Article 7:380
in forceAgricultural lease · The right of pre-emption of the lessee
The obligation referred to in Article 378, paragraph 1, does not exist:
in the event of a sale pursuant to a statutory provision or pursuant to a court order and of a sale in execution;
when the lessor proceeds to alienate to his spouse or registered partnership, to a relative by blood or by marriage in the direct line or in the collateral line to the second degree, or to a foster child;
in the event of a juridical act which is to be regarded as a distribution of a community;
in the event the court, upon a claim by the lessor, rules that the latter has a serious reason not to allow the lessee the opportunity to become the owner or the holder of a right of emphyteusis (erfpacht), a right of superficies (opstal), or a right of usufruct (vruchtgebruik).
in the event that the person to whom the alienation takes place declares in writing to the lessee in advance that he waives his power to terminate the lease agreement on the ground referred to in Article 370, paragraph 1, under (b).
The obligation referred to in Article 378, paragraph 1, likewise does not exist when the Agricultural Tenancies Authority (grondkamer), upon the petition of the lessor, has determined that the latter has a serious reason not to allow the lessee the opportunity to become the owner or the holder of a limited right. The circumstance that the lessee is a poor land user shall in any event be considered a serious reason.
De in artikel 378 lid 1 bedoelde verplichting bestaat niet:
in geval van verkoop krachtens wetsbepaling of krachtens een bevel van de rechter en van executoriale verkoop;
wanneer de verpachter overgaat tot vervreemding aan zijn echtgenoot of geregistreerde partner, aan een bloed of aanverwant in de rechte lijn of in de zijlijn tot in de tweede graad of aan een pleegkind;
in geval van een rechtshandeling die als een verdeling van een gemeenschap is aan te merken;
in geval de rechter op vordering van de verpachter oordeelt dat deze een ernstige reden heeft om de pachter niet in de gelegenheid te stellen eigenaar dan wel erfpachter, opstaller of vruchtgebruiker te worden.
in geval degene aan wie de vervreemding plaats vindt, tevoren schriftelijk aan de pachter verklaart afstand te doen van zijn bevoegdheid de pachtovereenkomst op te zeggen op de in artikel 370 lid 1 onder b bedoelde grond.
Evenmin bestaat de in artikel 378 lid 1 bedoelde verplichting, wanneer de grondkamer op verzoek van de verpachter heeft vastgesteld dat deze een ernstige reden heeft om de pachter niet in de gelegenheid te stellen eigenaar of beperkt gerechtigde te worden. Als ernstige reden wordt steeds beschouwd de omstandigheid dat de pachter een slecht landgebruiker is.