Article 10
in forceGrondslagen voor de objectieve en subjectieve belastingplicht
Everything that a person has acquired at the expense of the estate of the deceased in connection with a legal act or a series of legal acts to which the deceased or their spouse was a party, and all assets over which the deceased has acquired a usufruct at the expense of their estate, shall be deemed to have been acquired by way of succession upon death, if:
the testator, in connection therewith, has enjoyed the benefit of a usufruct or a periodic payment until their death or until a time related thereto, and
the usufruct or the periodic payment, respectively, has become a charge upon the acquirer.
By way of derogation from Article 7, paragraph 1, no deduction for usufruct shall be permitted from the value of that which is taken into account for inheritance tax pursuant to the first paragraph, insofar as such usufruct was enjoyed, directly or indirectly, by the deceased.
For the application of this article, the testator shall be deemed to have enjoyed a usufruct of the assets referred to in the first paragraph if, in return for the enjoyment he has of the assets, he does not annually and effectively pay to the person at whose expense that enjoyment comes an amount at least equal to the percentage referred to in Article 21, fourteenth paragraph, of the value of the assets in an unencumbered state.
This article shall not apply if:
the acquirer is neither the partner of the decedent, nor belongs to their blood relatives or relatives by affinity up to and including the fourth degree or their partners, or
the enjoyment of the usufruct or the periodic payment for the testator has ended more than 180 days prior to his death.
This article shall not apply insofar as the enjoyment, as referred to in the first paragraph, relates to a claim for underpayment (onderbedelingsvordering) that has arisen as a result of a division of the full ownership of assets and insofar as the nominal amount of the debt of overpayment (overbedelingsschuld) corresponding to the claim for underpayment does not exceed the value of the overpayment.
This article does not apply if the usufruct, referred to in the first paragraph, consists of a usufruct of a sum of money that has arisen because, in the case of a legacy subject to the contribution of that sum of money, the contribution has remained outstanding as a debt on the basis of a testamentary provision. The first sentence does not apply insofar as the outstanding contribution is directly or indirectly related to the acquisition by the testator of a usufruct that terminates as a result of the death of the testator.
For the application of this article, the following shall not be considered a juridical act within the meaning of this article:
the transfer of bare ownership as a result of the exercise of a right of election (wilsrecht) as referred to in Articles 19 or 21 of Book 4 of the Civil Code;
an acknowledgement of debt pursuant to a statutory right of inheritance (wilsrecht) as included in Book 4 of the Civil Code.
If, in respect of a person to whom this article would have applied had he been alive at the time of the death of the testator, Article 7 would have been applicable, the latter article shall apply to his successors in title by virtue of succession in proportion to their acquisition on the basis of this article.
The first paragraph shall apply mutatis mutandis if the estate of the deceased includes one or more debts arising from a last will and testament, insofar as the nominal value of that debt, or those debts respectively, exceeds the value of that which the deceased has acquired by succession from the person who made the last will and testament. For the determination of the last-mentioned value, the debts referred to in the first sentence shall be left out of consideration.
Al wat iemand ten koste van het vermogen van de erflater heeft verkregen in verband met een rechtshandeling of een samenstel van rechtshandelingen waarbij de erflater of diens echtgenoot partij was, en alle goederen waarop de erflater ten laste van zijn vermogen een vruchtgebruik heeft verworven, worden geacht krachtens erfrecht door overlijden te zijn verkregen, indien:
de erflater in verband daarmee tot aan zijn overlijden of een daarmee verband houdend tijdstip het genot heeft gehad van een vruchtgebruik of een periodieke uitkering, en
het vruchtgebruik onderscheidenlijk de periodieke uitkering ten laste is gekomen van de verkrijger.
In afwijking van artikel 7, eerste lid, wordt op de waarde van hetgeen op grond van het eerste lid voor de erfbelasting in aanmerking wordt genomen, geen aftrek toegelaten voor vruchtgebruik voor zover dat middellijk of onmiddellijk door de erflater is genoten.
Voor de toepassing van dit artikel wordt de erflater geacht een genot van een vruchtgebruik te hebben gehad van de in het eerste lid bedoelde goederen indien hij tegenover het genot dat hij van de goederen heeft aan degene ten laste van wie dat genot komt niet jaarlijks daadwerkelijk een bedrag betaalt dat ten minste gelijk is aan het percentage, bedoeld in artikel 21, veertiende lid, van de waarde van de goederen in onbezwaarde staat.
Dit artikel is niet van toepassing indien:
de verkrijger niet is de partner van de erflater, noch behoort tot diens bloed- of aanverwanten tot en met de vierde graad of hun partners, of
het genot van het vruchtgebruik of de periodieke uitkering voor de erflater meer dan 180 dagen vóór zijn overlijden is geëindigd.
Dit artikel is niet van toepassing voor zover het genot, bedoeld in het eerste lid, betrekking heeft op een onderbedelingsvordering die is ontstaan als gevolg van een verdeling van de volle eigendom van goederen en voor zover het nominale bedrag van de met de onderbedelingsvordering corresponderende overbedelingsschuld niet groter is dan de waarde van de overbedeling.
Dit artikel is niet van toepassing indien het vruchtgebruik, bedoeld in het eerste lid, bestaat uit een vruchtgebruik van een geldsom dat is ontstaan doordat bij een legaat tegen inbreng van die geldsom, de inbreng op basis van een testamentaire bepaling schuldig is gebleven. De eerste volzin is niet van toepassing voor zover de schuldig gebleven inbreng direct of indirect verband houdt met de verkrijging door de erflater van een vruchtgebruik dat ten gevolge van het overlijden van de erflater teniet gaat.
Voor de toepassing van dit artikel wordt niet als een rechtshandeling in de zin van dit artikel aangemerkt:
de overdracht van de blote eigendom als gevolg van de uitoefening van een wilsrecht als bedoeld in de artikelen 19 of 21 van Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek;
een schuldigerkenning op grond van een wilsrecht opgenomen in Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek.
Indien bij iemand ten aanzien van wie dit artikel zou zijn toegepast indien hij ten tijde van het overlijden van de erflater nog in leven zou zijn geweest, artikel 7 van toepassing zou zijn geweest, vindt ten aanzien van zijn rechtsopvolgers krachtens erfrecht laatstgenoemd artikel toepassing naar rato van hun verkrijging op grond van dit artikel.
Het eerste lid is mede van toepassing indien tot het vermogen van de erflater een of meer als gevolg van een uiterste wil ontstane schulden behoren, voor zover de nominale waarde van die schuld, onderscheidenlijk die schulden, meer bedraagt dan de waarde van hetgeen die erflater krachtens erfrecht heeft verkregen van degene die de uiterste wil heeft opgemaakt. Voor de bepaling van de laatstbedoelde waarde worden de in de eerste volzin bedoelde schulden buiten beschouwing gelaten.