Article 164
in forceEnforcement
Upon the first demand of the persons referred to in Article 159, parts a and b, the driver of a motor vehicle, against whom an official report is being drawn up by one of those persons in respect of a violation of a regulation established by or pursuant to this Act, is obliged to surrender the driving licence issued to him or the driving licence issued to him by the competent authority outside the Netherlands and, if an international driving permit has been issued to him there, that permit.
The claim referred to in the first paragraph shall be made in the event of a breach of:
Article 8, if it appears from an investigation as referred to in the second paragraph of that provision, or, in the absence of such an investigation, if there is a serious suspicion that the alcohol content of the driver's breath is higher than 570 micrograms of alcohol per litre of exhaled air, or that the alcohol content of the driver's blood appears to be higher than 1.3 milligrams of alcohol per millilitre of blood;
Article 8, if it appears during an investigation as referred to in the third or fourth paragraph, preamble and part (b), in conjunction with the third paragraph, of that provision, or, in the absence of such an investigation, if there is a serious suspicion that the alcohol content of the driver's breath is higher than 350 micrograms of alcohol per liter of exhaled air, or, respectively, the alcohol content of the driver's blood appears to be higher than 0.8 milligrams of alcohol per milliliter of blood;
Article 163, paragraph two, six or seven;
exceeding a maximum speed established pursuant to this Act by fifty kilometres per hour or more, by a driver of a motor vehicle other than a moped, in the event of the driver being stopped;
exceeding a maximum speed established pursuant to this Act by thirty kilometres per hour or more by a driver of a moped, in the event of the driver being stopped.
The claim referred to in the first paragraph may be made if the safety on the road has been seriously endangered by the violation.
The seized evidence shall be forwarded to the public prosecutor without delay, simultaneously with the official report. In the cases referred to in the second paragraph, points (a), (b), (d), or (e), or if, on the basis of other facts or circumstances, serious account must be taken of the possibility that the driver will again commit an offence as referred to in the second or third paragraph, the public prosecutor is authorised to retain the seized evidence until the criminal order has become irrevocable, the judicial decision has become final and conclusive, or, if the driver has been unconditionally disqualified from driving motor vehicles by such criminal order or decision, until the time at which the disqualification has expired.
The public prosecutor is authorised to suspend the application of the power referred to in the fourth paragraph if:
The validity of the proofs pursuant to Article 131, paragraph 2, point (a), for all categories of motor vehicles for which they have been issued, shall be suspended;
the proofs pursuant to Article 124 for all categories of motor vehicles for which they have been issued, shall be declared invalid for a specific part of the period of validity;
a judicial decision or a criminal penalty order whereby the authority to drive motor vehicles has been revoked, has become enforceable.
The suspension shall continue for as long as the evidence pursuant to points (a), (b) and (c) is invalid.
If the public prosecutor does not exercise the power referred to in the fourth paragraph within ten days after the day of seizure, he shall return the seized evidence to the holder without delay. Restitution shall also take place if serious account must be taken of the possibility that, in the event of a conviction by the court or the issuance of a penalty order, the holder will not be imposed an unconditional disqualification from the authority to drive motor vehicles, or will not be imposed an unconditional disqualification for a duration longer than the period during which the evidence was seized or retained. Finally, restitution shall take place if the examination of the case at the hearing has not commenced within six months after the day of seizure, or if no penalty order has been issued within that period. The driving licence shall not be returned to the holder if it concerns a driving licence for which surrender has been demanded pursuant to one of the articles 130, paragraph 2, or 164, for which submission has been demanded pursuant to the Road Traffic Offences (Administrative Enforcement) Act, or in respect of which an obligation to submit exists pursuant to one of the articles 120, paragraph 3, 123b, paragraph 4, 124, paragraph 4, 131, paragraph 2, point b, 132, paragraph 5, 134, paragraph 4, or 180, paragraph 4. In that case, the driving licence shall be forwarded to the person to whom the holder was required to submit that driving licence.
In the event of the application of the first paragraph, the motor vehicle may, insofar as no other driver is available or the driver does not immediately comply with the order, be placed under supervision or, insofar as the person drawing up the official report deems it necessary, be taken into custody. In the latter case, the provisions of Article 170, second paragraph, second and third sentences, fourth and fifth paragraphs, Article 171, Article 172 and Article 173, first paragraph, of this Act, and the provisions of Articles 4:116, 4:118 up to and including 4:124, 5:10, 5:25, first and sixth paragraphs, 5:29, second and third paragraphs, 5:30, first, second, fourth and fifth paragraphs, of the General Administrative Law Act shall apply mutatis mutandis. Return of the motor vehicle shall only take place if the order has been complied with or if the public prosecutor no longer objects to the return.
