Статья 41
действуетГосударство-участник настоящей Конвенции может в силу настоящей статьи в любое время заявить, что оно признает компетенцию Комитета принимать и рассматривать сообщения, в которых Государство-участник утверждает, что другое Государство-участник не выполняет свои обязательства, вытекающие из настоящей Конвенции. Сообщения, предусмотренные настоящей статьей, могут приниматься и рассматриваться только в том случае, если они представлены Государством-участником, сделавшим заявление о признании в отношении самого себя данной компетенции Комитета. Никакое сообщение не принимается Комитетом, если оно касается Государства-участника, не сделавшего такого заявления. Сообщения, полученные в силу положений настоящей статьи, рассматриваются в соответствии со следующей процедурой:
Если Государство-участник настоящего Конвенции полагает, что другое Государство-участник не исполняет положения настоящей Конвенции, оно может посредством письменного уведомления довести этот вопрос до сведения данного Государства-участника. В течение трех месяцев после получения уведомления получающее Государство направляет Государству, направившему уведомление, письменное изложение или иное письменное заявление с разъяснением вопроса, в котором, насколько это возможно и уместно, приводится ссылка на процедуры и средства правовой защиты, которые уже были применены, находятся в процессе рассмотрения или могут быть задействованы внутри страны.
Если дело не будет урегулировано к удовлетворению обоих заинтересованных Государств-участников в течение шести месяцев после получения принимающим Государством первого уведомления, каждое из этих Государств имеет право передать дело в Комитет путем уведомления, направляемого как Комитету, так и другому Государству.
Комитет рассматривает переданное ему дело только после того, как он удостоверится, что все доступные внутренние средства правовой защиты по данному делу были использованы и исчерпаны в соответствии с общепризнанными принципами международного права. Данное правило не применяется в случае, если применение средств правовой защиты требует неоправданно длительного времени.
Комитет собирается на закрытое заседание при проведении рассмотрения уведомлений, представленных в соответствии с настоящей статьей.
С соблюдением положений пункта (c) Комитет предоставляет свои добрые услуги заинтересованным государствам-участникам с целью урегулирования вопроса в дружественном порядке на основе уважения прав человека и основных свобод, признанных в настоящей Конвенции.
По каждому находящемуся в его производстве делу Комитет может направить соответствующим государствам-участникам, указанным в пункте (b), запрос о предоставлении относящейся к делу информации.
Упомянутые в пункте (b) заинтересованные Государства-участники имеют право быть представленными при рассмотрении дела в Комитете и излагать свою позицию в устной и/или письменной форме.
Комитет представляет отчет в течение двенадцати месяцев после даты получения уведомления, сделанного в соответствии с пунктом (b), следующим образом: в каждом из обоих случаев отчет направляется соответствующим государствам-участникам.
если решение, предусмотренное пунктом (e), было достигнуто, Комитет ограничивает свой доклад кратким изложением фактов и достигнутого решения;
если решение, предусмотренное в пункте (e), не достигнуто, Комитет ограничивает свой доклад кратким изложением фактов; представленные в письменной форме позиции и письменное резюме устно изложенных позиций государств-участников прилагаются к докладу.
Положения настоящей статьи вступают в силу, когда десять Государств-участников настоящей Конвенции сделают заявления в соответствии с пунктом 1 настоящей статьи. Эти заявления депонируются Государствами-участниками у Генерального секретаря Организации Объединенных Наций, который препровождает их копии другим Государствам-участникам. Такое заявление может быть отозвано в любое время путем уведомления, направленного Генеральному секретарю. Такой отзыв не препятствует рассмотрению любого дела, являющегося предметом уведомления, уже направленного в соответствии с настоящей статьей; никакие последующие уведомления Государства-участника не принимаются после получения Генеральным секретарем уведомления об отзыве заявления, если только соответствующее Государство-участник не сделало нового заявления.
