Стаття 4a
чиннаVoorwerp van de belasting
Утримання податку може не здійснюватися стосовно доходів від акцій, свідоцтв на отримання прибутку, надання капіталу, як це передбачено статтею 10, частиною першою, підпунктом «c» Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року, та грошових позик, як це передбачено статтею 10, частиною першою, підпунктом «d» зазначеного Закону, якщо особа, яка має право на отримання доходу:
юридична особа, заснована в Нідерландах, яка не підлягає оподаткуванню податком на прибуток підприємств;
юридична особа, яка заснована в іншій державі-члені Європейського Союзу або в іншій державі, що є стороною Угоди про Європейський економічний простір, яка там не підлягає оподаткуванню прибутку і яка, якби вона була заснована в Нідерландах, також не підлягала б тут оподаткуванню податком на прибуток підприємств.
Стосовно юридичної особи, яка зареєстрована у державі, визначеній міністерським розпорядженням, що не є державою, зазначеною у першому пункті, підпункті «b», з якою Нідерланди уклали угоду, що передбачає обмін інформацією, яка у цій державі не підлягає оподаткуванню прибутку та яка, якби вона була зареєстрована у Нідерландах, також не підлягала б тут оподаткуванню податком на прибуток підприємств, перший пункт застосовується відповідним чином у тій мірі, в якій доходи отримані від портфельних інвестицій. Під портфельними інвестиціями розуміються інвестиції, що підпадають під свободу руху капіталу, передбачену статтею 63 Договору про функціонування Європейського Союзу, і які не становлять прямих інвестицій у розумінні статті 64 зазначеного Договору.
Перший абзац застосовується відповідним чином, якщо особа, яка має право на отримання доходу:
юридичною особою, що заснована в Нідерландах, є особа, яка підлягає оподаткуванню податком на прибуток підприємств, оскільки доходи такої особи згідно зі статтями 8e, 8f та 8g Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року не належать до прибутку;
юридична особа, що заснована в державі, зазначеній у першому пункті, підпункті «b», або другому пункті, оскільки доходи в цій державі не підлягають оподаткуванню прибутку, і якби ця юридична особа була заснована в Нідерландах, такі доходи відповідно до статей 8e, 8f та 8g Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року не належали б до прибутку.
Перший, другий та третій абзаци не застосовуються у випадку, якщо особа, яка має право на дохід:
інвестиційна установа, як це передбачено статтею 6a Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року; або
юридична особа, що не зареєстрована в Нідерландах, яка виконує функцію, аналогічну інвестиційній установі, як це передбачено статтями 6a або 28 Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року.
Перший, другий та третій абзаци застосовуються лише щодо доходів, стосовно яких особа, яка має право на дохід, доводить, що вона є кінцевим бенефіціаром.
Перший, другий та третій абзаци застосовуються лише у тому випадку, якщо:
інспектором шляхом винесення розпорядження (кваліфікаційного розпорядження) встановлено, що особа, яка має право на отримання доходу, відповідає умовам, викладеним у першому, другому або третьому абзацах, і що четвертий абзац не застосовується; та
зобов’язана особа, що здійснює утримання, на момент надання доходу має у своєму розпорядженні копію рішення про кваліфікацію (kwalificatiebeschikking) у своїй документації.
Інспектор на вимогу особи, яка має право на дохід, шляхом прийняття рішення, що може бути оскаржене, встановлює, чи відповідає особа, яка має право на дохід, умовам, викладеним у першому, другому або третьому абзацах, і чи не застосовується четвертий абзац. Кваліфікаційне рішення, яким встановлюється, що особа, яка має право на дохід, відповідає умовам, зазначеним у першому реченні, діє протягом періоду тривалістю не більше чотирьох років. Кваліфікаційне рішення відкликається інспектором шляхом прийняття рішення, що може бути оскаржене, якщо особа, яка має право на дохід, більше не відповідає умовам, викладеним у першому, другому або третьому абзацах. Якщо особа, яка має право на дохід, у будь-який момент знає або повинна обґрунтовано припускати, що вона більше не відповідає умовам, викладеним у першому, другому або третьому абзацах, або що застосовується четвертий абзац, вона зобов’язана повідомити про це вищезазначеного інспектора не пізніше наступного моменту, коли доходи стають доступними для розпорядження.
У випадках, коли цього вимагає міжнародне право або міжнародний звичай, перший, п’ятий, шостий та сьомий абзаци застосовуються відповідним чином щодо міжнародних організацій, визначених міністерським розпорядженням.
Під час подання податкової декларації особа, зобов’язана утримувати податок, надає інспектору перелік доходів, щодо яких утримання податку не здійснювалося, як це передбачено у першому, другому, третьому або восьмому абзаці, із зазначенням імені та ідентифікаційних даних особи, яка має право на отримання доходу. Міністерським розпорядженням можуть бути встановлені правила щодо переліку, який підлягає наданню.
Перший абзац не застосовується, якщо платник податку, зобов'язаний утримувати податок, для цілей оподаткування податком на прибуток підприємств визначений як інвестиційна установа (beleggingsinstelling) у значенні статті 28 Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року.
