Article 1052
in forceArbitration in the Netherlands · The arbitral award
The arbitral tribunal is entitled to rule on its own jurisdiction.
A party that has appeared in the arbitral proceedings shall raise a plea that the arbitral tribunal lacks jurisdiction on the ground that a valid arbitration agreement is lacking, before submitting any defense, on pain of forfeiture of its right to rely on such lack later, in the arbitral proceedings or before the ordinary court, unless this plea is raised on the ground that the dispute is not capable of settlement by arbitration in accordance with Article 1020, paragraph 3.
A party that has participated in the constitution of the arbitral tribunal may not, in the arbitral proceedings or before the ordinary court, invoke the lack of jurisdiction of the arbitral tribunal on the ground that the arbitral tribunal has been constituted in violation of the applicable rules. A party that has appeared in the arbitral proceedings and that has not participated in the constitution of the arbitral tribunal must invoke the lack of jurisdiction of the arbitral tribunal on the ground that the arbitral tribunal has been constituted in violation of the applicable rules before all other defences, on pain of forfeiture of its right to invoke this later, in the arbitral proceedings or before the ordinary court.
The decision whereby the arbitral tribunal declares itself to have jurisdiction may only be challenged concurrently with a subsequent final award or partial final award by the legal remedies referred to in Article 1064.
If and insofar as the arbitral tribunal has declared that it lacks jurisdiction on the ground of the absence of a valid arbitration agreement as referred to in the second paragraph, the ordinary court has jurisdiction to hear the case. If and insofar as the arbitral tribunal has declared that it lacks jurisdiction on any other ground, the arbitration agreement shall remain in force, unless the parties have agreed otherwise.
The declaration of lack of jurisdiction as referred to in the previous paragraph shall be deemed to be an arbitral award to which the first section B through the fifth section of this title apply.
Het scheidsgerecht is gerechtigd, over zijn bevoegdheid te oordelen.
Een partij die in het arbitraal geding is verschenen, dient een beroep op de onbevoegdheid van het scheidsgerecht op de grond dat een geldige overeenkomst tot arbitrage ontbreekt, voor alle weren te doen, op straffe van verval van haar recht op dat ontbreken later, in het arbitraal geding of bij de gewone rechter, alsnog een beroep te doen, tenzij dit beroep wordt gedaan op de grond dat het geschil volgens artikel 1020, derde lid, niet vatbaar is voor arbitrage.
Een partij die aan de samenstelling van het scheidsgerecht heeft medegewerkt, kan in het arbitraal geding of bij de gewone rechter geen beroep doen op de onbevoegdheid van het scheidsgerecht op de grond dat het scheidsgerecht in strijd met de daarvoor geldende regelen is samengesteld. Een partij die in het arbitraal geding is verschenen en die niet aan de samenstelling van het scheidsgerecht heeft medegewerkt, dient het beroep op de onbevoegdheid van het scheidsgerecht op de grond dat het scheidsgerecht in strijd met de daarvoor geldende regelen is samengesteld, voor alle weren te doen, op straffe van verval van haar recht daarop later, in het arbitraal geding of bij de gewone rechter, alsnog een beroep te doen.
De beslissing, waarbij het scheidsgerecht zich bevoegd verklaart, kan slechts tegelijk met een daaropvolgend geheel of gedeeltelijk eindvonnis met de rechtsmiddelen, genoemd in artikel 1064, worden bestreden.
Indien en voorzover het scheidsgerecht zich onbevoegd heeft verklaard op grond van het ontbreken van een geldige overeenkomst tot arbitrage als bedoeld in het tweede lid, is de gewone rechter bevoegd van de zaak kennis te nemen. Indien en voorzover het scheidsgerecht zich onbevoegd heeft verklaard op een andere grond, blijft de overeenkomst tot arbitrage van kracht, tenzij de partijen anders zijn overeengekomen.
De onbevoegdverklaring als bedoeld in het vorige lid, geldt als een arbitraal vonnis waarop de eerste afdeling B tot en met de vijfde afdeling van deze titel van toepassing is.