Статья 12
действуетНАЛОГОПЛАТЕЛЬЩИКИ
1. Государства-члены могут признавать налогоплательщиком любое лицо, которое эпизодически совершает сделку в связи с деятельностью, указанной в статье 9, пункт 1, абзац второй, в частности, одну из следующих сделок:
a) поставка здания или части здания и относящегося к нему земельного участка до первого ввода в эксплуатацию;
b) поставка земельного участка под застройку.
2. Для целей применения пункта «а» части 1 под «зданием» понимается любое сооружение, прочно связанное с землей.
Государства-члены могут определять условия применения критерия, указанного в пункте 1, подпункте «а», в отношении реконструкции зданий, а также понятие «прилегающая территория».
Государства-члены могут применять иные критерии, нежели критерий первого ввода в эксплуатацию, такие как период времени, истекающий между датой завершения строительства здания и датой его первой поставки, или период времени между датой первого ввода в эксплуатацию и датой последующей поставки, при условии, что указанные периоды времени не превышают соответственно пять и два года.
3. Для целей применения пункта b) части 1 под «земельным участком под застройку» понимаются земельные участки, подготовленные или не подготовленные для строительства, которые определены государствами-членами в качестве таковых.
1. De lidstaten kunnen als belastingplichtige aanmerken eenieder die incidenteel een handeling verricht in verband met de in artikel 9, lid 1, tweede alinea, bedoelde werkzaamheden, met name een van de volgende handelingen:
a) de levering van een gebouw of een gedeelte van een gebouw en het bijbehorende terrein vóór de eerste ingebruikneming;
b) de levering van een bouwterrein.
2. Voor de toepassing van lid 1, onder a), wordt als „gebouw” beschouwd ieder bouwwerk dat vast met de grond is verbonden.
De lidstaten kunnen de voorwaarden voor de toepassing van het in lid 1, onder a), bedoelde criterium op de verbouwing van gebouwen, alsmede het begrip „bijbehorend terrein” bepalen.
De lidstaten kunnen andere criteria dan dat van de eerste ingebruikneming toepassen, zoals het tijdvak dat verloopt tussen de datum van voltooiing van het gebouw en die van eerste levering, of het tijdvak tussen de datum van eerste ingebruikneming en die van de daaropvolgende levering, mits deze tijdvakken niet langer duren dan onderscheidenlijk vijf en twee jaar.
3. Voor de toepassing van lid 1, onder b), wordt als „bouwterrein” beschouwd, de door de lidstaten als zodanig omschreven al dan niet bouwrijp gemaakte terreinen.