Стаття 80
чиннаStrafrechtelijke bepalingen · Algemene bepalingen van strafvordering
Виявлення кримінальних правопорушень, передбачених податковим законодавством, покладається на посадових осіб державної податкової служби, окрім осіб, зазначених у статті 141 Кримінально-процесуального кодексу.
На відміну від статті 156 Кримінально-процесуального кодексу, усі протоколи стосовно діянь, що є караними згідно з податковим законодавством, надсилаються до управління державних податків. Управління передає протоколи стосовно кримінальних правопорушень,
як зазначено у статтях 22 та 25 Регламенту Ради (ЄС) 2017/1939 від 12 жовтня 2017 року про впровадження посиленої співпраці щодо створення Європейської прокуратури («ЄПО») (Офіційний вісник ЄС 2017, L 283), або
щодо яких було застосовано взяття під варту або попереднє ув'язнення, або було здійснено проникнення до житла проти волі мешканця, разом із вилученими предметами,
невідкладно надсилається компетентному прокурору.
Інші протоколи разом із вилученими предметами орган управління передає прокурору, якщо він вважає за доцільне здійснювати кримінальне переслідування або подальше кримінальне переслідування.
Прокурор має право повернути справу для вирішення до органу державних податків, який після цього може діяти з нею відповідно до статті 76.
Положення, передбачені статтею 148, частиною другою, Кримінально-процесуального кодексу, не застосовуються у справах, у яких орган державного податкового управління не передав протокол прокурору.
Met het opsporen van bij de belastingwet strafbaar gestelde feiten zijn, behalve de in artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering bedoelde personen, de ambtenaren van de rijksbelastingdienst belast.
In afwijking van de artikel 156 van het Wetboek van Strafvordering worden alle processen-verbaal betreffende bij de belastingwet strafbaar gestelde feiten ingezonden bij het bestuur van ’s Rijks belastingen. Het bestuur doet de processen-verbaal betreffende strafbare feiten,
als bedoeld in de artikelen 22 en 25 van de Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie («EOM») (PbEU 2017, L 283), of
ter zake waarvan inverzekeringstelling of voorlopige hechtenis is toegepast dan wel een woning tegen de wil van de bewoner is binnengetreden, met de inbeslaggenomen voorwerpen,
onverwijld toekomen aan de bevoegde officier van justitie.
De overige processen-verbaal doet het bestuur, met de inbeslaggenomen voorwerpen, toekomen aan de officier van justitie, indien het een vervolging of verdere vervolging door deze wenselijk acht.
De officier van justitie is bevoegd, de zaak ter afdoening weder in handen van het bestuur van ’s Rijks belastingen te stellen, hetwelk daarmede alsdan kan handelen overeenkomstig artikel 76.
Het bepaalde in artikel 148, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering vindt geen toepassing in zaken, waarin het bestuur van ’s Rijks belastingen het proces-verbaal niet aan de officier van justitie heeft doen toekomen.