Een Staat die partij is bij dit Verdrag kan, krachtens dit artikel, te allen tijde verklaren, dat hij de bevoegdheid van het Comité erkent kennisgevingen waarin een Staat die partij is beweert dat een andere Staat die partij is diens uit dit Verdrag voortvloeiende verplichtingen niet nakomt, in ontvangst te nemen en te behandelen. Kennisgevingen als bedoeld in dit artikel kunnen alleen in ontvangst worden genomen en worden behandeld indien zij zijn ingezonden door een Staat die partij is, die een verklaring heeft afgelegd dat hij ten aanzien van zichzelf deze bevoegdheid van het Comité erkent. Geen kennisgeving wordt door het Comité in ontvangst genomen, indien het een Staat die partij is betreft, die zulk een verklaring niet heeft afgelegd. Kennisgevingen die krachtens het bepaalde in dit artikel worden ontvangen worden overeenkomstig de volgende procedure behandeld:
Indien een Staat die partij is bij dit Verdrag van oordeel is dat een andere Staat die partij is de bepalingen van dit Verdrag niet uitvoert, kan hij door middel van een schriftelijke kennisgeving de zaak onder de aandacht brengen van die Staat die partij is. Binnen drie maanden na ontvangst van de kennisgeving stuurt de ontvangende Staat de Staat die de kennisgeving had gezonden een schriftelijke uiteenzetting of een andere schriftelijke verklaring, waarin de zaak wordt opgehelderd en waarin, voor zover mogelijk en ter zake doende, wordt verwezen naar procedures en rechtsmiddelen die in het land zelf reeds zijn toegepast, nog hangende zijn of waartoe zou kunnen worden overgegaan.
Indien de zaak niet tot genoegen van de beide betrokken Staten die partij zijn wordt geregeld binnen zes maanden na ontvangst van de eerste kennisgeving door de ontvangende Staat, heeft elk der beide Staten het recht de zaak bij het Comité aanhangig te maken, door middel van een kennisgeving die zowel aan het Comité als aan de andere Staat wordt gezonden.
Het Comité behandelt een bij hem aanhangig gemaakte zaak alleen nadat het er zich van heeft overtuigd dat alle beschikbare binnenlandse rechtsmiddelen in de betrokken zaak zijn benut en uitgeput, in overeenstemming met de algemeen erkende beginselen van het internationale recht. Dit is evenwel niet het geval indien de toepassing der rechtsmiddelen onredelijk lange tijd vergt.
Het Comité komt in besloten zitting bijeen wanneer het kennisgevingen krachtens dit artikel gedaan aan een onderzoek onderwerpt.
Met inachtneming van het bepaalde in alinea (c) stelt het Comité zijn goede diensten ter beschikking van de betrokken Staten die partij zijn, ten einde de zaak in der minne te regelen op basis van eerbied voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden als erkend in dit Verdrag.
Bij elke bij hem aanhangig gemaakte zaak kan het Comité tot de betrokken in alinea (b) bedoelde Staten die partij zijn het verzoek richten ter zake dienende inlichtingen te verstrekken.
De in alinea (b) bedoelde betrokken Staten die partij zijn hebben het recht zich te doen vertegenwoordigen wanneer de zaak in het Comité wordt behandeld, en hun standpunt mondeling en/of schriftelijk kenbaar te maken.
Het Comité brengt twaalf maanden na de datum van ontvangst van een krachtens alinea (b) gedane kennisgeving een rapport uit als volgt: In elk van beide gevallen wordt het rapport toegezonden aan de betrokken Staten die partij zijn.
indien een oplossing als voorzien in alinea (e) is bereikt, beperkt het Comité zijn rapport tot een korte uiteenzetting van de feiten en van de bereikte oplossing;
indien geen oplossing als voorzien in alinea (e) is bereikt, beperkt het Comité zijn rapport tot een korte uiteenzetting van de feiten; de schriftelijk kenbaar gemaakte standpunten en een op schrift gestelde samenvatting van de mondeling naar voren gebrachte standpunten van de Staten die partij zijn, worden aan het rapport gehecht.
De bepalingen van dit artikel treden in werking wanneer tien Staten die partij zijn bij dit Verdrag verklaringen hebben afgelegd krachtens het eerste lid van dit artikel. Deze verklaringen worden door de Staten die partij zijn nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die afschrift daarvan doet toekomen aan de andere Staten die partij zijn. Een zodanige verklaring kan te allen tijde, door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving, worden ingetrokken. Een zodanige intrekking heeft geen invloed op de behandeling van een zaak die het onderwerp vormt van een kennisgeving die reeds is gedaan krachtens dit artikel; geen enkele volgende kennisgeving door een Staat die partij is wordt in ontvangst genomen nadat de kennisgeving van intrekking van de verklaring door de Secretaris-Generaal is ontvangen, tenzij de betrokken Staat die partij is een nieuwe verklaring heeft afgelegd.