Статья 11
действуетBeginselen
1. Если цели, для которых контролер осуществляет обработку персональных данных, не требуют или перестали требовать идентификации субъекта данных, контролер не обязан хранить, получать или обрабатывать дополнительные данные для идентификации субъекта данных исключительно с целью соблюдения настоящего Регламента.
2. Если контролер в случаях, предусмотренных в пункте 1 настоящей статьи, может доказать, что он не в состоянии идентифицировать субъекта данных, он уведомляет об этом субъекта данных, если это возможно. В таких случаях статьи с 15 по 20 включительно не применяются, за исключением случаев, когда субъект данных в целях осуществления своих прав, вытекающих из указанных статей, предоставляет дополнительные сведения, позволяющие его идентифицировать.
1. Indien de doeleinden waarvoor een verwerkingsverantwoordelijke persoonsgegevens verwerkt, niet of niet meer vereisen dat hij een betrokkene identificeert, is hij niet verplicht om, uitsluitend om aan deze verordening te voldoen, aanvullende gegevens ter identificatie van de betrokkene bij te houden, te verkrijgen of te verwerken.
2. Wanneer de verwerkingsverantwoordelijke in de in lid 1 van dit artikel bedoelde gevallen kan aantonen dat hij de betrokkene niet kan identificeren, stelt hij de betrokkene daarvan indien mogelijk in kennis. In dergelijke gevallen zijn de artikelen 15 tot en met 20 niet van toepassing, behalve wanneer de betrokkene, met het oog op de uitoefening van zijn rechten uit hoofde van die artikelen, aanvullende gegevens verstrekt die het mogelijk maken hem te identificeren.