Статья 3
действуетОбязанность по интеграции (inburgeringsplichtig)
Обязанным к интеграции (inburgeringsplichtig) является иностранец, который получает законное пребывание в смысле пунктов «a» и «c» статьи 8 Закона об иностранцах 2000 года (Vreemdelingenwet 2000), достигший возраста 16 лет и еще не достигший пенсионного возраста, указанного в пункте 1 статьи 7a Общего закона о пенсионном обеспечении по старости (Algemene Ouderdomswet), и:
проживает в Нидерландах не только с временной целью; или
является священнослужителем.
В отступление от положений пункта 1, не является обязанным проходить интеграцию (inburgeringsplichtig):
лицо, являющееся гражданином государства-члена Европейского Союза, иного государства-участника Соглашения о Европейском экономическом пространстве или Швейцарии;
член семьи лица, указанного в пункте «a», являющийся гражданином третьего государства и имеющий право на въезд и пребывание в Нидерландах на основании Директивы 2004/38/ЕС, Соглашения о Европейском экономическом пространстве или Соглашения между Европейским сообществом и его государствами-членами, с одной стороны, и Швейцарской Конфедерацией, с другой стороны, о свободном передвижении лиц;
иностранец, который в соответствии с законодательством государства-члена Европейского Союза или иного государства, являющегося стороной Соглашения о Европейском экономическом пространстве, выполнил требование об интеграции (inburgeringsvereiste) для получения статуса долгосрочного резидента в значении Директивы 2003/109/ЕС от 25 ноября 2003 года о статусе граждан третьих стран, проживающих долгосрочно (Официальный журнал ЕС L 16), с изменениями, внесенными Директивой 2011/51/ЕС Европейского парламента и Совета в целях расширения сферы ее действия на лиц, пользующихся международной защитой (Официальный журнал ЕС 2011, L 132);
лицо, на которое иным образом не может быть возложена обязанность по гражданской интеграции (inburgeringsplicht) на основании положений международных договоров или решений организаций международного публичного права.
Обязанность по интеграции (inburgeringsplicht) не возникает с обратной силой.
Путем принятия акта государственного управления устанавливаются правила о продолжении обязанности по гражданской интеграции в случае временного прекращения обстоятельств, указанных в пункте 1.
Посредством или на основании акта государственного управления (algemene maatregel van bestuur) устанавливаются правила в отношении временной цели, указанной в пункте «a» части первой, при этом обеспечивается максимально возможное соответствие праву на пребывание временного характера, указанному в пункте «f» части первой статьи 21 Закона об иностранцах 2000 года (Vreemdelingenwet 2000).
Inburgeringsplichtig is de vreemdeling, die rechtmatig verblijf verkrijgt in de zin van artikel 8, onderdelen a en c, van de Vreemdelingenwet 2000, die 16 jaar of ouder is en de pensioengerechtigde leeftijd, bedoeld in artikel 7a, eerste lid, van de Algemene Ouderdomswet, nog niet heeft bereikt, en:
anders dan voor een tijdelijk doel in Nederland verblijft; of
geestelijke bedienaar is.
In afwijking van het eerste lid is niet inburgeringsplichtig:
de persoon die onderdaan is van een lidstaat van de Europese Unie, een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of Zwitserland;
het familielid van de persoon, bedoeld in onderdeel a, dat onderdaan is van een derde staat en dat uit hoofde van richtlijn 2004/38/EG, de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, gerechtigd is Nederland binnen te komen en er te verblijven;
de vreemdeling die ingevolge de wetgeving van een lidstaat van de Europese Unie of een andere Staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte heeft voldaan aan een inburgeringsvereiste om de status van langdurig ingezetene in de zin van richtlijn 2003/109/EG van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PbEU L 16), gewijzigd door richtlijn 2011/51/EU van het Europees Parlement en de Raad teneinde haar werkingssfeer uit te breiden tot personen die internationale bescherming genieten (PbEU 2011, L 132) te verkrijgen;
de persoon die anderszins op grond van bepalingen van verdragen of besluiten van volkenrechtelijke organisaties geen inburgeringsplicht kan worden opgelegd.
De inburgeringsplicht ontstaat niet met terugwerkende kracht.
Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld over het voortduren van de inburgeringsplicht in geval van tijdelijke beëindiging van de in het eerste lid bedoelde omstandigheden.
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld over het tijdelijke doel, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, waarbij zo veel mogelijk wordt aangesloten bij het verblijfsrecht van tijdelijke aard, bedoeld in artikel 21, eerste lid, onderdeel f, van de Vreemdelingenwet 2000.