dat een geestelijk of lichamelijk gehandicapt kind een volwaardig en behoorlijk leven dient te hebben, in omstandigheden die de waardigheid van het kind verzekeren, zijn zelfstandigheid bevorderen en zijn actieve deelneming aan het gemeenschapsleven vergemakkelijken.
De Staten die partij zijn, erkennen het recht van het gehandicapte kind op bijzondere zorg, en stimuleren en waarborgen dat aan het daarvoor in aanmerking komende kind en degenen die verantwoordelijk zijn voor zijn of haar verzorging, afhankelijk van de beschikbare middelen, de bijstand wordt verleend die is aangevraagd en die passend is gezien de gesteldheid van het kind en de omstandigheden van de ouders of anderen die voor het kind zorgen.
Onder erkenning van de bijzondere behoeften van het gehandicapte kind, dient de in overeenstemming met het tweede lid geboden bijstand, wanneer mogelijk, gratis te worden verleend, rekening houdend met de financiële middelen van de ouders of anderen die voor het kind zorgen. Deze bijstand dient erop gericht te zijn te waarborgen dat het gehandicapte kind daadwerkelijk toegang heeft tot onderwijs, opleiding, voorzieningen voor gezondheidszorg en revalidatie, voorbereiding voor een beroep, en recreatiemogelijkheden, op een wijze die ertoe bijdraagt dat het kind een zo volledig mogelijke integratie in de maatschappij en persoonlijke ontwikkeling bereikt, met inbegrip van zijn of haar culturele en intellectuele ontwikkeling.
De Staten die partij zijn, bevorderen, in de geest van internationale samenwerking, de uitwisseling van passende informatie op het gebied van preventieve gezondheidszorg en van medische en psychologische behandeling van, en behandeling van functionele stoornissen bij, gehandicapte kinderen, met inbegrip van de verspreiding van en de toegang tot informatie betreffende revalidatiemethoden, onderwijs en beroepsopleidingen, met als doel de Staten die partij zijn, in staat te stellen hun vermogens en vaardigheden te verbeteren en hun ervaring op deze gebieden te verruimen. Wat dit betreft wordt in het bijzonder rekening gehouden met de behoeften van ontwikkelingslanden.