Article 48
in forceDUE DILIGENCE OBLIGATIONS FOR A TRANSPARENT AND SAFE ONLINE ENVIRONMENT
1. The Board may recommend that the Commission initiate the drawing up, in accordance with paragraphs 2, 3 and 4, of voluntary crisis protocols for addressing crisis situations. Those situations shall be strictly limited to extraordinary circumstances affecting public security or public health.
2. The Commission shall encourage and facilitate the providers of very large online platforms, of very large online search engines and, where appropriate, the providers of other online platforms or of other online search engines, to participate in the drawing up, testing and application of those crisis protocols. The Commission shall aim to ensure that those crisis protocols include one or more of the following measures:
(a) prominently displaying information on the crisis situation provided by Member States’ authorities or at Union level, or, depending on the context of the crisis, by other relevant reliable bodies;
(b) ensuring that the provider of intermediary services designates a specific point of contact for crisis management; where relevant, this may be the electronic point of contact referred to in Article 11 or, in the case of providers of very large online platforms or of very large online search engines, the compliance officer referred to in Article 41;
(c) where applicable, adapt the resources dedicated to compliance with the obligations set out in Articles 16, 20, 22, 23 and 35 to the needs arising from the crisis situation.
3. The Commission shall, as appropriate, involve Member States’ authorities, and may also involve Union bodies, offices and agencies in drawing up, testing and supervising the application of the crisis protocols. The Commission may, where necessary and appropriate, also involve civil society organisations or other relevant organisations in drawing up the crisis protocols.
4. The Commission shall aim to ensure that the crisis protocols set out clearly all of the following:
(a) the specific parameters to determine what constitutes the specific extraordinary circumstance the crisis protocol seeks to address and the objectives it pursues;
(b) the role of each participant and the measures they are to put in place in preparation and once the crisis protocol has been activated;
(c) a clear procedure for determining when the crisis protocol is to be activated;
(d) a clear procedure for determining the period during which the measures to be taken once the crisis protocol has been activated are to be taken, which is strictly limited to what is necessary for addressing the specific extraordinary circumstances concerned;
(e) safeguards to address any negative effects on the exercise of the fundamental rights enshrined in the Charter, in particular the freedom of expression and information and the right to non-discrimination;
(f) a process to publicly report on any measures taken, their duration and their outcomes, upon the termination of the crisis situation.
5. If the Commission considers that a crisis protocol fails to effectively address the crisis situation, or to safeguard the exercise of fundamental rights as referred to in paragraph 4, point (e), it shall request the participants to revise the crisis protocol, including by taking additional measures.
1. De digitaledienstenraad kan aanbevelen dat de Commissie begint met de opstelling, overeenkomstig de leden 2, 3 en 4, van vrijwillige crisisprotocollen voor de aanpak van crisissituaties. Die situaties zijn strikt beperkt tot uitzonderlijke omstandigheden die de openbare veiligheid of de volksgezondheid aantasten.
2. De Commissie stimuleert en vergemakkelijkt de aanbieders van zeer grote onlineplatforms, van zeer grote onlinezoekmachines en, waar nodig, de aanbieders van andere onlineplatforms of van andere onlinezoekmachines om mee te werken aan het opstellen, testen en toepassen van die crisisprotocollen. De Commissie beoogt ervoor te zorgen dat die crisisprotocollen een of meer van de volgende maatregelen omvatten:
a) het prominent weergeven van informatie over de crisissituatie die is verstrekt door de lidstatelijke autoriteiten of op Unieniveau, of door andere betrokken betrouwbare organen afhankelijk van de context van de crisis;
b) ervoor zorgen dat de aanbieder van tussenhandeldiensten een specifiek contactpunt aanwijst voor crisisbeheer; in voorkomend geval kan dit het in artikel 11 bedoelde elektronische contactpunt zijn of, in het geval van aanbieders van zeer grote onlineplatforms of van zeer grote onlinezoekmachines, de in artikel 41 bedoelde compliancefunctionaris;
c) waar van toepassing, het aanpassen van de middelen die worden toegekend voor naleving van de in de artikelen 16, 20, 22, 23 en 35 uiteengezette verplichtingen aan de behoeften die door de crisissituatie zijn ontstaan.
3. De Commissie betrekt, waar nodig, de lidstatelijke autoriteiten en eventueel ook organen, bureaus en agentschappen van de Unie bij het opstellen en testen van en het toezicht houden op de toepassing van de crisisprotocollen. Waar noodzakelijk en passend kan de Commissie ook organisaties van het maatschappelijk middenveld of andere relevante organisaties betrekken bij het opstellen van de crisisprotocollen.
4. De Commissie streeft ernaar te verzekeren dat in de crisisprotocollen al het volgende duidelijk is vastgesteld:
a) de specifieke parameters om te bepalen waaruit de specifieke uitzonderlijke omstandigheid bestaat die men met het crisisprotocol wil aanpakken en de doelstellingen die hiermee worden nagestreefd;
b) de rol van elk van de deelnemers en de maatregelen die zij moeten invoeren ter voorbereiding en zodra het crisisprotocol is geactiveerd;
c) een duidelijke procedure om te bepalen wanneer het crisisprotocol moet worden geactiveerd;
d) een duidelijke procedure om de periode te bepalen waarbinnen de te nemen maatregelen moeten worden genomen zodra het crisisprotocol is geactiveerd; deze periode is strikt beperkt tot wat nodig is om de betrokken specifieke buitengewone omstandigheden aan te pakken;
e) vrijwaringsmaatregelen om eventuele negatieve effecten op de uitoefening van de in het Handvest verankerde grondrechten, met name de vrijheid van meningsuiting en van informatie en het recht op non-discriminatie, aan te pakken;
f) een proces om openbaar verslag uit te brengen over genomen maatregelen, de duur en de resultaten ervan, bij beëindiging van de crisissituatie.
5. Indien de Commissie van mening is dat een crisisprotocol de crisissituatie niet doeltreffend aanpakt, of om de uitoefening van grondrechten als bedoeld in lid 4, punt e), te vrijwaren, vraagt zij de deelnemers het crisisprotocol te herzien, onder meer door bijkomende maatregelen te nemen.