In the event of the application of the first or fourth paragraph, any interested party may lodge a complaint against it. As long as no prosecution has been instituted in the case, the complaint shall be filed at the registry of the court in the district where the act referred to in the first paragraph was committed, and otherwise at the registry of the court of first instance before which the prosecution is taking place or, in the event of an objection against an issued penalty order, would be continued, or where it last took place. Article 552a, fourth and sixth paragraphs, of the Code of Criminal Procedure shall furthermore apply mutatis mutandis. The council chamber of the court shall render its reasoned decision as soon as possible, after having heard the interested party, if desired assisted by their counsel, or at least having summoned them, which decision shall be served upon the interested party without delay. An appeal in cassation against the decision may be lodged by the Public Prosecution Service within fourteen days thereafter and by the interested party within fourteen days after service. The Supreme Court shall decide as soon as possible.
If the case ends without the imposition of a penalty or measure, or with such an imposition, but on the basis of an act for which the application of the first or fourth paragraph is not permitted, the court may, upon the petition of the former suspect, grant him compensation at the expense of the State for the damage he has suffered as a result of that application. Damage includes detriment that does not consist of pecuniary loss. Articles 533, third to sixth paragraphs, 534, 535, and 536 of the Code of Criminal Procedure shall apply mutatis mutandis.
Op de eerste vordering van de in artikel 159, onderdelen a en b, bedoelde personen is de bestuurder van een motorrijtuig, tegen wie door een van die personen proces-verbaal wordt opgemaakt ter zake van overtreding van een bij of krachtens deze wet vastgesteld voorschrift, verplicht tot overgifte van het hem afgegeven rijbewijs dan wel het hem door het daartoe bevoegde gezag buiten Nederland afgegeven rijbewijs en, indien hem daar een internationaal rijbewijs is afgegeven, dat bewijs.
De in het eerste lid bedoelde vordering wordt gedaan in geval van overtreding van:
artikel 8, indien bij een onderzoek als bedoeld in het tweede lid, van die bepaling blijkt of, bij ontbreken van een dergelijk onderzoek, een ernstig vermoeden bestaat dat het alcoholgehalte van de adem van de bestuurder hoger is dan 570 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht, onderscheidenlijk het alcoholgehalte van het bloed van de bestuurder hoger blijkt te zijn dan 1,3 milligram alcohol per milliliter bloed;
artikel 8, indien bij een onderzoek als bedoeld in het derde of vierde lid, aanhef en onderdeel b, juncto het derde lid, van die bepaling blijkt of, bij het ontbreken van een dergelijk onderzoek, een ernstig vermoeden bestaat dat het alcoholgehalte van de adem van de bestuurder hoger is dan 350 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht, onderscheidenlijk het alcoholgehalte van het bloed van de bestuurder hoger blijkt te zijn dan 0,8 milligram alcohol per milliliter bloed;
artikel 163, tweede, zesde of zevende lid;
overschrijding van een krachtens deze wet vastgestelde maximumsnelheid met vijftig kilometer of meer, door een bestuurder van een motorrijtuig anders dan een bromfiets, in geval van staandehouding van de bestuurder;
overschrijding van een krachtens deze wet vastgestelde maximumsnelheid met dertig kilometer of meer door een bestuurder van een bromfiets, in geval van staandehouding van de bestuurder.
De in het eerste lid bedoelde vordering kan worden gedaan indien door de overtreding de veiligheid op de weg ernstig in gevaar is gebracht.
De ingevorderde bewijzen worden tegelijk met het proces-verbaal onverwijld opgezonden aan de officier van justitie. In de gevallen bedoeld in het tweede lid, onderdeel a, b, d, of e, of indien op grond van andere feiten of omstandigheden ernstig rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid dat de bestuurder opnieuw een feit als bedoeld in het tweede of derde lid zal begaan, is de officier van justitie bevoegd de ingevorderde bewijzen onder zich te houden totdat de strafbeschikking onherroepelijk is geworden, de rechterlijke uitspraak in kracht van gewijsde is gegaan of, indien bij die strafbeschikking of uitspraak de bestuurder de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen onvoorwaardelijk is ontzegd, tot het tijdstip waarop de ontzegging is verstreken.
