Статья 24a
действуетКонфискация · Признание и исполнение иностранных решений о конфискации
Прокурор отказывает в признании и исполнении решения о конфискации, если из сертификата следует, что осужденный не явился лично на судебное разбирательство, которое привело к вынесению решения о конфискации, за исключением случаев, когда в сертификате указано, что осужденный, в соответствии с процессуальными нормами государства, выдавшего решение:
своевременно и лично был вызван в суд, при этом был уведомлен о дате и месте судебного разбирательства, которое привело к вынесению решения о конфискации, либо иным образом фактически официально уведомлен о дате и месте судебного разбирательства, так что недвусмысленно установлено, что он был осведомлен о предстоящем судебном разбирательстве и был уведомлен о том, что решение может быть принято в случае его неявки в судебное заседание; или
был осведомлен о предстоящем судебном разбирательстве и уполномочил выбранного им или назначенного ему государством адвоката осуществлять его защиту, и что этот адвокат осуществлял его защиту в ходе судебного разбирательства; или
после того как решение о конфискации было ему вручено и он был в прямой форме проинформирован о своем праве на процедуру обжалования (verzet) или процедуру апелляции, в рамках которых он имеет право присутствовать и в ходе которых дело рассматривается по существу заново и допускаются новые доказательства, что может привести к пересмотру первоначального решения, прямо выразил согласие с тем, что он не оспаривает решение, либо не подал жалобу или апелляцию в установленный срок.
Исполнение решения о конфискации не может быть отказано на основании первого абзаца до тех пор, пока компетентному органу государства, выдавшего решение, не будет предоставлена возможность предоставить информацию по данному вопросу.
De officier van justitie weigert de erkenning en tenuitvoerlegging van de beslissing tot confiscatie, indien uit het certificaat blijkt, dat de veroordeelde niet in persoon is verschenen bij de behandeling ter terechtzitting die tot de beslissing tot confiscatie heeft geleid, tenzij in het certificaat is vermeld dat de veroordeelde, overeenkomstig de procedurevoorschriften van de uitvaardigende lidstaat:
tijdig en in persoon is gedagvaard en daarbij op de hoogte is gebracht van de datum en de plaats van de behandeling ter terechtzitting die tot de beslissing tot confiscatie heeft geleid of anderszins daadwerkelijk officieel in kennis is gesteld van de datum en de plaats van de behandeling ter terechtzitting, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat dat hij op de hoogte was van de voorgenomen terechtzitting en ervan in kennis is gesteld dat een beslissing kan worden genomen wanneer hij niet ter terechtzitting verschijnt; of
op de hoogte was van de voorgenomen behandeling ter terechtzitting en een door hem gekozen of een hem van overheidswege toegewezen advocaat heeft gemachtigd zijn verdediging te voeren en dat die advocaat ter terechtzitting zijn verdediging heeft gevoerd; of
nadat de beslissing tot confiscatie aan hem was betekend en hij uitdrukkelijk was geïnformeerd over zijn recht op een verzetprocedure of een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht heeft aanwezig te zijn en tijdens welke de zaak opnieuw ten gronde wordt behandeld en nieuw bewijsmateriaal wordt toegelaten, die kan leiden tot herziening van de oorspronkelijke beslissing, uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven dat hij de beslissing niet betwist of niet binnen de voorgeschreven termijn verzet of hoger beroep heeft aangetekend.
De tenuitvoerlegging van de beslissing tot confiscatie wordt niet op grond van het eerste lid geweigerd dan nadat de bevoegde autoriteit van de uitvaardigende lidstaat in de gelegenheid is gesteld hieromtrent inlichtingen te verschaffen.