Законодательство Нидерландов

Статья 33

действует

Переходные и заключительные положения

Закон о пособии по болезни (ZW) · Глава II · Редакция действует с 2021-01-01

Оригинал
1.

Пособие по болезни (ziekengeld), выплаченное без надлежащего правового основания в результате решения, указанного в пункте 2 статьи 30, статьях 30a или 45, равно как и иные выплаты, произведенные без надлежащего правового основания, подлежат взысканию Институтом страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen).

2.

Пособие по болезни, выплаченное работодателю без надлежащего правового основания, истребуется Институтом страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) от работодателя, если работодатель на основании пункта 5 статьи 629 Книги 7 Гражданского кодекса имел возможность вычесть пособие по болезни из заработной платы.

3.

В отступление от пункта 1 Институт исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) может принять решение об отказе от взыскания или от дальнейшего взыскания, если лицо, с которого производится взыскание:

a.

в течение пяти лет в полном объеме исполнял свои обязательства по оплате;

b.

в течение пяти лет не исполнял свои платежные обязательства в полном объеме, но впоследствии уплатил сумму задолженности за этот период, увеличенную на подлежащие уплате на нее законные проценты и расходы, связанные со взысканием;

c.

в течение пяти лет не производил платежей и не представляется вероятным, что он начнет производить их в какой-либо момент; или

d.

сумма, соответствующая по меньшей мере 50% остатка задолженности, погашаемая единовременным платежом.

4.

Срок, указанный в пунктах a, b и c части третьей, составляет десять лет, если обратное взыскание является следствием неисполнения или ненадлежащего исполнения обязанности, предусмотренной статьей 31, частью первой, или статьей 49.

5.

Срок, указанный в пункте 3, подпункты a и b, составляет три года, если:

a.

средний доход заинтересованного лица в указанный период не превышал размера свободной от взыскания доли дохода (beslagvrije voet), предусмотренного статьями с 475c по 475e включительно Кодекса гражданского судопроизводства (Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering); и

b.

требование о возврате не является следствием неисполнения или ненадлежащего исполнения обязанности, указанной в статье 49.

6.

При наличии для того веских причин Институт страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) может принять решение полностью или частично отказаться от взыскания неосновательно выплаченных средств.

7.

Лицо, с которого истребуется возврат, обязано по запросу предоставлять Институту исполнения страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) сведения, имеющие значение для истребования возврата.

8.

В отступление от пункта 1 Институт страхования работников (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) может, на условиях, которые могут быть установлены Нашим Министром, принять решение об отказе от взыскания, если подлежащая взысканию сумма не превышает сумму, устанавливаемую Нашим Министром.

1.

Het ziekengeld, dat als gevolg van een besluit als bedoeld in artikel 30, tweede lid, 30a of 45 onverschuldigd is betaald, alsmede hetgeen anderszins onverschuldigd is betaald, wordt door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen teruggevorderd.

2.

Het ziekengeld dat onverschuldigd aan de werkgever is betaald, wordt door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen van de werkgever teruggevorderd, indien de werkgever het ziekengeld op grond van artikel 629, vijfde lid, van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in mindering heeft kunnen brengen op het loon.

3.

In afwijking van het eerste lid kan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen besluiten van terugvordering of van verdere terugvordering af te zien, indien degene van wie wordt teruggevorderd:

a.

gedurende vijf jaar volledig aan zijn betalingsverplichtingen heeft voldaan;

b.

gedurende vijf jaar niet volledig aan zijn betalingsverplichtingen heeft voldaan, maar het achterstallige bedrag over die periode, vermeerderd met de daarover verschuldigde wettelijke rente en de op de invordering betrekking hebbende kosten, alsnog heeft betaald;

c.

gedurende vijf jaar geen betalingen heeft verricht en niet aannemelijk is dat hij deze op enig moment zal gaan verrichten; of

d.

een bedrag, overeenkomend met ten minste 50% van de restsom in één keer aflost.

4.

De in het derde lid, onderdelen a, b en c, genoemde termijn is tien jaar indien de terugvordering het gevolg is van het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in de artikelen 31, eerste lid, of 49.

5.

De in het derde lid, onderdelen a en b, genoemde termijn is drie jaar indien:

a.

het gemiddeld inkomen van de belanghebbende in die periode de beslagvrije voet bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering niet te boven is gegaan; en

b.

de terugvordering niet het gevolg is van het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in artikel 49.

6.

Indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn kan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen besluiten geheel of gedeeltelijk van terugvordering af te zien.

7.

Degene van wie wordt teruggevorderd is verplicht desgevraagd aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen de inlichtingen te verstrekken die voor de terugvordering van belang zijn.

8.

In afwijking van het eerste lid kan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, onder voorwaarden die Onze Minister kan stellen, besluiten van terugvordering af te zien indien het terug te vorderen bedrag een door Onze Minister vast te stellen bedrag niet te boven gaat.