Inhouding van de belasting mag achterwege blijven ten aanzien van opbrengsten van aandelen, winstbewijzen, kapitaalverstrekkingen als bedoeld in artikel 10, eerste lid, onderdeel c, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en geldleningen als bedoeld in artikel 10, eerste lid, onderdeel d, van die wet, indien de opbrengstgerechtigde:
een in Nederland gevestigde rechtspersoon is die niet aan de vennootschapsbelasting is onderworpen;
een lichaam is dat in een andere lidstaat van de Europese Unie of in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte is gevestigd, dat aldaar niet aan een belastingheffing naar de winst is onderworpen en dat, ware het in Nederland gevestigd geweest, ook alhier niet aan de heffing van de vennootschapsbelasting zou zijn onderworpen.
Ten aanzien van een lichaam dat is gevestigd in een bij ministeriële regeling aangewezen staat, niet zijnde een staat als bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, waarmee Nederland een regeling is overeengekomen die voorziet in de uitwisseling van inlichtingen, dat aldaar niet aan een belastingheffing naar de winst is onderworpen en dat, ware het in Nederland gevestigd geweest, ook alhier niet aan de heffing van de vennootschapsbelasting zou zijn onderworpen, is het eerste lid van overeenkomstige toepassing voor zover de opbrengsten worden ontvangen uit portfolio-investeringen. Onder portfolio-investeringen worden verstaan de investeringen die vallen onder de vrijheid van kapitaalverkeer, bedoeld in artikel 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en die geen directe investering vormen in de zin van artikel 64 van dat verdrag.
Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing indien de opbrengstgerechtigde:
een in Nederland gevestigd lichaam is dat aan de vennootschapsbelasting is onderworpen voor zover de opbrengsten bij hem ingevolge de artikelen 8e, 8f en 8g van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 niet tot de winst behoren;
een lichaam is dat is gevestigd in een staat als bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, of het tweede lid, voor zover de opbrengsten aldaar niet in een belastingheffing naar de winst worden betrokken en deze, ware het lichaam in Nederland gevestigd geweest, ingevolge de artikelen 8e, 8f en 8g van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 niet tot de winst zouden behoren.
Het eerste, tweede en derde lid vinden geen toepassing ingeval de opbrengstgerechtigde:
een beleggingsinstelling als bedoeld in artikel 6a van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 is; of
een niet in Nederland gevestigd lichaam is dat een vergelijkbare functie vervult als een beleggingsinstelling als bedoeld in de artikelen 6a of 28 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.
Het eerste, tweede en derde lid zijn slechts van toepassing ten aanzien van opbrengsten met betrekking waartoe de opbrengstgerechtigde aannemelijk maakt dat hij de uiteindelijk gerechtigde is.
Het eerste, tweede en derde lid zijn alleen van toepassing indien:
door de inspecteur bij beschikking (kwalificatiebeschikking) is vastgesteld dat de opbrengstgerechtigde voldoet aan de in het eerste, tweede of derde lid gestelde voorwaarden en dat het vierde lid geen toepassing vindt; en
de inhoudingsplichtige ten tijde van het ter beschikking stellen van de opbrengst in zijn administratie beschikt over een afschrift van de kwalificatiebeschikking.
De inspecteur stelt op verzoek van de opbrengstgerechtigde bij voor bezwaar vatbare beschikking vast of de opbrengstgerechtigde voldoet aan de in het eerste, tweede of derde lid gestelde voorwaarden en of het vierde lid geen toepassing vindt. Een kwalificatiebeschikking waarbij wordt vastgesteld dat de opbrengstgerechtigde voldoet aan de voorwaarden, bedoeld in de eerste volzin, geldt voor een periode van ten hoogste vier jaar. De kwalificatiebeschikking wordt door de inspecteur bij voor bezwaar vatbare beschikking ingetrokken indien de opbrengstgerechtigde niet meer aan de in het eerste, tweede of derde lid gestelde voorwaarden voldoet. Indien de opbrengstgerechtigde op enig moment weet of redelijkerwijs moet vermoeden, dat hij niet meer aan de in het eerste, tweede of derde lid gestelde voorwaarden voldoet of dat het vierde lid van toepassing wordt, is hij gehouden daarvan voor het eerstvolgende tijdstip waarop de opbrengsten ter beschikking worden gesteld aan vorenbedoelde inspecteur mededeling te doen.
In de gevallen waarin het volkenrecht dan wel het internationale gebruik daartoe noopt, zijn het eerste, vijfde, zesde en zevende lid van overeenkomstige toepassing ten aanzien van bij ministeriële regeling aangewezen internationale organisaties.
Bij de aangifte verstrekt de inhoudingsplichtige aan de inspecteur een overzicht van de opbrengsten ten aanzien waarvan inhouding van de belasting achterwege is gebleven, bedoeld in het eerste, tweede, derde of achtste lid, met de naam en identificatiegegevens van de opbrengstgerechtigde. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld ten aanzien van het te verstrekken overzicht.
Het eerste lid is niet van toepassing indien de inhoudingsplichtige voor de heffing van de vennootschapsbelasting is aangemerkt als een beleggingsinstelling als bedoeld in artikel 28 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.