De officier van justitie is bevoegd de toepassing van de in het vierde lid bedoelde bevoegdheid te schorsen indien:
de geldigheid van de bewijzen ingevolge artikel 131, tweede lid, onderdeel a, voor alle categorieën van motorrijtuigen waarvoor zij zijn afgegeven, wordt geschorst;
de bewijzen ingevolge artikel 124 voor alle categorieën van motorrijtuigen waarvoor zij zijn afgegeven, ongeldig worden verklaard voor een bepaald deel van de geldigheidsduur;
een rechterlijke uitspraak of strafbeschikking waarbij de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen is ontzegd, voor tenuitvoerlegging vatbaar is geworden.
De schorsing duurt voort zolang de bewijzen ingevolge de onderdelen a, b en c ongeldig zijn.
Indien de officier van justitie binnen tien dagen na de dag van invordering niet gebruik maakt van de in het vierde lid bedoelde bevoegdheid, geeft hij de ingevorderde bewijzen onverwijld terug aan de houder. Teruggave vindt eveneens plaats, indien ernstig rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid dat aan de houder in geval van veroordeling door de rechter dan wel uitvaardiging van een strafbeschikking geen onvoorwaardelijke ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen zal worden opgelegd, dan wel geen onvoorwaardelijke ontzegging van langere duur dan de tijd gedurende welke de bewijzen zijn ingevorderd of ingehouden geweest. Teruggave vindt ten slotte plaats indien het onderzoek van de zaak op de terechtzitting niet binnen zes maanden na de dag van invordering is aangevangen, dan wel binnen die termijn geen strafbeschikking is uitgevaardigd. Het rijbewijs wordt niet aan de houder teruggegeven, indien het een rijbewijs betreft waarvan ingevolge een der artikelen 130, tweede lid, of 164 de overgifte is gevorderd, waarvan ingevolge de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften de inlevering is gevorderd of ten aanzien waarvan ingevolge een der artikelen 120, derde lid, 123b, vierde lid, 124, vierde lid, 131, tweede lid, onderdeel b, 132, vijfde lid, 134, vierde lid, of 180, vierde lid, een verplichting tot inlevering bestaat. Het rijbewijs wordt in dat geval doorgeleid naar degene bij wie de houder dat rijbewijs had dienen in te leveren.
In geval van toepassing van het eerste lid kan het motorrijtuig, voor zover geen andere bestuurder beschikbaar is of de bestuurder niet aanstonds voldoet aan de vordering, onder toezicht of, voor zover degene die het proces-verbaal opmaakt zulks nodig oordeelt, in bewaring worden gesteld. In het laatste geval zijn de artikelen 170, tweede lid, tweede en derde volzin, vierde en vijfde lid, 171, 172 en 173, eerste lid, van deze wet en de artikelen 4:116, 4:118 tot en met 4:124, 5:10, 5:25, eerste en zesde lid, 5:29, tweede en derde lid, 5:30, eerste, tweede, vierde en vijfde lid, van de Algemene wet bestuursrecht van overeenkomstige toepassing. Teruggave van het motorrijtuig vindt slechts plaats indien aan de vordering is voldaan of indien de officier van justitie zich niet langer tegen de teruggave verzet.
In geval van toepassing van het eerste of vierde lid kan elke belanghebbende bij klaagschrift daartegen opkomen. Zolang in de zaak nog geen vervolging is ingesteld, wordt het klaagschrift ingediend ter griffie van de rechtbank in het arrondissement waar het in het eerste lid bedoelde feit werd begaan, en anders ter griffie van het gerecht in feitelijke aanleg waarvoor de vervolging plaatsvindt of, in geval van verzet tegen een uitgevaardigde strafbeschikking, zou worden voortgezet, dan wel het laatst plaatsvond. Artikel 552a, vierde en zesde lid, van het Wetboek van Strafvordering is verder van overeenkomstige toepassing. De raadkamer van het gerecht geeft zo spoedig mogelijk, na de belanghebbende, desverlangd bijgestaan door diens raadsman, te hebben gehoord, althans opgeroepen, zijn met redenen omklede beslissing, welke onverwijld aan de belanghebbende wordt betekend. Tegen de beslissing kan door het openbaar ministerie binnen veertien dagen daarna en door de belanghebbende binnen veertien dagen na de betekening beroep in cassatie worden ingesteld. De Hoge Raad beslist zo spoedig mogelijk.
Indien de zaak eindigt zonder oplegging van straf of maatregel of met zodanige oplegging, doch op grond van een feit waarvoor de toepassing van het eerste of vierde lid niet is toegelaten, kan de rechter op verzoek van de gewezen verdachte hem een vergoeding ten laste van de Staat toekennen voor de schade die hij ten gevolge van die toepassing heeft geleden. Onder schade is begrepen het nadeel dat niet in vermogensschade bestaat. De artikelen 533, derde tot en met zesde lid, 534, 535 en 536 van het Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.