Стаття 218
чиннаВідстрочка платежу (surseance van betaling) · Про надання відстрочки платежу (surseance van betaling) та її наслідки
У визначений день суд заслуховує у закритому судовому засіданні боржника, суддю-комісара, розпорядників майна та кредиторів, які з'явилися особисто, через письмово уповноваженого представника або через адвоката. Кожен кредитор має право з'явитися, навіть не будучи викликаним.
Суд може остаточно надати боржнику відстрочку (surseance), якщо тільки проти цього не висловляться або володільці більше ніж однієї чверті суми представлених на зборах боргових вимог, зазначених у статті 233, або більше ніж одна третина володільців таких вимог.
Питання про допуск до голосування, у разі розбіжностей, вирішує суд.
Відстрочка платежів ніколи не може бути надана остаточно, якщо існує обґрунтоване побоювання, що боржник намагатиметься завдати шкоди кредиторам під час відстрочки платежів, або відсутня перспектива того, що з плином часу він зможе задовольнити вимоги своїх кредиторів.
Суд, відхиляючи заяву, може тією ж ухвалою визнати боржника банкрутом. Якщо банкрутство не оголошено, то попередньо надане відстрочення платежів (surseance) залишається чинним до набрання ухвалою суду законної сили.
Якщо заява про визнання банкрутом, що не є заявою, передбаченою статтею 213ar, та заява про відстрочення платежів одночасно перебувають у провадженні, спочатку розглядається заява про відстрочення платежів. Якщо заява про визнання банкрутом, передбачена статтею 213ar, та заява про відстрочення платежів одночасно перебувають у провадженні, спочатку розглядається заява про визнання банкрутом.
Рішення за заявою є мотивованим та проголошується у відкритому судовому засіданні.
На відхилення від частини п'ятої, суд надає De Nederlandsche Bank N.V. можливість бути заслуханою, перш ніж визнати банкрутом материнську компанію з місцезнаходженням у Нідерландах страховика, зазначеного у частині першій статті 213abis.
Ten bepaalden dage hoort de rechtbank in raadkamer de schuldenaar, de rechter-commissaris, de bewindvoerders en de in persoon bij schriftelijk gemachtigde of bij advocaat opgekomen schuldeisers. Iedere schuldeiser is bevoegd om, zelfs zonder opgeroepen te zijn, op te komen.
De rechtbank kan de schuldenaar definitief surseance verlenen, tenzij zich daartegen verklaren hetzij houders van meer dan één vierde van het bedrag der ter vergadering vertegenwoordigde, in artikel 233 bedoelde, schuldvorderingen, hetzij meer dan één derde der houders van zodanige vorderingen.
Over de toelating tot de stemming beslist, bij verschil, de rechtbank.
Surseance kan nimmer definitief worden verleend, indien er gegronde vrees bestaat, dat de schuldenaar zal trachten de schuldeisers tijdens de surseance te benadelen of het vooruitzicht niet bestaat, dat hij na verloop van tijd zijn schuldeisers zal kunnen bevredigen.
De rechtbank, het verzoek afwijzende, kan bij dezelfde beschikking de schuldenaar in staat van faillissement verklaren. Wordt het faillissement niet uitgesproken, dan blijft de voorlopig verleende surseance gehandhaafd tot de beschikking der rechtbank in kracht van gewijsde is gegaan.
Indien een aanvrage tot faillietverklaring, niet zijnde een verzoek als bedoeld in artikel 213ar, en een verzoek tot surseance gelijktijdig aanhangig zijn, komt eerst het verzoek tot surseance in behandeling. Indien een aanvrage tot faillietverklaring als bedoeld in artikel 213ar en een verzoek tot surseance gelijktijdig aanhangig zijn, komt eerst de aanvrage tot faillietverklaring in behandeling.
De beschikking op het verzoek is met redenen omkleed en wordt uitgesproken ter openbare zitting.
In afwijking van het vijfde lid stelt de rechtbank De Nederlandsche Bank N.V. in staat te worden gehoord alvorens een moedermaatschappij met zetel in Nederland van een verzekeraar als bedoeld in artikel 213abis, eerste lid, in staat van faillissement te verklaren.