Статья 311
действуетОСОБЫЕ ПОЛОЖЕНИЯ
1. Для целей настоящей главы, без ущерба для иных положений законодательства Сообщества, под нижеследующим понимается:
бывшие в употреблении товары»: движимые материальные вещи, которые могут быть использованы повторно в том состоянии, в котором они находятся, или после ремонта, за исключением предметов искусства, предметов коллекционирования и антиквариата, а также за исключением драгоценных металлов или драгоценных камней, как они определены государствами-членами;
2) «предметы искусства»: товары, указанные в приложении IX, часть A;
3) «предметы коллекционирования»: товары, указанные в приложении IX, часть B;
4) «антиквариат»: товары, указанные в приложении IX, часть C;
5) «налогоплательщик-перепродавец»: любой налогоплательщик, который в рамках своей экономической деятельности приобретает, использует для целей предпринимательской деятельности или импортирует бывшие в употреблении товары, предметы искусства, коллекционные предметы или антиквариат с целью перепродажи, независимо от того, действует ли данный налогоплательщик от собственного имени или, на основании договора комиссии на покупку или продажу, за счет третьего лица;
6) «организатор публичного аукциона»: любой налогоплательщик, который в рамках своей экономической деятельности предлагает на публичном аукционе товар для передачи лицу, предложившему наиболее высокую цену;
7) «принципал организатора публичного аукциона»: любое лицо, которое передает товар организатору публичного аукциона на основании договора комиссии на продажу.
2. Государства-члены не обязаны рассматривать предметы, указанные в приложении IX, часть A, пункты 5, 6 и 7, в качестве предметов искусства.
3. Договор о продаже на комиссионных началах, упомянутый в пункте 7 части 1, должен предусматривать, что организатор выставляет имущество на публичный аукцион от своего имени, но за счет своего доверителя, и передает имущество от своего имени, но за счет своего доверителя, лицу, предложившему наивысшую цену, которому имущество присуждается в ходе публичных торгов.
1. Voor de toepassing van dit hoofdstuk, en onverminderd andere communautaire bepalingen, wordt verstaan onder:
1) „gebruikte goederen”: roerende lichamelijke zaken die in de staat waarin zij verkeren of na herstelling opnieuw kunnen worden gebruikt, andere dan kunstvoorwerpen, voorwerpen voor verzamelingen en antiquiteiten, en andere dan edele metalen of edelstenen als omschreven door de lidstaten;
2) „kunstvoorwerpen”: de in bijlage IX, deel A, genoemde goederen;
3) „voorwerpen voor verzamelingen”: de in bijlage IX, deel B, genoemde goederen;
4) „antiquiteiten”: de in bijlage IX, deel C, genoemde goederen;
5) „belastingplichtige wederverkoper”: elke belastingplichtige die in het kader van zijn economische activiteit gebruikte goederen, kunstvoorwerpen, voorwerpen voor verzamelingen of antiquiteiten koopt, voor bedrijfsdoeleinden bestemt dan wel invoert met het oog op wederverkoop, ongeacht of deze belastingplichtige handelt voor eigen rekening dan wel, ingevolge een overeenkomst tot aan- of verkoop in commissie, voor rekening van een derde;
6) „organisator van een openbare veiling”: elke belastingplichtige die in het kader van zijn economische activiteit op een openbare veiling een goed aanbiedt voor overdracht aan de meestbiedende;
7) „opdrachtgever van een organisator van een openbare veiling”: elke persoon die een goed overdraagt aan een organisator van een openbare veiling ingevolge een overeenkomst tot verkoop in commissie.
2. De lidstaten behoeven de in bijlage IX, deel A, punten 5, 6 en 7, genoemde voorwerpen niet als kunstvoorwerpen te beschouwen.
3. De in lid 1, punt 7), bedoelde overeenkomst tot verkoop in commissie moet bepalen dat de organisator het goed in eigen naam, maar voor rekening van zijn opdrachtgever, in openbare veiling brengt en het goed in eigen naam, maar voor rekening van zijn opdrachtgever, overdraagt aan de meestbiedende aan wie het goed tijdens de openbare verkoping wordt gegund.