Стаття 6.2a
чиннаPersoonsgebonden aftrek · Persoonsgebonden aftrek
Інспектор встановлює суму персонального податкового вирахування, яка не була врахована на будь-який момент часу, шляхом винесення рішення, що підлягає оскарженню.
Якщо судове рішення, як зазначено у першому абзаці, виноситься одночасно з визначенням суми податкового зобов’язання, сума неврахованого персонального податкового вирахування зазначається окремо у податковому повідомленні-рішенні.
Якщо є підстави для припущення, що сума, зазначена у першому абзаці, була встановлена у завищеному розмірі, інспектор може переглянути рішення, зазначене у цьому ж абзаці. Перегляд здійснюється шляхом винесення рішення, яке може бути оскаржене.
Обставина, яка була відома інспектору або могла бути йому обґрунтовано відома, не є підставою для перегляду, за винятком випадків, коли платник податків діяв недобросовісно щодо цієї обставини.
Стаття 16, частина друга, вступна частина та підпункти b і c, частини третя та четверта Загального закону про державні податки застосовуються до перегляду відповідним чином.
Засоби правового захисту проти ухвали, зазначеної у першому абзаці, можуть стосуватися виключно суми, передбаченої у статті 6.1, перший абзац, пункт a. Засоби правового захисту проти ухвали, зазначеної у третьому абзаці, другому реченні, можуть стосуватися виключно суми перегляду.
De inspecteur stelt het bedrag van de op enig tijdstip niet in aanmerking genomen persoonsgebonden aftrek vast bij voor bezwaar vatbare beschikking.
Indien een beschikking als bedoeld in het eerste lid gelijktijdig wordt gegeven met de vaststelling van een belastingaanslag, wordt het bedrag van de niet in aanmerking genomen persoonsgebonden aftrek afzonderlijk op het aanslagbiljet vermeld.
Indien er grond is voor het vermoeden dat het in het eerste lid bedoelde bedrag te hoog is vastgesteld, kan de inspecteur de in dat lid bedoelde beschikking herzien. Herziening vindt plaats bij voor bezwaar vatbare beschikking.
Een feit dat de inspecteur bekend was of redelijkerwijs bekend had kunnen zijn, levert geen grond op voor herziening, tenzij de belastingplichtige ter zake van dit feit te kwader trouw is.
Artikel 16, tweede lid, aanhef en onderdelen b en c, derde en vierde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen is van overeenkomstige toepassing op herziening.
Rechtsmiddelen tegen de in het eerste lid bedoelde beschikking kunnen uitsluitend betrekking hebben op het bedrag, bedoeld in artikel 6.1, eerste lid, onderdeel a. Rechtsmiddelen tegen de in het derde lid, tweede volzin, bedoelde beschikking kunnen uitsluitend betrekking hebben op het bedrag van de herziening.